“Ik zal U een geheim verklappen: de jongens zijn properder dan de meisjes”

Na 34 jaar hangt Hasselts bekendste WC-madam haar borstel aan de haak

Marcelline Hermans gaat op pensioen.
Mine Dalemans Marcelline Hermans gaat op pensioen.
Na 34 jaar hangt ‘WC madam’ Micheline Hermans uit Hasselt haar borstel aan de haak. Duizenden ‘remsporen’ heeft ze de voorbije decennia vakkundig uitgewist en honderden viespeuken heeft ze kordaat terecht gewezen. Micheline was wereldberoemd in Hasselt, omdat ze werkelijk bij alle grote evenementen paraat stond met haar borstel en zwabber. Met al haar ervaring wil ze vandaag voor een keer uit de biecht klappen: “de jongens zijn iets properder dan de meisjes,” zo fluistert ze.

Micheline Hermans (74) heeft wat last gekregen van haar knie en haar gewrichten. Daardoor gaat het allemaal wat moeizamer. En de lange nachten tijdens fuiven werden er ook stilaan te veel aan. “Ik heb het heel lang gedaan, want ze weten dat ik graag tussen de mensen kom,” vertelt ze. “Telkens als ze me vroegen voor een volgend feest kon ik geen ‘neen’ zeggen. Heel vervelend. Maar nu ga ik toch volhouden, hoor. Het is genoeg geweest. Alhoewel? Die jeneverfeesten daar twijfel ik nog aan. Wie weet sta ik er toch weer als ze mij volgend jaar vragen.”

De kans is groot, want de vacatures voor WC personeel raken moeilijk ingevuld...

“Ja, ik hoor dat ook. En ik snap dat eigenlijk niet, want het is toch zo een mooi beroep? Soms was het aan mijn WC veel drukker dan aan de bar. Mensen zijn wel eens arrogant en onbeleefd, dat is waar. Maar vaak komen pubers ook hun hart uitstorten bij mij. Ze zien me als een vertrouwensfiguur. Ja, ik luisterde wel naar die verhalen.”

Wordt je er eigenlijk rijk van?

“Bijlange niet. Er waren evenementen waar je verlies leed. Je nieuwe zwabber was duurder dan de opbrengst van de avond. Er zijn wel ‘gouden jaren’ geweest moet ik toegeven. Maar die zijn vandaag voorbij. Vroeger kostte een ‘plasje doen’ nog maar ‘vijf frank’. Dat haalde iedereen met de glimlach boven. Vandaag vragen we 50 eurocent om proper je behoefte te kunnen doen. Ook geen fortuin, toch? Maar de mentaliteit is duidelijk veranderd. Je hebt nu wel eens mensen die doorstappen. Natuurlijk roep ik hen dan terug en wijs ik naar het bordje. Ze vinden me dan te duur, terwijl ze met een pintje van 2,50 euro in hun hand staan. Daar hebben ze dan wel geld voor.”

Hoe ben je eigenlijk in het vak gerold?

“Het was eerst vrijwilligerswerk ten voordele van onze majorettengroep. In de Grenslandhallen zouden we het sanitair voor onze rekening nemen, als we de opbrengst mochten houden. Veel mensen haalden daar hun neus voor op, maar wij kregen een mooi bedrag in kas. Zo is de bal aan het rollen gegaan. Blijkbaar waren ze heel tevreden over mijn werk. Nadien mocht ik ook gaan borstelen in de toiletten van het Cultureel Centrum van Hasselt, in de Muziekodroom, in dancing the Ritz en op tal van evenementen.”

Je moet ongelofelijk gore toiletten gezien hebben tijdens je hele carrière?

“Eigenlijk valt dat wel mee hoor. Weet je, heel Hasselt kende mij al na een paar jaar. Ze wisten dat ik na elke toiletbeurt steevast nakwam met mijn poetsdoeken. Als ze dat weten dan zijn zelfs de grootste viespeuken voorzichtig. Want ohwee degene die de boel vies achterliet. Die durfde ik terugroepen, desnoods voor heel de vriendenkliek. De volgende keer worden ze dan vanzelf wel netjes.”

Het cliché wil dat de jongenstoiletten het meest vies zijn...

“Dat klopt niet. Eerlijk: op de meisjestoiletten hebben we veel meer werk. Wat je natuurlijk wel bij de heren hebt is dat ze al eens ‘kuren’ uithalen. Op een fuif heb ik er eens eentje terecht moeten wijzen omdat hij in de wasbak aan het plassen was. Zijn maten hebben hem gezegd dat hij dat niet zou durven, maar dan doen die gasten dat natuurlijk met opzet wel.”

Hoeveel vrijende koppeltjes heb je in die 34 jaren betrapt?

(lacht). “Hoeveel bladzijden heb je om op te schrijven? Ja, dat gebeurt natuurlijk. En dan komen de mensen klagen dat het ene hokje wel erg lang bezet blijft. Als ik dan iets ‘verdacht’ hoorde dan had ik mijn vast ritueel: dan haalde ik een groot glas water en kieperde dat over de deur heen. Dan waren ze meteen afgekoeld en was mijn hokje snel weer vrij. Zeker als er file ontstond, moest ik wel ingrijpen, hé?”

Toch was je heel populair bij de jeugd. Je hebt zelfs een fanpagina op Facebook. Hoeveel WC madammen kunnen dat zeggen?

“Ja, prachtig, hé. Ik ga ze ook missen. Echt waar. Voor veel van hen was ik een luisterend oor. Wat ze tegen niemand anders vertelden, kwamen ze bij mij wel opbiechten. Goh, ik heb zelfs relaties hersteld, zoals die ene keer dat een meisje stond uit te huilen in mijn toiletten. Bleek dat haar vriendje het net had uitgemaakt, en dat na een lange relatie. Ik heb haar een paar goede tips gegeven: zorg er voor dat hij snel jaloers wordt. Ga bijvoorbeeld dezelfde avond nog met veel andere jongens een praatje slaan. Resultaat: aan het einde van de avond kwam ze dolgelukkig weer naar de WC’s. Ze hadden terug verkering. Mijn tip had blijkbaar geholpen. Je ziet: we doen veel meer dat potten opblinken en ongelukjes opruimen, hé. We hebben een belangrijke sociale functie.”




8 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • mike milan

    Ze is er nt rijk van geworden....nee,schatrijk!

  • Thibault Derese

    Je hoeft niet te betalen aan de wc's, dat was toch is bewezen?!? Toch effe geleden.

  • Veerle Vandewalle

    Ik heb het ook nog gedaan en je het betaald wel goed.Heel goed zelfs,anders deed ik het geen 3 jaar.

  • Verstraeten Michel

    Dit is normaal , vind je niet , ho ! we zijn allemaal mensen met zijn goede en slechte gebreken , nietwaar ! denk eens na.

  • Stijn Naets

    Mja als da pintje ook al eens gerecycleerd is en als ge dan nog statiegeld moet betalen is de fun eraf