Ga naar de mobiele website
^ Top

"Ik heb zo'n mastodont altijd prachtig gevonden"

Van krijt en schoolborden naar het stuurwiel van een vrachtwagen

De transportsector krijgt tweehonderd vacatures niet ingevuld, maar aan Griet zal het niet liggen.
Foto Dalemans De transportsector krijgt tweehonderd vacatures niet ingevuld, maar aan Griet zal het niet liggen.
Tweehonderd openstaande vacatures voor truckers, maar Limburgers lijken zich niet geroepen te voelen om die in te vullen. Of het zou Griet Aerts (39) uit Beringen moeten zijn. Haar een witte raaf noemen, is wellicht een brug te ver. Maar haar parcours mogen we gerust de stempel 'opmerkelijk' meegeven: begonnen als leerkracht lager onderwijs, maar nu al dik een jaar als vrouw achter het stuur van een veeltonner. "Ik heb zo'n mastodont altijd prachtig gevonden."

Sterft het beroep van vrachtwagenchauffeur uit in Limburg? Cijfers van de transportsector zelf lijken alleszins die kant uit te leunen, met goed tweehonderd vacatures die niet ingevuld geraken. Misschien moet de oplossing voor deze door mannen gedomineerde sector dan maar van de vrouwen komen? Die hebben met Griet Aerts uit Beringen alvast een sterke ambassadrice. Twee jaar geleden startte ze de opleiding bij Qrios in Genk, in juni vorig jaar studeerde ze af. Enkele dagen later reed ze al richting Frankrijk voor haar eerste opdracht.

Vrouwen en vrachtwagens. Voor de hand ligt het nog altijd niet?

"Het is inderdaad een mannenwereld, al ben ik heus niet de enige vrouw, hoor. Ik werk nu sinds anderhalf jaar bij Meers Transport Groep, en daar heb ik toch drie vrouwelijke collega's rondlopen. Maar we zijn natuurlijk wel in de minderheid."

Je studeerde ooit af als leerkracht lager onderwijs. Vanwaar die ommezwaai?

"Op mijn achttiende moest ik een keuze maken. Mijn mama was ook schooljuffrouw en ik heb die opleiding dan ook zelf met veel plezier gevolgd. Ik vond werk in een schooltje in Lummen waar ik zelf ooit nog in de banken zat. Maar na enkele jaren voelde ik dat het niet mijn ding was. Ik stak er veel tijd en energie in, maar mijn droomjob moest ik in een totaal andere sector zoeken. Ik ben nog altijd gek op kinderen, hoor. Maar een school als werkomgeving voor de rest van je leven? Dat was me iets te eng. Ik had meer ruimte nodig."

Wist je aan het schoolbord al dat je trucker wilde worden?

"Ik heb die keuze niet meteen durven maken, maar eigenlijk is het bijna een kinderdroom die uitgekomen is. Als kind was ik ook al bezeten door alles wat met autosport te maken heeft. Ik kon uren naar Formule 1 kijken, trok naar truckshows,... Zo'n mastodont van een vrachtwagen heb ik altijd al een prachtig voertuig gevonden. Maar pas twee jaar geleden heb ik de stap echt gezet, nadat ik tal van andere jobs gedaan had."

Valt dat eigenlijk mee als vrouw?

"Je kan kiezen tussen nationale of internationale ritten. In het eerste geval ben je 's avonds gewoon thuis, en kan je eventueel nog voor je gezin zorgen. Zelf heb ik voor internationale ritten gekozen. Dat betekent dat ik maandagochtend vroeg in mijn cabine stap en de hele week pendel tussen België, Nederland, Luxemburg, Frankrijk, Duitsland,... Vrijdagavond ben ik pas thuis."

De hele week alleen op pad. Jij durft dat?

"Natuurlijk. Ik zou niet weten waar ik bang voor moet zijn. En dat terwijl ik soms op de meest afgelegen plaatsen kom, in het donker. Slapen doe ik ook in mijn cabine - gezellig ingericht met een sterrenhemel. Mijn passagierszetel fungeert als keuken én badkamer. Het is een beetje mijn tweede thuis. Maar ik kom onderweg zoveel geweldige mensen tegen. Met sommige klanten waar ik al ging laden of lossen, heb ik zelfs nog contact. Je moet natuurlijk wel een plantrekker zijn, ook in het verkeer. Er komt wat op je af, hoor. Maar eigenlijk kan ik me enkel in eigen land opjagen wanneer het druk is op de baan."

En wat vindt je vriend ervan wanneer jij een hele week van huis bent?

"Hij is ook trucker. (lacht) We hebben elkaar zelfs leren kennen tijdens de opleiding, al is de vonk pas nadien overgeslagen. Hij werkt intussen ook voor Meers. We wonen samen en zien elkaar sowieso in het weekend. En afhankelijk van de planning, rijden we soms ook samen - achter elkaar. Zo zijn we ook dan toch min of meer samen."

Romantiek op de baan.

"Ja, echt. Het valt al eens voor dat hij van Frankrijk naar België moet rijden, en ik dezelfde route in omgekeerde richting moet doen. Dan spreken we af aan een wegrestaurant. Mooi, toch?"

Men wil nu gratis opleidingen aanbieden. Zal dat een oplossing zijn voor de openstaande vacatures?

"Dat zal wellicht deels een impact hebben, maar je moet vooral passie voor de job hebben - dat geldt voor elk beroep. Ik heb er pas op mijn 36ste voor gekozen om te doen wat ik écht graag wil, en ik heb er nog geen seconde spijt van gehad. Ik heb geleerd dat je soms keuzes moet durven maken in het leven, en dat er altijd wel een oplossing uit de bus komt. Mensen zijn ook gebonden aan verantwoordelijkheden: je hebt bijvoorbeeld kinderen, of een zware lening af te betalen. Maar je job is iets dat je elke dag graag moet doen, anders bezwijk je eraan. Ga die droom achterna, het is nooit te laat. En kijk naar mij: ik ben er zelfs de liefde tegengekomen."

Meer over


Meld een bug