Ga naar de mobiele website
^ Top

"Ik zie mezelf zéker niet als God. Maar ik ben wel verantwoordelijk"

Hartchirurg Alaaddin Yilmaz vertoeft momenteel in Dubai, waar hij zijn expertise deelt met de wereld.
Foto Jessa Ziekenhuis Hartchirurg Alaaddin Yilmaz vertoeft momenteel in Dubai, waar hij zijn expertise deelt met de wereld.
Alaaddin Yilmaz (46) - hartchirurg in het Hasseltse Jessaziekenhuis - heeft deze week voor een wereldprimeur gezorgd door een aortaklep te vervangen zonder het borstbeen open te zagen. De man zit momenteel in Dubai om zijn expertise te delen met de wereld, maar blijft bescheiden. "Vlaanderen is op cardiologisch vlak niet mee met zijn tijd", vindt de man.

Het zijn drukke tijden voor dokter Yilmaz. Sinds donderdag zit de Hasseltse hartchirurg in Dubai op vraag van de sjeik die er een cardiologisch centrum wil uitbouwen op het allerhoogste niveau. Voor de man van Turkse origine is het vooral een erkenning na jarenlang studies en hard werk.

Een wereldprimeur als hartchirurg, de voldoening moet enorm zijn.

"Dat is het ook. Ik leef voor mijn grootste passie en dat is hartchirurgie. Sinds 2005 ben ik bezig met het ontwikkelen van deze technologie en dat is nu effectief gelukt."

Wat is hier zo speciaal aan?

"Indien er vroeger een aortaklep moest vervangen worden, ging het borstbeen onverbiddelijk open. Een maandenlange herstelperiode als gevolg, kans op infecties en soms zelfs niet uitvoerbaar door de hoge leeftijd van sommige patiënten. Met mijn techniek blijft het borstbeen dicht, en geraak ik tot bij het hart via slechts twee tot drie gaten van twee centimeter groot. Een enorme ingreep wordt herleid tot een kijkoperatie."

Eigenlijk vreemd dat dit nog maar in 2017 wordt toegepast.

"Dit had inderdaad al veel eerder moeten gebeuren, maar in de wereld van de cardiologie zijn ze nogal conservatief. Ze stappen daar niet graag over op de moderne middelen. Nochtans gaat bijna elke ingreep in de algemene chirurgie met kijkoperaties, alleen cardiologen lopen nog achter. Ik heb heel deze ontwikkeling letterlijk alleen uitgewerkt, en heb me niet vaak gesteund gevoeld."

Je klinkt teleurgesteld.

"Anno 2017 zou élk vakgebied in de chirurgie moeten volgen met de hedendaagse technologie. Dat is nog nooit zo goed geweest. Maar in België blijft de opleiding oubollig, duurt de studie minstens tien jaar voor je chirurg kan worden, én spreken we nog altijd over algemene chirurgie, om je daarna te kunnen specialiseren."

Er is een tekort aan hartchirurgen?

"Je zou vandaag opleidingen moeten voorzien puur gericht op cardiologie. Het is net door de kortzichtigheid van het systeem dat deze techniek achterbleef. Ik ben zelf ook als assistent begonnen in de algemene chirurgie, maar het zijn de moderne technieken die ik heb toegepast op het hart. Zo simpel klinkt het. Dat noemen ze vooruit denken en innoveren. Als het aan mij ligt komen er veel meer chirurgen bij, en krijgt de opleiding een duw in de rug, zoals in Nederland wél kan."

Een chirurg met wereldfaam die in een ziekenhuis in Hasselt werkt. Waarom?

"Ik heb bewust gekozen voor een kleiner ziekenhuis. Het is dankzij dit team dat ik mijn studie inzake cardiologie heb kunnen uitbouwen. Ik heb de toestemming gekregen om voor revolutionaire dingen te gaan. In een universitair ziekenhuis stoot je veel meer op kritiek en tegenwind, waardoor je blijft hangen in een vicieuze cirkel."

Je job moet enorm stressvol zijn.

"Stress zou ik het niet noemen. Maar het neemt wel veel tijd in beslag en dat weegt ook op het gezinsleven. Maar gelukkig heb ik een zeer begripvolle vrouw."

Je familie is belangrijk voor je merk ik.

"Natuurlijk. Ik probeer zoveel mogelijk tijd met ze door te brengen. Ik heb een dochter van zeven en een zoon van vijf. Hij wil ook dokter worden zegt hij soms, maar zijn zusje is dan weer verzot op dieren. Nooit zal ik ze pushen in mijn richting, maar als dat ooit hun wens is steun ik ze daarin."

Hoe bereid je je voor op een operatie?

"Ik maak gewoon een klik in mijn hoofd. Zodra ik hoor dat de ingreep moet plaatsvinden, schiet in actie, ik was mij en we vliegen erin. Ik heb er momenteel toch al 6.000 op de teller staan. En nog eens een 2.000-tal longoperaties. Ik doe het na al die jaren bijna met mijn ogen dicht ja. En liefst vanal met de juiste muziek op de achtergrond."

Welk muziek verkies je dan?

"Het klinkt misschien vreemd, maar ik luister dan naar house of dance. Er moet ritme in zitten, zoals bij een hart. Voor mij geen saaie klassieke muziek, want dan presteer ik niet. Tenslotte moet ik volledig gefocust zijn, want het leven van de patiënt ligt in mijn handen."

Dat klinkt bijna als God.

"Zo zie ik het zéker niet. Maar de verantwoordelijkheid ligt wel bij mij. Een fout bepaalt soms leven en dood."

Trek je je een overlijden hard aan?

"Enorm. Ik ben daar echt emotioneel altijd kapot van en probeer de familie dan altijd zo goed als mogelijk bij te staan. Ik kan de gevallen jaarlijks gelukkig maar op één hand tellen, maar het gebeurt.

Meer over


Meld een bug