"In juni trouwen we nog eens, met de hele familie erbij"

De warmste verhalen van 2017 | André en Monique stappen in ziekenhuis in huwelijksbootje

André De Bleser en Monique Van Boxstael zijn in het ziekenhuis gehuwd, maar gaan in juni een tweede keer trouwen, voor de kerk.
GDR André De Bleser en Monique Van Boxstael zijn in het ziekenhuis gehuwd, maar gaan in juni een tweede keer trouwen, voor de kerk.
André De Bleser (57) en Monique Van Boxstael (60) zijn in november in allerijl gehuwd, in het ziekenhuis dan nog omdat André een levensbedreigende operatie moest ondergaan aan zijn hart. "We zagen elkaar doodgraag en omdat er een kans was dat ik het niet zou overleven, zijn we vlak voor mijn operatie gehuwd. We hebben er nog geen seconde spijt van."

André heeft al sinds 2002 hartproblemen. Hij heeft een groot deel van zijn leven in Zuid-Afrika gewoond en daar werd hij een eerste keer ziek. Toen al was duidelijk dat er een probleem was met zijn hartklep. "Er zijn toen verschillende onderzoeken gebeurd en ik ben toen ook geopereerd, waarna het weer een stuk beter ging", zegt André.


Het leven ging weer verder en hij voelde zich goed. Tot hij dit jaar alles voor zijn ogen zag wegdraaien en hij weer enorm achteruit ging. Een nieuwe operatie drong zich op, een die levensbedreigend was omdat het langs de lies moest gebeuren. "Normaal gebeurt zo'n operatie langs mijn borst, maar omdat het materiaal van de vorige operatie zo hard was geworden, was dit niet mogelijk en moest het langs de lies, wat enige risico's met zich meebracht."

RV

Vonk

Tijdens de voorbereidingen op de operatie werd hij altijd bijgestaan door Monique. De twee hadden elkaar in 2015 via internet leren kennen. Monique woonde in Ninove, André woonde toen weer in zijn geboortedorp Kastel. "We hebben elkaar zelfs rond deze periode leren kennen", weet Monique. "We raakten aan de praat en hadden beiden onze dosis pech al gehad in het leven. Het klikte ontzettend goed tussen ons en het waren fijne babbels."


Na een korte periode chatten, spraken en zagen ze elkaar voor het eerst via Skype. "Het bleef klikken tussen ons. Vlak voor de feestdagen spraken we in het echt af en toen sloeg de vonk helemaal over. Het voelde zelfs zo goed dat we na enkele maanden zijn gaan samenwonen in Kastel. Monique had er geen problemen mee om te verhuizen, het is hier landelijk en rustig en we genieten volop van elkaar", vertelt André.

Risico

Maar begin november moest André dus opnieuw geopereerd worden aan zijn hartklep. De twee hadden al beslist dat ze wilden trouwen. "We hadden al afgesproken dat - als het nodig was - we in het ziekenhuis zouden trouwen mocht het nodig zijn. De operatie hield namelijk een zeker risico in. Daarom zijn we beginnen rondbellen of we vlak voor mijn operatie in het ziekenhuis van Aalst mochten trouwen. Uiteindelijk hebben we toestemming gekregen en hebben we besloten ervoor te gaan", zeggen Monique en André.

Emoties

Het koppel heeft nog geen seconde spijt van hun beslissing. "Dat moment, de hele sfeer in het ziekenhuis was zo speciaal, je kunt het bijna niet uitleggen. Het was heel diep en zeer emotioneel, maar ook zo intens en uniek. De pure emoties spatten er op dat moment echt vanaf en dat was voor mij het ultieme moment dat ik nooit zal vergeten", geeft André toe. "De emoties waren op dat moment het belangrijkste. Mijn vrouw had mooie kleren meegebracht, maar ik wou ze niet. Ik ben gewoon in mijn pyjama getrouwd in het ziekenhuis, in het bijzijn van onze kinderen. Het was onvergetelijk en ik ben ontzettend blij dat we het gedaan hebben. Je zet je gedachten ook op iets positiefs, waardoor ik de operatie even kon vergeten."

Revalideren

Een paar maanden na de zware operatie is André nog aan het revalideren, bijgestaan door kinesisten en specialisten, maar vooral zijn vrouw Monique. "Haar steun is onvoorwaardelijk. Ik ben geen mens om alleen te blijven. Dat ik dan zo iemand heb leren kennen die voor me klaar staat en naar me luistert, daar kan ik alleen maar van dromen. Het is ook niet te beschrijven wat ze voor me gedaan heeft. Ik kan het niet terugbetalen of teruggeven, maar mijn dankbaarheid is ontzettend groot en dat weet ze", lacht André.


André zal een jaar nodig hebben om helemaal te herstellen van de zware ingreep, maar beseft dat hij geluk heeft gehad, want twee keer liep de operatie bijna verkeerd af. "Achteraf besef je dat het leven kort kan zijn. Monique en ik zijn geen jonge veulens van 25 meer, maar we zullen dubbel zo hard genieten van elkaar en elk moment samen voelt geweldig."

Kerkelijk huwelijk

Voor de operatie lag de datum voor een huwelijk in de kerk al vast. Het koppel laat die datum gewoon staan en gaat nog een kerkelijk huwelijk en groot feest voor alle familieleden en vrienden organiseren. Op 30 juni treed het koppel in het huwelijk in de Evangeliekerk op de Oude Vest in Dendermonde. "Onze hele familie zal er dan bij zijn. Ook mijn dochter, die nog in Zuid-Afrika woont. We gaan dit niet ongemerkt voorbij laten gaan, het moet onvergetelijk worden", aldus André.


Bij hun huwelijk in het ziekenhuis waren er geen officiële ringen. Monique droeg wel de ring van haar ouders en had in januari al een verlovingsring gekregen voor het feest op 30 juni, maar deze ring werd dus ook gebruikt tijdens de trouw in het ziekenhuis. "Mijn man heeft nog geen ring gekregen, maar die heeft hij nog te goed", verzekert Monique. "André in een woord omschrijven? Dat is moeilijk, maar hij is een enorm grote schat en dat zegt alles."


André knikt bevestigend. "Het beste wat mij kon overkomen was Monique, dat zegt alles en meer is er ook niet nodig om gelukkig te zijn."