"Op onze manier gelukkig samen"

ALFONS (96) EN RACHEL (95) DELEN AL 75 JAAR LIEF EN LEED

Alfons Notte (96) en Rachel D'herde (95) vierden gisteren hun radium bruiloft.
Foto VDS Alfons Notte (96) en Rachel D'herde (95) vierden gisteren hun radium bruiloft.
Ze zijn zeldzaam, maar ze bestaan: koppels die na 75 jaar huwelijk hun radium bruiloft kunnen vieren. Alfons Notte (96) en Rachel D'herde (95), die huwden op 10 augustus 1940, hebben gisteren hun huwelijksverjaardag gevierd. "Ik heb nooit een ander vriendje gehad, dus ik weet niet of het elders beter is", lacht zij.

Alfons en Rachel zijn extreem kwiek voor hun leeftijd. Alfons woont sinds februari in het woonzorgcentrum Domino, Rachel woont nog altijd in de serviceflats aan de overkant, waar ze twee jaar geleden samen in trokken. "Mijn vader gaat mentaal achteruit, daarom is hij naar het rusthuis gekomen", zegt de enige zoon Antoine.


Maar gisteren had Alfons een goede dag en Rachel was in topvorm. Ze grapten en grolden er op los. Toen Rachel felicitaties en zoenen kreeg van een verpleegster, reageerde Alfons direct met "Hela, ik mag die toch ook wel een paar 'toezen' geven zeker?" En toen Alfons een stukje van Rachels taart probeerde te stelen, kreeg hij meteen op zijn donder. "Het is niet omdat we 75 jaar getrouwd zijn dat ik hier mijn taartje ga delen, hoor!"

Verschillende karakters

"Hoe we dat gedaan hebben, zo lang samen blijven? Je moet verschillende karakters hebben", zegt Rachel. "Anders werkt dat niet. Je ziet: ik eet proper, hij niet. Ik lach vanzelf, bij hem moet ik op zijn buik duwen om hem eens te doen lachen. Hij heeft een beetje een nijdig karakter, ik totaal niet. Als hij eens boos was en riep, dan riep ik gewoon terug. Ik liet mij niet doen. Maar wij zijn gelukkig geweest samen, op onze manier. Al had ik toch ook nooit gedacht dat het 75 jaar zou duren, ons huwelijk!"


Het koppeltje leerde elkaar kennen op de kermis op het Van Beverenplein. "Hij vroeg mij mee op de 'zwiermolen'. Ik hield er een blauwe knie aan over, van te botsen tegen een ander karreke. Maar 't was plezant en we zijn elkaar blijven zien. Ik was nog niet eens zestien en hij net zeventien. Hij moest zelfs nog zijn legerdienst doen. Elkaar zien, dat ging niet zoals nu, hoor. Ik mocht een kwartiertje buiten en mijn moeder stond achter de deur te luisteren wat er gebeurde."


Alfons en Rachel trouwden en kregen een zoon. "Ik wilde er nog wel eentje, maar ik was bang dat het weer een jongen zou zijn, dus zijn we er nooit meer aan begonnen", lacht Rachel. Maar ze voedde wel Chantal op, de dochter van haar zus. Het paar heeft een kleindochter, Dominique, en een achterkleindochter, Sara (10).

Brandweer

Alfons werkte bij de brandweer, werd daar luitenant en ging op zijn 57 met pensioen. Vandaag is hij al langer gepensioneerd dan hij gewerkt heeft. Rachel werkte in de fabriek, maar stopte daarmee omdat ze voelde dat de combinatie met de job van haar man te moeilijk was. "We hebben een schoon leven gehad samen. Ik weet niet of het gras elders groener is, maar ik heb er geen spijt van. We hebben geleefd en gereisd. Op onze manier zijn we heel gelukkig geweest."