"Wij zijn perfect geïntegreerd, onze kinderen zijn primussen op school"

FAMILIE VERBLIJFT AL 8 JAAR IN BELGIË, MAAR MOET TOCH HET LAND UIT

Op dit bankje in het Abdijpark trof Marc De Pril (rechts) het Russische gezin dinsdagavond aan.
Foto Frank Eeckhout Op dit bankje in het Abdijpark trof Marc De Pril (rechts) het Russische gezin dinsdagavond aan.
"Sorry, maar ik ben niet bevoegd. En ik ook niet. Wij hebben nu echt geen tijd." Dat krijgt het uitgeprocedeerd Russische gezin uit Geraardsbergen nu overal te horen. "Maar als onze dochter Karina (10) Belgisch kampioen schaken werd, stond iedereen te drummen om met haar op de foto te gaan. Toen waren ze wel bevoegd", zegt mama Marina Gulieva ontgoocheld.

Het was Marc De Pril die het Russische gezin dinsdagavond aantrof op een bankje in het Abdijpark. "Ze zaten dicht tegen elkaar, tegen de kou, en hadden een brooddoos bij waarin één boterham zat. Ik heb hen aangesproken en aangeboden om hen te helpen. Ik had die mensen al wel eens gezien, maar ik kende hen niet persoonlijk. Hun verhaal raakte mij zo diep, dat ik besloot om hen te helpen", vertelt Marc.


Maar dat was gemakkelijker gezegd dan gedaan. "In het Abtenhuis hield een serviceclub een etentje voor hun leden. Zij hadden helaas geen tijd, want hun eten wachtte. De burgemeester en de OCMW-voorzitter luisterden wel, maar waren niet bevoegd. Met dit zinnetje kom je tegenwoordig het verst in de politiek", zegt Marc ontstemd.


"Ik besloot dan maar om het gezin mee te nemen naar mijn woning zodat ze iets konden eten en zich opwarmen. Eén politieagent was erg behulpzaam. Die man zorgde ervoor dat het gezin twee nachten in het ziekenhuis in Zottegem werd opgevangen. Sinds vandaag zijn ze daar ontslagen en zorg ik opnieuw voor hen."


Ramiz Guliev (44) en Marina Gulieva (35) verblijven bijna 8 jaar in België, maar hebben nu het bevel gekregen om het land te verlaten. Zij werden dinsdag met een deurwaarder en politie uit hun woning gezet. "We trokken naar de kapel op de Muur om daar te overnachten. Maar die was gesloten. Daarom besloten we in het park te slapen", getuigt Marina. Het gezin begrijpt niet waarom ze na al die tijd ons land moeten verlaten. "We zijn perfect geïntegreerd, onze kinderen zijn primussen op school en Karina mag voor België naar het Europees kampioenschap schaken. Zij kan dit land zoveel bieden. Volgend jaar kan ze misschien ook naar wereldkampioenschap schaken, als we hier nog zijn tenminste. Was Karina een voetballer geweest, hadden ze haar al lang genaturaliseerd. Maar voor een schaker doen ze al die moeite niet", zucht Marina.

Nieuwe advocaat

Haar man Ramiz windt zich op omdat er voor zijn gezin geen toekomst is in Rusland.


"Wij hebben daar geen familie of vrienden. In België hebben wij altijd ons beste beentje voorgezet. We willen hier werken, maar mogen niet.


Ik ben dit land dankbaar voor de verzorging tegen hepatitis. Maar nu worden we serieus in de steek gelaten. Ze kunnen misschien onze armen en benen breken, maar onze ziel en ons hart krijgen ze niet kapot", schreeuwt Ramiz zijn onmacht uit.


Het gezin heeft deze week een nieuwe advocaat in de arm genomen om een nieuwe procedure op te starten. "Theo Francken heeft gezegd dat hij geen mensen meer terugstuurt die hier al jaren verblijven en geïntegreerd zijn. Met die argumenten hopen we de familie hier te houden", voegt Marc De Pril daar nog aan toe.