Evelyn Tuytens, de sterke vrouw achter Thomas De Gendt: "Als Thomas in de aanval gaat, krijgt de koers even voorrang op de rest"

Rennersvrouw Evelyn Tuytens.
Ronny De Coster Rennersvrouw Evelyn Tuytens.
Het openingsweekend van het klassieke wielerseizoen staat voor de deur en dat brengt het wielercircus naar de Vlaamse Ardennen. Koers is meer dan de renners alleen. Van seingevers, koersdirecteurs, café-uitbaters, rennersvrouwen, wielertoeristen tot ploegleiders, wij gingen langs bij die andere protagonisten van het wielrennen.

Nu de renners hun eerste wedstrijden van het seizoen rijden, breekt ook voor hun gezinnen een drukke periode aan. Zij moeten het vaak wekenlang zonder hun partner of papa stellen. Ten huize Thomas De Gendt houdt Evelyn Tuytens (29) het gezin draaiende. Als Thomas op trainingsstage is of wedstrijden rijdt in het buitenland, blijft zij alleen achter met zoon Timo (5) en dochter Amber (3) in Semmerzake. "Het is geen luilekkerleventje, maar ik kan me geen leven voorstellen waarin we allebei een nine-to-fivejob zouden hebben."

Er wordt bijna weer gekoerst op de Vlaamse wegen. Kijk je ernaar uit?

Jammer genoeg rijdt Thomas vooral buitenlandse koersen en niet hier in Vlaanderen. We zijn dus niet geneigd om snel ergens te gaan kijken, want de kindjes zouden verwachten hun papa te zien. Als we thuis zijn, staat de televisie wel altijd 'op de koers', dus zo volgen we het dan weer wel.

En koersen waar Thomas wel in meerijdt?

Die volg ik live via het internet en op de televisie. Al moet ik wel een gulden middenweg vinden voor de kindjes. De koers wordt hier dus afgewisseld met een tekenfilm. Als Thomas in de aanval is, dan krijgt de koers wel sowieso voorrang. Dat vinden de kinderen ook plezant, want dan is hun papa veel in beeld.

Kun je genieten van een koers van Thomas?

Meestal is er toch veel stress omdat je ziet wat er gebeurt. Als hij gewoon in een peloton zit en ik zie hem niet, dan denk ik daar minder aan. Op tv kan ik zien of het goed gaat, maar ook of hij afziet en wanneer er valpartijen zijn. Als hij in de aanval gaat, is er dan weer stress om te weten of hij het zal halen of niet.

En als hij dan effectief wint, is het dan feest ten huize De Gendt-Tuytens?

Bij de kindjes zeker, maar bij mij gaat het vooral gepaard met zweetoksels (lacht). Zijn overwinningen zijn meestal zodanig spannend dat we tot het einde zitten te stressen. De kindjes voelen dat trouwens ook, ze lopen dan een beetje ambetant.

Thomas is vaak in het buitenland voor trainingen en wedstrijden, hoe gaan jullie daarmee om?

Eigenlijk zijn we dat goed gewoon. Ik lag nog in het ziekenhuis met Timo toen Thomas al moest vertrekken voor een koers. Timo is het dus gewoon dat zijn papa meer weg is dan dat hij thuis is. Hij en Amber weten niet dat papa's met een gewone job elke avond mee aan tafel zitten of de kinderen in bed stoppen. Toch voelen we dat het afscheid nemen nu wat moeilijker begint te worden, vooral als Thomas voor een lange periode weggaat. Op een kalender duiden we aan op welke dag papa weggaat en wanneer hij terugkomt. 'Zo lang?' durven ze dan wel eens te vragen. Twee dagen voor zijn vertrek en voor zijn thuiskomst merk ik dat ze wat lastig zijn omdat ze niet goed weten hoe ze daarmee om moeten gaan.

Maar eens Thomas weg is, gaat alles hier wel zijn normale gangetje?

Ja, dat lukt wel. Gelukkig kunnen we veel bellen en skypen. Dat maakt de afstand iets kleiner.

Ik kan me voorstellen dat het weerzien dan eens zo leuk is voor de kinderen.

Wel, eigenlijk valt dat redelijk goed mee. Ze zijn even blij als Thomas thuiskomt na een lange periode in het buitenland als wanneer ik ze van school ga halen. Op voorhand zijn er wel al wat kriebels, maar ze zijn gewoon blij als hij thuiskomt. Enkel Amber, een echt papa's kindje, zal wel wat langer rond hem blijven plakken. Alsof ze wat tijd wil inhalen met haar vader.

Rennersvrouw Evelyne Tuytens.
Ronny De Coster Rennersvrouw Evelyne Tuytens.

En dan beslist Thomas om na de Ronde van Lombardije niet met het vliegtuig naar huis te komen, maar de fiets te nemen. Goed voor een tocht van zes dagen. Wat denk je dan?

Dat was al langer een droom van hem. Nu was de uitgelezen kans en ik wou hem niet in de weg staan. Hij moest het trouwens nu doen, nu hij nog koerst en zijn conditie goed is. Als hij binnen enkele jaren een andere job zal hebben, zal zoiets niet zomaar kunnen. Ik weet ook dat hij heel veel plezier heeft gehad tijdens die tocht, dus ik gun het hem.

Omdat je weet dat het koersen ooit zal stoppen?

Ik heb mijn carrière nu helemaal opzij gezet voor hem. Dan moet ik hem ook honderd procent voor zijn carrière laten gaan en hem alle mogelijke kansen geven om te doen wat hij graag wil doen. Ik zou het voor mezelf ook spijtig vinden mocht ik hem nu zaken ontzeggen. Als hij ooit stopt met wielrennen, zal het misschien andersom zijn. Maar dat zien we dan wel.

Nu ben je voltijds rennersvrouw en huismama?

Inderdaad.

Veel mensen denken dat dat een luilekkerleventje is. Moet je soms afrekenen met vooroordelen?

Zelf merk ik dat niet zo hard, maar er zijn wel mensen die denken dat wij als rennersvrouw een makkelijk leven hebben. We gaan wel vaak mee op reis en op stage, maar ons leven is geen luilekkerleventje. Thomas is bijvoorbeeld de hele maand januari weg geweest en in februari zat hij opnieuw in het buitenland. De kindjes zien hem dus niet vaak en dat is lastig. Zolang Timo en Amber nog naar de kleuterschool gaan, proberen we af en toe mee te gaan op stage. We zien Thomas dan wel tussen de trainingen door, maar het is toch geen echte vakantie. Als je alleen met twee kleuters in het buitenland zit, is het niet evident om veel te doen.

Maar het voordeel is wel dat jullie Thomas op elk vrij moment kunnen zien.

Inderdaad. Het ontbijt en het avondeten kunnen we wel samen spenderen. Dat is goed voor de kindjes, want zo zien ze hun papa nog eens. Als we niet meegaan op stage, zien ze hem helemaal niet en beperkt het contact zich tot bellen of skypen. Dat is niet ideaal.

Vind je het soms frustrerend dat je met een renner getrouwd bent?

Het enige minpunt is dat hij in het huishouden minder kan helpen, maar dat is bij andere gezinnen vast hetzelfde. Bij ons is het gewoon een beetje anders verdeeld, dus ook dat is eigenlijk geen probleem. Ik heb hem bovendien leren kennen toen hij al renner was, dus ik wist waaraan ik begon. Ik heb soms zelfs wat schrik voor wat er zal gebeuren na zijn carrière. Dan zal hij misschien een nine-to-fivejob hebben, met veel minder uitdagingen.

Droom je zelf al van een carrière als Thomas stopt met wielrennen?

Eigenlijk niet. Na mijn studies voor interieurarchitect en leerkracht heb ik nooit een job uitgeoefend. Ik heb in eerste instantie veel tijd en werk gestoken in ons huis. Dat heb ik zelf getekend, geschilderd en geïsoleerd. Samen met mijn papa was ik daar voortdurend mee bezig. Dat is eigenlijk de enige job die ik ooit heb gehad.

Ben je van plan om nog aan de slag te gaan als interieurarchitecte?

Ik denk dat het ondertussen moeilijk is om de draad zomaar op te pikken. Mijn studies zijn ondertussen al lang geleden en de computerprogramma's zijn al veel veranderd. Interieur is ook seizoens- en mode gebonden, dus ik zou me goed moeten inwerken. Op de arbeidsmarkt zou ik bovendien moeten opboksen tegen de pas afgestudeerde interieurarchitecten, want ik heb niet meer ervaring dan hen. Op het tekenen van ons eigen huis na.

Ook dit jaar zal druk zijn voor jullie: Thomas rijdt naar alle waarschijnlijkheid de drie grote rondes. Veel zal hij niet thuis zijn.

Per grote ronde is hij een maand weg en ook in de voorbereiding is hij al eens een maand weggeweest. Dat zijn al vier maanden dat hij dit jaar niet thuis zal zijn. Het pluspunt is wel dat zijn seizoen vroeger zal stoppen dit jaar. Normaal rijdt hij tot eind oktober, maar nu zal hij half september al stoppen. In die periode zijn we opnieuw een standaardgezin, want dan zijn we met twee thuis. We kunnen dan sneller eens een uitstap doen met het gezin: naar de cinema gaan of een pretpark bezoeken.

Of samen gaan fietsen?

Ik heb wel een elektrische bakfiets, maar met de kindjes erin kan ik niet snel genoeg rijden voor Thomas. Hij lacht dan altijd met mij: 'Ik kan even goed in de zetel blijven zitten, want mijn hartslag is even laag.' Dus nee, we gaan niet samen fietsen (lacht). Omdat Thomas al zo vaak op de fiets zit en mijn fysieke conditie niet goed genoeg is, doen we dan liever andere dingen in onze vrije tijd.

Vindt Thomas het zelf ook fijn om langer thuis te zijn in de winter, of begint het al snel weer te kriebelen om op de fiets te kruipen?

Het begint inderdaad snel te kriebelen bij hem (lacht)! We proberen na het seizoen veel dingen samen te doen, maar na drie weken is het voor hem toch tijd om terug te fietsen. Dan springt hij één of twee uurtjes per dag op de fiets. In december beginnen de stages dan opnieuw en zijn we weer vertrokken.




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.