”Priester in het Gentse? Met alle plezier”

Bisschop is op enkele maanden van zijn pensioen, maar denkt niet aan stoppen

Bisschop Van Looy.
Florian Van Eenoo photonews Bisschop Van Looy.
De kogel is door de kerk: Luc Van Looy is aan zijn laatste maanden als bisschop van Gent bezig. Twee jaar geleden al had hij op zijn 75ste verjaardag zijn ontslag aangeboden aan paus Franciscus, zoals dat gevraagd wordt in het kerkelijk recht. De paus verlengde zijn mandaat nog met twee jaar, en midden december kwam het nieuws dat zijn ontslag aanvaard was. Toch denkt Luc Van Looy nog niet aan stoppen. “Met pensioen gaan is aan mij niet besteed. Ik moet bezig blijven.”

Goeiemorgen Monseigneur Van Looy, laten we met de deur in huis vallen. Hoe voelt dat voor u, om nu na twee jaar uitstel, uw ontslag als bisschop aanvaard te zien?

”Als je weet dat je twee jaar bijgetekend hebt, dan weet je ook dat die twee jaar eindigen. Je weet dat het eraan komt. (denkt na) Gevoelsmatig ben ik nog niet op dat einde. Ik blijf werken tot er een andere bisschop aangesteld wordt. Het stopt en dan komt er iemand anders. Die het waarschijnlijk beter zal doen.”

Denkt u dat u het niet goed hebt gedaan?

”Dat zeg ik niet, maar iedereen heeft zijn sterktes en zwakheden. Gelijk wie in de plaats komt, zal een andere aanpak hebben dan ik. Het doet me denken aan een gezegde: ‘We hebben een nieuwe deken, de oude kon ook niet preken’.”

U was 15 jaar lang bisschop. Wat zijn de zaken die u bijgebleven zijn?

”Ik heb enorm veel voldoening gehaald uit de hechtheid van het team dat wij vormen als bisdom, ik ben alle vrijwilligers en medewerkers enorm dankbaar. Eén zin uit de Bijbel is de kern van alles: ‘Uw vriendelijkheid is bij alle mensen bekend.’ Ik heb daarnaast ook het gevoel dat we Gent en het Gentse bisdom op de wereldkaart gezet hebben. Ik ben missionaris geweest in Korea, daarna zat ik in het bestuur van de Salesianen in Rome. Toen ik naar Gent kwam, bracht ik een stuk van de hele wereld mee. Ik ben in 112 landen geweest, in sommige zelfs meerdere keren. Ik zat als Gentenaar in het Vaticaan voor vergaderingen, we hebben hier in Gent zelfs vaak over het bestuur van katholieke scholen op wereldvlak vergaderd. Er zijn natuurlijk ook moeilijke periodes geweest. In 2010 hadden we de misbruikverhalen. Voor mij was dat een periode waar we veel uit geleerd hebben. Door gesprekken met de slachtoffers, daders, het gerecht en politie hebben we ingezien hoe we daarmee moeten omgaan en hoe het te voorkomen. (denkt na) Er werd te weinig aandacht besteed aan sommige zaken vroeger. Het is gebeurd en we hopen dat het zich nooit meer herhaalt.”

Bisschop Van Looy tijdens het interview, met zijn glazen bol. Hij ziet zijn toekomst in het Gentse, mogelijks als priester.
Florian Van Eenoo photonews Bisschop Van Looy tijdens het interview, met zijn glazen bol. Hij ziet zijn toekomst in het Gentse, mogelijks als priester.

Hoe ziet u de toekomst van de Kerk?

”De Kerk is in goede gezondheid. We zien natuurlijk dat er veel verandert. Je leest het vaak in de krant, de kerken lopen leeg. Maar de zalen lopen vol. Kijk maar naar de vele kerstconcerten met religieuze muziek in deze tijd. Het geloof is niet dood. Er is veel geloof in Vlaanderen, maar het zou meer mogen zijn.” (lacht)

Wat denkt u van de herbestemming van de Sint-Annakerk naar een Delhaize?

”De grootte van de kerkgemeenschappen is fel achteruit gegaan, waardoor we keuzes moesten maken. Wij hebben te veel kerken. Het is enorm jammer dat dit boegbeeld iets anders zal worden. Ik begrijp de reacties. We spraken met de stad Gent, die een aantal voorstellen deed waarover wij onze mening gaven. We wilden iets zo sociaal mogelijk, iets dat niet tegen de functie van een kerk in gaat. We hopen dat er niet een puur commercieel doel aan gegeven wordt. Hoe dan ook, het gebouw is eigendom van de stad, zij beslist erover. (denkt na) In de kranten stond ook dat het project ‘de zegen van de bisschop’ gekregen heeft. Dat klopt niet, ik kan bepaalde dingen uitsluiten en andere niet. Ik heb er geen principieel bezwaar tegen, maar het blijft een moeilijk iets.”

Hoe ziet uw toekomst eruit?

”Ik blijf in het Gentse. Als de nieuwe bisschop komt, zal ik hem enkele voorstellen doen. Het priestertekort is overduidelijk, dus ik zou met alle plezier als priester aan de slag gaan in de omgeving van Gent. Met pensioen gaan, dat is aan mij niet besteed. Ik moet bezig blijven, en met de Kerk bezig zijn. Ik heb heel mijn leven aan de Kerk gewerkt en getimmerd.”

En als u meer vrije tijd heeft, komt er dan ook meer plaats voor muziek in uw leven?

”Ik moet eerlijk toegeven dat ik daar de laatste tijd meer aan denk. Ik ben vorige week naar een optreden geweest van het koor van het Sint-Gertrudiscollege in Wetteren. Ze hadden mij gevraagd om ook een nummer mee te spelen op accordeon. En dan voel ik het echt wel kriebelen.”

“Ik denk dat we op vele vlakken wat vriendelijkheid kunnen bijleren.”
Florian Van Eenoo photonews “Ik denk dat we op vele vlakken wat vriendelijkheid kunnen bijleren.”

Hoe beleefde u kerstavond?

”Ik ben op kerstavond een uurtje gaan rondwandelen in het centrum. Er was geen enkel restaurant open. Dat is goed, dat wil zeggen dat iedereen gezellig bij familie zat.”

Wat heeft u dan gedaan die avond?

”Wat rondgelopen in de stad (lacht). Nee, ik heb daarna nog wat gelezen en me voorbereid op de nachtmis. Kerstdag zelf is heel druk. In de middag ben ik naar Huize Nieuwpoort geweest, om te gaan eten met minderbedeelden. Ik heb daar mooie momenten beleefd en lekker gegeten. (lacht) Ik vier ook de eucharistie in gevangenissen.”

Hoe gaat dat eraan toe?

”Er zijn twee missen, één voor de mannen en één voor de vrouwen. Ik sta aan de ingang van de kapel en vraag aan iedereen van waar ze afkomstig zijn. Zo heb ik toch contact met hen. Alle gevangenen steken een kaarsje aan. Dan zie je dat ze tot inkeer komen, ze even stilstaan bij hun situatie.”

En hoe vierde u oudejaar?

”Ik heb mijn broeders van Don Bosco uit Sint-Denijs-Westrem uitgenodigd. Een traditie. We dronken een glaasje en we aten wat. Willem Vermandere en Chris, zijn vrouw, waren er ook. Willem bracht zijn gitaar en fluit mee en we hebben gezongen. Toen het vuurwerk afging, lag ik in bed. (lacht) Op Nieuwjaar moest ik al vroeg richting Kempen voor een eucharistieviering. Je ziet nooit veel auto’s op de baan, wel mensen die strompelen langs de straten. (lacht) Daarna ging naar mijn broers en zus.”

Als we één les moeten trekken uit het voorbije jaar, welke zou dat zijn?

”Ik had het daarjuist over vriendelijkheid. Ik denk dat we op vele vlakken wat vriendelijkheid kunnen bijleren, het heeft een pedagogische waarde. (denkt na) Als je vriendelijk bent, leer je anderen ook vriendelijk zijn. Wanneer we kijken op politiek vlak, hier of internationaal, wordt vaak oorlogstaal gebruikt, harde woorden. Dat doet zeer. Waarom moet men zo hard zijn voor elkaar? Zelfs al ben je van een verschillende partij, je moet zorgen dat uw stad of dorp goed draait. Complementair denken, samenwerken, dat is belangrijk. Dat zou nogal een mooie boodschap zijn hé?” (lacht)




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.