Genkse getuigt over het vluchtelingenkamp
in Duinkerke met boek ‘Zijn naam is Youssef”

“Niet aan de kant staan, helpen en hun verhalen vertellen”

Samira Atillah heeft het niet van horen zeggen. Als vrijwilligster en bevoorrechte getuige heeft ze gezien in welke mensonterende omstandigheden vluchtelingen in de kampen van Duinkerke, Grande-Synthe en Calais moesten (over) leven. Haar relaas vind in het boek “Zijn naam was Youssef”.
Karolien Coenen Samira Atillah heeft het niet van horen zeggen. Als vrijwilligster en bevoorrechte getuige heeft ze gezien in welke mensonterende omstandigheden vluchtelingen in de kampen van Duinkerke, Grande-Synthe en Calais moesten (over) leven. Haar relaas vind in het boek “Zijn naam was Youssef”.
Sinds kort woont Samira Atillah (29), opiniemaker, columniste en schrijfster, in Brussel. Ze keerde even terug naar haar geboortestad Genk om er haar eerste boek “Zijn naam was Youssef” voor te stellen. Daarin vertelt ze wat ze heeft beleefd in de vluchtelingenkampen waar ze als vrijwilligster heeft gewerkt. De titel van het boek verwijst naar een jongetje van 9 jaar dat ze ontmoette. “Hij kwam op me af en greep m’n hand vast. Ik  kan het niet uitleggen, maar ik was verkocht. Ik had een speciale band met hem”, vertelt Samira.

Youssef staat symbool voor alle andere kinderen en hun ouders die in de kampen waar Samira zich nuttig maakte, in mensonterende omstandigheden moesten (over) leven. “Zoals zovelen zag ik op televisie de beelden over de schrijnende toestanden in de kampen”, getuigt ze. Meteen dacht ze dat ze niet aan de kant kon blijven staan.  “Ik ben er meteen naartoe gegaan en ik wist dat ik hier m’n handen uit de mouwen moest gaan steken.” Dat heeft drie jaar lang elk weekend gedaan. “Ik bracht dekens, slapzakken, kleren en voeding mee die ik eerst bij familie en later via een opriep op facebook heb ingezameld.”

Ademen

Samira luisterde naar de beklijvende verhalen van hoe de vluchtelingen in de tentenkampen terechtkomen en de pogingen die ze ondernemen om in Engeland te geraken. “Ze kruipen onder vrachtwagens en treinen om de oversteek te maken. Ik heb gezien hoe jongeren in de kampen een plastic zak over hun hoofd trokken. Zo oefenden ze om hun adem zolang mogelijk in te houden. Hetgeen nodig was om te overleven als ze zich in een vrachtwagen of in een koelcel verstopten.” In haar boek doet ze verslag van de mensonterende toestanden waarin de vluchtelingen leven.

Uitbuiting

“In de kampen zitten mensensmokkelaars die het weinige geld dat vluchtelingen nog hebben uit hun zakken halen. “Ze buiten hen uit. Op een bepaald moment moesten de vluchtelingen polsbandjes dragen om zich te laten registreren. Mensensmokkelaars gingen bij vluchtelingen bandjes stelen en ze verkochten die dan eerst voor 20 euro en later zelfs 200 euro het stuk aan vluchtelingen.” Ze zag de kampen in Noord-Frankrijk ook evolueren. “Eerst was er het modderkamp, later verdwenen de tenten en kwamen houten blokhutten in de plaats maar die zijn afgebrand en vervolgens trokken de vluchtelingen naar een boskamp in de buurt”, aldus Samiara. “Zijn naam was Youssef” kost 19,99 euro en is te koop in de betere boekhandelszaken.  




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.