"Ik kon er écht niets aan doen!"

LANDBOUWER KAPOT VAN VERDRIET NADAT HIJ HEEL DORP BESMEURD MET MEST

Landbouwer Jan Van Hove bij de mestkar, waarvan het veiligheidsventiel kapot ging tijdens zijn laatste befaamde rit.
Raymond Lemmens Landbouwer Jan Van Hove bij de mestkar, waarvan het veiligheidsventiel kapot ging tijdens zijn laatste befaamde rit.
Landbouwer Jan Van Hove (59) uit Herselt is kapot van verdriet. Drie dagen geleden spoot hij het dorp Zuurbemde volledig onder met mest. Bewoners moeten sindsdien hun ramen en deuren gesloten houden voor de immense stank. Allemaal denken ze dat de boer zijn mestkar heeft laten openstaan. "Maar dat is niet wáár. Tijdens het rijden is een ventiel kapot gesprongen. Ik kon er écht niks aan doen", treurt de boer.

Voor het eerst na de mestaanval trok Jan gisteren opnieuw naar het dorp dat hij per ongeluk - maar wel letterlijk - in de shit hielp. Een moeilijk moment voor de landbouwer, want de voorbije dagen kon hij amper slapen door de heisa die woensdagavond ontstond. Toen reed Jan met zijn mestkar door het dorpje Zuurbemde, een deelgemeente van Glabbeek in Vlaams-Brabant. Langs een kant van de weg raakten - over een afstand van vijf kilometer - tientallen huizen bedolven onder een lading vloeibare mest. De brandweer moest zelfs ter plaatse komen om alle gevels proper te spuiten. "Ik begrijp heel goed dat die mensen er vanaf zien, want het is uiteraard niet leuk als je gevel vol mest hangt. Maar ik ben hier ook kapot van. Vooral omdat iedereen denkt dat ik mijn mestkar heb laten openstaan en gewoon ben doorgereden. Maar dat is helemaal niet zo, ik wist écht van niks", begint Jan Van Hove te vertellen.

Met een emmertje zeepsop en schuurspons werden de graven een voor een schoongemaakt.
Raymond Lemmens Met een emmertje zeepsop en schuurspons werden de graven een voor een schoongemaakt.

Tank wel goed afgesloten

Al 45 jaar lang zit de landbouwer in 'de mest'. Hij gaat dagelijks drijfmest ophalen bij landbouwbedrijven en vervoert het stinkende goedje vervolgens naar een biogascentrale, die de mest vervolgens verwerkt tot groene stroom. "Nog nòòit ben ik mijn mestkar vergeten af te sluiten. Zelfs woensdagavond ook niet", zegt hij vastberaden. "Ik kreeg die bewuste avond rond 22 uur telefoon van de politie thuis, omdat ik een heel dorp onder mest gespoten had. Ze vroegen of ik misschien mijn mestkar had laten openstaan tijdens een ritje. Maar ik viel compleet uit de lucht. Ik wist daar helemaal niks van", zegt Jan, die direct zijn mestkar ging inspecteren. De tank bleek perfect afgesloten te zijn. "Alleen merkte ik langs de zijkant op dat het veiligheidsventiel op de tank kapot gesprongen was. Een mechanisch foutje dat tijdens het rijden gebeurd moet zijn. Hoewel de tank volledig leeg was, zal er nog een kleine hoeveelheid mest in onderdruk gezeten hebben. De gevolgen kent iedereen ondertussen al wel", zucht de man.

Her en der hangt er nog een lading mest aan de muren.
Raymond Lemmens Her en der hangt er nog een lading mest aan de muren.

Duizenden euro's

Jan is erg aangedaan. De mens is zelfs ziek van verdriet. Hij heeft dit allemaal niet gewild, zegt hij. "Als ik dat geweten had, was ik uiteraard gestopt." De landbouwer vindt het verschrikkelijk dat iedereen hem als boeman ziet. "Een drietal weken geleden was ik in de Zuiderkempen nog een held omdat ik de brandweer hielp tijdens de massale overstromingen. Ik ben overal kelders gaan leegpompen. Nu plots ben ik de slechterik, terwijl ik er écht niks aan kan doen. Ik hoop dat de mensen mij gaan vergeven." De schade aan de huizen wordt alleszins vergoed door de verzekeringsmaatschappij van de landbouwer. Een van de dagen gaat die op inspectie in het getroffen dorp en zal er een bestek opgemaakt worden. "Het kan mogelijk om duizenden euro's gaan. Hoeveel exact weet ik niet. Maar ik ben gelukkig goed ingedekt en zal zelf niks moeten betalen", aldus Van Hove.

Schuurspons en zeepsop

Om sorry te zeggen, stopte de landbouwer gisteren in het dorp en kon iedereen met vragen bij hem terecht. De meeste bewoners begrijpen dat het om een spijtig foutje is gegaan. "Hij heeft dat niet met opzet gedaan, dat beseffen we. Alleen is het wel vervelend dat wij al onze ramen en deuren gesloten moeten houden nu, want anders stinkt ons hele huis. En dat net nu met een paar mooie zomerdagen op komst", reageert Myriam Van De Poel. "Hopelijk regent het snel." Het grootste opkuiswerk was gisteren al gedaan, behalve op het kerkhof. Mensen van overledenen kwamen met schuurspons en zeepsop de laatste restjes stront van de graven poetsen.

"Het is tot tussen de lettertjes op de grafzerk gekropen. Niet zo simpel om die mest weg te krijgen. Je moet er echt minuscuul poetswerk voor verrichten", zegt Omer Denruyter, die de grafzerken van zijn ouders en grootouders kwam opkuisen.