"Als Potter-fan alleen hou je het niet lang vol"

ONZE REPORTER ERVAART DAT GHENT GARGOYLES ZWERKBAL BLOEDSERIEUS NEMEN

Gietende regen, maar daardoor laten de zwerkballers zich niet afschrikken.
Yves Masscho Gietende regen, maar daardoor laten de zwerkballers zich niet afschrikken.
Alleen wie de laatste twintig jaar onder een rots heeft geleefd, kent Harry Potter en zijn favoriete sport niet. Zwerkbal wordt al jaren ook in het echt gespeeld, of toch een variant erop. Wie denkt aan verklede fans op bezems, slaat de quaffle mis. Onze reporter trainde mee met de Ghent Gargoyles en zag dat ze hun sport bloedserieus nemen.

Zwerkbal wordt gespeeld met chasers, beaters, een quaffle, drie bludgers, twee seekers en een snaai. Wie al die woorden kent, weet perfect waar de sport ontstaan is, maar in zijn huidige vorm is de terminologie zowat het enige dat nog rechtstreeks gelinkt is aan de boeken van Harry Potter. Zwerkbal, zoals de sport intussen over de hele wereld gespeeld wordt, is een intensieve en uitdagende mix tussen handbal, trefbal en rugby die niet op bezems, maar met PVC-buizen tussen de benen wordt gespeeld.


En neen, die buizen zijn er niet zodat de spelers zichzelf kunnen wijsmaken dat ze door de lucht vliegen. "Een speler kan alleen aan het spel deelnemen als de stok tussen zijn benen zit. Dat is een beperking in de sport zoals dribbelen er een is voor basketballers en het niet gebruiken van de handen voor voetballers. We hebben in het begin eens geprobeerd om zonder de stokken te spelen, maar de sport was gewoon saai", verduidelijkt Dorien, die al 2,5 jaar zwerkbal speelt bij de Ghent Gargoyles.


De stok zorgt bovendien voor een extra tactische dimensie, legt trainer Nick De Leu uit. "Je kan bijvoorbeeld een schijnbeweging maken en dan uitwijken naar de kant van de hand waarmee je tegenstander zijn stok vast heeft. Daar kan die je heel moeilijk tegenhouden. De stok even tussen de dijen knellen terwijl je een bal vangt met beide handen is zowat het eerste dat je moet leren als zwerkbalspeler. Dat is voor veel nieuwelingen een flinke uitdaging."


De regels van zwerkbal zijn voor een leek aanvankelijk wat ingewikkeld. Nick legt ze me minutieus uit. In elk team van zes spelers, zitten drie chasers. Zij moeten de quaffle, een volleybal, door een van de drie doelringen aan de zijde van de tegenstanders gooien of steken. Per team zijn er ook twee beaters, die met trefballen (voor de gelegenheid tot bludgers omgedoopt) proberen om de andere spelers te raken. Gebeurt dat, dan moet de getroffen speler terug lopen naar zijn eigen doelringen, net zoals wanneer ze de stok tussen de benen verliezen.


Tackelen of de bal afnemen mag, net zoals in rugby, maar de beaters blijven de beste vorm van verdediging. "Als één team erin slaagt om twee van de drie bludgers te bemachtigen en de laatste tegenstander met een bludger uit te gooien, dan kan dat team zo goed als altijd scoren", zegt Nick. Daarom wordt het spel niet enkel op brute kracht en snelheid gespeeld, maar ook bijzonder tactisch.


Zwerkbal wordt altijd gespeeld met gemengde ploegen. In elk team mogen maximaal vier personen van hetzelfde geslacht zitten. "Die regel is ingevoerd zodat een ploeg van kleine vrouwen het niet zou moeten opnemen tegen een hoop enorme en zware kerels, maar eigenlijk maakt dat helemaal niet uit. Vinnige kleine spelers kunnen die grote kerels makkelijk inmaken als ze tactisch beter spelen", oppert Nick.


Die tactieken veranderen overigens constant. "Dat is interessant om te zien in een sport die zich nog aan het ontwikkelen is", aldus Nick. "Nieuwe tactieken waarmee je altijd kan winnen, worden uitgevonden waarop andere ploegen dan weer een tegentactiek vinden. En dan moet er alweer iets nieuws gevonden worden. Gorik, die eerder begonnen is met zwerkbal dan ik, is anderhalf jaar gestopt. Toen hij weer begon, speelde hij nog zoals toen en dat viel heel hard op."

Scoren doe je zo: de bal gaat door de doelring.
Yves Masscho Scoren doe je zo: de bal gaat door de doelring.

EK

Nieuwe tactieken en inzicht in het spel, daar trainen de Gargoyles hard op. Nick is een strenge trainer die het niveau van de ploeg constant naar boven wil halen. "Dit jaar willen we kwalificeren voor het Europees kampioenschap. Daarvoor moeten we op 5 november eerste of tweede worden op de Belgian Cup. Vorig jaar waren we vierde, een kwalificatie moet dit jaar zeker haalbaar zijn", zegt hij.


De trainingen bestaan uit het oefenen van verschillende scenario's, conditietraining, techniek bijschaven en een oefenwedstrijdje. Veel tijd om uit te blazen is er niet, want in de twee uur durende training moet veel werk verzet worden. Dat de sport hard gespeeld wordt, is ook duidelijk. "Er heeft altijd wel iemand een blessure", vertelt Dorien. "Ik heb normaal regelmatig iets aan mijn enkels, nu ben ik geblesseerd door een oogontsteking." Suzanne, die sinds december bij de ploeg zit, brak haar enkel zelfs op haar eerste training. "Wie alleen meedoet omdat hij Potterfan is, houdt het niet lang vol."

Reporter Wouter (links) bespreekt tactiek met Gloria en Gorik.
Yves Masscho Reporter Wouter (links) bespreekt tactiek met Gloria en Gorik.

Hechte groep

De Ghent Gargoyles zijn een hechte groep die regelmatig samenkomt om iets te drinken of samen voetbal te kijken, maar trainingen en wedstrijden zijn bittere ernst. Zelfs in de gietende regen moeten de spelers bij de les blijven. Zwerkbalspelers willen graag serieus genomen worden. Ook al moeten ze zelf hun materiaal maken van hoepels en PVC-buizen en hebben ze niet eens toegang tot de kleedkamers of douches op het terrein in de Marathonstraat waar ze trainen, toch blijven ze vechten voor hun sport. Die is namelijk niet meer het fantasietje van de Harry Potterfan die zelf eens op een bezem wil rondvliegen op zoek naar een snaai, maar een legitieme sport beoefend door enthousiaste en ambitieuze spelers.

De stok tussen je dijen knellen terwijl je de bal vangt,
Yves Masscho De stok tussen je dijen knellen terwijl je de bal vangt,