"Nog steeds ecologisch leven, maar minder extreem"

LOW IMPACT MAN STEVEN VROMMAN (57) 10 JAAR LATER

Steven Vromman.
Wannes Nimmegeers Steven Vromman.
10 jaar geleden nam Steven Vromman (57) een half jaar loopbaanonderbreking, tegelijk zou hij zijn ecologische voetafdruk zo klein mogelijk proberen te houden. Dat half jaar werd een jaar en Low Impact Man kreeg binnen- en buitenlandse pers over de vloer. Vandaag leeft hij nog altijd ecologisch, maar niet meer zo extreem. "Gelukkig is er veel veranderd, ten goede."

Zijn job was hij beu, en voor zijn kinderen van toen 13 en 10 jaar oud wou hij ook wel wat meer tijd maken. Dus besloot Steven Vromman 10 jaar geleden om een half jaar loopbaanonderbreking te nemen. En tegelijk zo ecologisch mogelijk te leven. "Ik ging daar toen extreem ver in", zegt hij. "Ik at geen vlees of vis, enkel biologisch voedsel van lokale teelt, én seizoensgebonden. Ik verwarmde niet of nauwelijks, waste mij in een teil in plaats van onder de douche. Vliegen deed ik niet meer, net als autorijden. En ja, ik heb soms gevloekt. Ik woonde toen in een slecht geïsoleerd appartement, als het in de winter vroor, was het niet plezant. Maar ik heb wel doorgezet."


"Eerst waren er mensen die mij gek verklaarden, of net respect hadden. Later kwam daar media bij, met een reeks op Canvas en zelfs buitenlandse tv. Terwijl ik enkel maar ecologisch leefde."

Comedy

Naar zijn job keerde Steven nooit terug. Sinds zijn experiment geeft hij lezingen, hij heeft zelfs een 'eco-comedy' gemaakt. Hij zetelde 4 jaar in de gemeenteraad, wat hem veel bijleerde, maar ook een desillusie was. "Dat strakke keurslijf van de partijpolitiek, het was mijn ding niet. De gemeenteraad zelf is toneel, alles is al beslist. Ja, ik heb kleine dingen kunnen veranderen. De verwarming en de verlichting in het stadhuis minderen, geen tonijn meer op het menu. Maar voor de grote klimaatkwesties komen ze niet bij mij langs."


Vandaag leeft Steven nog steeds ecologisch, maar wel 'normaal'. "Ik heb nu een goed geïsoleerde woning, dus ik stook nog steeds niet veel, maar het is er wel aangenaam warm. Ik eet vegetarisch, heb geen auto, en gebruik in nood een elektrische deelauto. Vliegen heb ik al 10 jaar niet meer gedaan. Voor ons acht maanden oude zoontje hebben mijn vriendin en ik nauwelijks iets nieuws gekocht. We doen aan co-housing, waardoor we sowieso veel spullen van anderen kunnen gebruiken, en kopen tweedehands. Kijk, het gaat er niet om 'extreem' te zijn. Als iedereen gewoon nadenkt over hoe hij of zij zijn steentje kan bijdragen, geraken we al een heel eind. Gelukkig is er veel veranderd. Lokaal en seizoensgebonden eten is niet vreemd meer. Er zijn verpakkingsloze winkels nu, de deeleconomie boomt. Dat is niet mijn verdienste, maar als mijn Low Impact Man-verhaal enkele mensen aan het denken heeft gezet, ben ik tevreden."


Steven schreef een nieuwe eco-comedy, en die gaat in première op het gratis klimaatfestival op 6 mei om 18 uur op de Bijloke-site. Info: klimaat.stad.gent.