"Hij vroeg meteen om een Corsendonk"

SUSKE VERHAEGEN NA ZES WEKEN COMA OPNIEUW WAKKER

Suske Verhaegen op zijn laatste avond in het UZA met docher Lieve.
Foto Sander Bral Suske Verhaegen op zijn laatste avond in het UZA met docher Lieve.
Kempisch wielerlegende Suske

Verhaegen (69) is weer wakker na zes weken coma. Eind september viel hij zes meter naar beneden van een ladder in zijn eigen tuin. Hij hield er een hersenbloeding, gebroken nekwervels,


gebroken borstbeen en twaalf gebroken ribben aan over. Hij werd in kunstmatige coma gehouden in het Universitair


Ziekenhuis. "Het zag er niet goed uit", klinkt het bij de familie.


"Maar onze papa is een vechter."


Op woensdag 27 september viel de 69-jarige ex-wielrenner Suske Verhaegen uit Grobbendonk zes meter naar beneden van een ladder. Hij wilde een lamp vervangen in zijn tuin wanneer het plotseling misliep. De ladder schoof weg en vrouwlief Liliane, die op dat moment in de kelder bezig was, hoorde opeens een harde klap. Verhaegen werd onmiddellijk met een MUG naar het UZA gebracht waar bleek dat hij een hersenbloeding, gebroken nekwervels, gebroken borstbeen en twaalf gebroken ribben had opgelopen. Eén van die ribben had het vlies van één van zijn longen doorboord. Verhaegen werd in kunstmatige coma gestopt om verschillende operaties te ondergaan. Na zes weken en veel vooruitgang werd hij er weer uitgehaald."


"Heel de familie stond rond zijn bed toen hij wakker werd", herbeleeft dochter Lieve. "Hij werd op dat moment nog kunstmatig beademd maar dat was blijkbaar niet naar zijn zin. Hij haalde de tube koppig uit zijn keel zodat hij met ons kon praten, typisch", lacht Lieve. "Ik herinner mij dat moment nog goed", vult Sus zelf aan. "Ik dacht echt dat het een mirakel was, ik zag mijn familie terug. Ik besefte volledig wat er aan het gebeuren was, maar ik was wel nog wat verward. Ik herinner me dat ik heel veel dorst had en ik vond er niet beter op om onmiddellijk een Corsendonkbiertje te vragen. Dat is heel vreemd, want ik dronk dat voordien eigenlijk nooit", grapt Sus, die duidelijk weer helemaal zichzelf is.

Maanden revalideren

"Wat er die bewuste dag is misgelopen? Goede vraag", gaat Sus verder. "Ik weet het moment nog waarop ik wist dat er iets misliep met de ladder. Ik probeerde nog naar de dakgoot te graaien maar ik was te laat. In vrije val had ik nog het besef om mijn hoofd te beschermen. Als ik dat niet gedaan had, was het wellicht nóg erger afgelopen."


Verhaegen zijn spieren moeten zo snel mogelijk terug in actie schieten, dus de revalidatie kan niet wachten. Vandaag nog zal hij op eigen vraag overgebracht worden naar het AZ Herentals, waar hij nog maanden zal moeten revalideren. "Maar ik heb goede hoop dat ik met Kerstmis enkele dagen naar huis mag", klinkt Sus optimistisch. "Ik ben dan ook vijftig jaar getrouwd met Liliane, dus dat moet een groot feest worden. Een verrijzenis met Kerst, het is eens iets anders."


Sus is ontroerd dat zijn vrouw, drie dochters en zoon hem beurtelings elke dag twee keer zijn komen bezoeken in het ziekenhuis. "Ze steunen mij enorm. Ze zijn allemaal al lang het huis uit, maar in tijden van nood zie ik wat ik nog aan hen heb. Heel veel."

Fietsen op hometrainer

Suske Verhaegen was een gevierd wielrenner in de jaren zeventig. In 1971 won hij de Spaanse trofee Luis Puig en de dagrit Kuurne-Brussel-Kuurne won hij in 1975 en 1976. Een jaar later schreef hij het Kampioenschap van Vlaanderen op zijn naam nadat hij ook al deelnam aan de Tour De France. Nadat hij zijn fiets professioneel aan de haak hing, opende hij het Kempens Wielermuseum in Grobbendonk. Daar ontving hij bezoekers en vertelde hij verhalen over zijn behaalde trofeeën, wielertruitjes, fietsen en andere hebbedingen.


"In mijn afwezigheid heeft mijn goede vriend Jos Boeckx voor het museum gezorgd", besluit Sus. "Hij heeft dat volledig onder controle en daar ben ik hem heel dankbaar voor. Of ik ooit nog terug de fiets op kan? Misschien wel, maar ik word ook al een oude vent natuurlijk. Voorlopig kan ik nog fietsen op de hometrainer bij de kinesist", grapt Sus een laatste keer voor zijn avondmaal arriveert.