Schepen Guy Nechelput zwaait af na 18 jaar: “Alles begon toen een vriend me uitdaagde”

Schepen Guy Nechelput op zijn bureau in het stadhuis van Halle.
Mozkito Schepen Guy Nechelput op zijn bureau in het stadhuis van Halle.
Een uitdaging loodste hem de lokale politiek binnen, gezondheidsredenen leidden hem richting exit. En dus moet Halle ook afscheid nemen van schepen Guy Nechelput (CD&V). Opkomen deed hij bewust niet meer. “Als je vooraf al weet dat je gaat stoppen, zou zoiets kiezersbedrog zijn.”

Het was al voor de verkiezingen duidelijk dat Nechelput (64) niet meer zou terugkeren in januari. “Ik heb gezondheidsproblemen en ik wil stilaan meer tijd vrijmaken voor mijn vrouw en familie”, vertelt hij. “Ik had me wel kandidaat kunnen stellen. Maar als je vooraf al weet dat je toch afscheid zal nemen, dan is dat eigenlijk kiezersbedrog. Begrijp me niet verkeerd: burgemeester Dirk Pieters stopt ook, maar hij wilde aanvankelijk wel nog doorgaan. Tot de kiezer er anders over besliste. Er is ook een nieuwe generatie die het overneemt.” 

Nechelput besloot eind jaren tachtig om in de politiek te gaan. “Samen met mijn goede vriend Michel Borremans trok ik op de avond van de verkiezingen naar café De Sleutel”, herinnert hij zich. “Daar moest je toen zijn om alles te volgen. Michel daagde me uit om volgende keer mee te doen, en ik hapte toe. Op dat moment was ik wel al actief binnen verschillende verenigingen. De KWB kon op me rekenen, ik was twaalf jaar lang voorzitter geweest van het oudercomité van de school op Sint-Rochus en was ook lid van het ACW. Voor die eerste campagne heb ik wel wat geld bij mekaar moeten schrapen. Ik kwam uit een arbeidersgezin en dan kan je niet zomaar met een dure campagne uitpakken.”

Mijn vader maakte me ooit zonder ik het wist lid van de liberale partij. Maar mijn keuze voor CD&V was duidelijk. Voor mij was het die partij of geen partij

Guy Nechelput

Toen Nechelput voor de toenmalige CVP opkwam, bleek hij wel al lid van een andere partij te zijn. “Mijn vader had me — zonder mijn medeweten — ooit lid gemaakt van de liberale partij”, lacht de schepen. “Hij was een goede vriend van Jean Jacmin. Toen die laatste lucht kreeg van mijn ambitie, vroeg hij me of ik toch niet liever bij hen op de lijst wilde staan. Ze boden me zelfs een hele goede plaats aan, maar mijn keuze voor CD&V was duidelijk. Voor mij was het die partij of geen partij.”

Doorheen de jaren kreeg Nechelput Cultuur en Jeugd onder zijn hoede, maar ook Sociale Zaken en zelfs ICT. “Dat was voor veel collega’s destijds een onbekende materie. Maar ik werkte voor de dienst Pensioenen van de overheid en ik heb daar destijds de informatisering mee in goede banen geleid. Ik had de basis dus al mee. Maar ik ben vooral trots op wat er op sociaal vlak in Halle veranderd is. Ik heb jarenlang een dienst onder mijn hoede gehad die er altijd voor ging, en dat leverde resultaat op.”

In Halle werden zo buurthuizen opgericht, werd de schooluitval bij jongeren aangepakt met het zogeheten Time Out-project (vandaag herdoopt tot NAFT) en werd er zelfs een heuse sociale campus uit de grond gestampt. “Die campus vond ik heel belangrijk”, weet Nechelput nog. “Maar het was ook de periode waar we geld nodig hadden voor de bouw van het zwembad. De burgemeester steunde het idee, maar was duidelijk: de stad had geen geld, want het zwembad stond op de planning. Ik ben toen onze zaak gaan bepleiten bij de provincie en zo konden we meer dan 700.000 euro subsidies losweken. Dat is een smak geld voor één project. Maar de campus kon wel gerealiseerd worden.”

Halle had in de voorbije jaren een voortrekkersrol in de sociale sector. “De mensen vergeten dat wel eens”, vindt Nechelput. “We hebben altijd nagedacht over oplossingen op maat voor onze inwoners. Ik denk bijvoorbeeld aan de buitenschoolse kinderopvang in de wijken. Maar ook toen de politie ons confronteerde met kasten vol dossiers van jongeren die op het slechte pad waren. Ook toen werd er actie ondernomen. Vandaag hebben we met Habbekrats een huis waar jongeren zich kunnen amuseren, maar ook praten. Met de hulp van Jan Toye (de man achter brouwerij Palm, red.) is dat een prachtig project geworden. De scholen klopten bij ons aan toen ze merkten dat er leerlingen uit de boot vielen. Ook daar werd dan met het Time Out-project op ingespeeld. Ik heb me altijd over ‘zachte’ bevoegdheden ontfermd, maar die zijn volgens mij altijd even belangrijk geweest als de andere taken van een stadsbestuur.”




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.