Ga naar de mobiele website
^ Top

"Te moeilijk en te duur om te bewaren"

SCHUILBUNKER UIT WO II VERDWIJNT VANDAAG WEER ONDER DE GROND

Honderden buurtbewoners en scholieren kwamen een kijkje nemen naar de bunker voor die weer onder de grond verdwijnt.
James Arthur Honderden buurtbewoners en scholieren kwamen een kijkje nemen naar de bunker voor die weer onder de grond verdwijnt.
Yvette Hutse was 7 jaar toen ze met haar moeder in een ondergrondse bunker schuilde tijdens een bombardement in 1943 aan het station van Merelbeke. Gisteren stond ze voor het eerst weer aan de schuilkelder. Bij wegenwerken werd de bunker even blootgelegd en bezochten 300 buurtbewoners en scholieren de site. Vandaag verdwijnt hij onder de grond.

Bij de recente wegenwerken op het Merelbekestationplein in Gentbrugge stootte de aannemer op een schuilplaats uit de Tweede Wereldoorlog. Van 1940 tot 1944 werden tientallen schuilbunkers, schuilkelders en schuilloopgraven aangelegd in Gent en haar omgeving wegens het gevaar voor bombardementen. Yvette Hutse (81) was 7 jaar toen Merelbeke zwaar werd getroffen door de geallieerden, die de rangeerstations van de Duitse troepen wilden platgooien. De stationsbuurt werd meermaals onder een zwaar bommentapijt bedolven en er vielen meer dan duizend doden. "Toen de luchtalarmen weerklonken, werden ook lichtpijlen de lucht ingeschoten en renden we voor ons leven naar de schuilkelder hier op het plein", herinnert Yvette zich nog. "Het was er klein en vochtig en toen de bommen vielen, viel ook de verlichting uit en wachtten we bang af in het donker. Ik was nog een kind, maar die angstige momenten ondergronds vergeet ik nooit meer. We zagen ook vreselijke dingen toen we weer boven kwamen. Zoveel doden, het valt nauwelijks te beschrijven", zucht Yvette, die uiteindelijk drie keer moest schuilen in de bunker tijdens de bombardementen in september 1943 en met pasen en in april 1944. "Na de oorlog werd de bunker dichtgegooid en verdween hij onder de weg. Maar nu hij voor archeologisch onderzoek even werd blootgelegd, wilde ik er absoluut bij zijn", besluit Yvette.

De verlichting en elektriciteit zijn bewaard gebleven.
Didier Verbaere De verlichting en elektriciteit zijn bewaard gebleven.

Bewaren

Ook Lucienne Duprez (83) en Elza Thibot (84) zijn oorlogskinderen en maakten de bombardementen mee, weliswaar vanop afstand. "We woonden toen in Landskouter (Oosterzele) en hoorden de waarschuwingspijlen overvliegen. Toen de bommen vielen, daverde de grond tot in Landskouter. Na de aanvallen kwamen we kijken. Alles lag plat. Die beelden zullen we nooit meer vergeten. Het is jammer dat de bunker niet zichtbaar bewaard blijft als herinnering aan het leed", vindt Lucienne.


De bunker bewaren en afdekken met een glazen plaat is echter geen optie voor de archeologen en de stad Gent. "Technisch gezien lukt dat niet omdat er te veel zwaar verkeer over moet rijden. Ook naar onderhoud toe zou het te veel kosten. We hebben de bunker in detail kunnen opmeten, fotograferen, bestuderen en in kaart brengen en gooien hem morgen weer dicht om ondergronds te bewaren", vertelt Geert Vermeire van de archeologische dienst van de stad Gent. En zo verdwijnt een stukje geschiedenis van Gent en Merelbeke vandaag weer onder de grond.

De bunker had ook een nooduitgang.
Didier Verbaere De bunker had ook een nooduitgang.
Ook de houten bankjes aan de muren zijn er nog.
Didier Verbaere Ook de houten bankjes aan de muren zijn er nog.
Didier Verbaere


Meld een bug