"Ik mag dit verhaal niet meenemen in graf"

JULIEN VAN DEN DRIESSCHE (92) SCHRIJFT BOEK OVER ERVARINGEN IN CONCENTRATIEKAMP

Julien Van den Driessche bij zijn thuiskomst op 2 juni 1945 in Eeklo. De hele familie en buurt bouwden een feest.
JSA Julien Van den Driessche bij zijn thuiskomst op 2 juni 1945 in Eeklo. De hele familie en buurt bouwden een feest.
92 jaar is hij ondertussen, maar voor het eerst vertelt Julien Van den Driessche uit Eeklo voluit over zijn vreselijke jaren in het concentratiekamp van Flossenbürg. Het schrijven van het boek 'Mijn naam werd een nummer' snijdt oude wonden weer open, maar Julien ziet het als zijn plicht om eindelijk het hele verhaal te vertellen. "Als ik ook maar één potentiële extremist tot bezinning kan brengen, is mijn gruwelijke ervaring niet helemaal zinloos geweest", zegt Julien.

Julien Van den Driessche is de vader van schepen Ann Van den Driessche uit Eeklo. Hij werkte in het verleden wel al eens mee aan oorlogsboeken. Maar op zijn 92ste vindt hij het tijd voor een echte biografie, waarin hij in 144 pagina's vertelt wat hij tijdens de Tweede Wereldoorlog meegemaakt heeft. Dat de wonden 72 jaar later nog heel diep zijn, zag je gisteren duidelijk op de voorstelling van het boek. De uiterlijk stoere Julien barstte bij zowat elk verhaal in tranen uit, maar wil het niet laten zijn verhaal te vertellen.

Julien Van den Driessche (92) met zijn dochter Ann, en naast hem Mario Lampaert (uiterst links) en Freddy Pille.
JSA Julien Van den Driessche (92) met zijn dochter Ann, en naast hem Mario Lampaert (uiterst links) en Freddy Pille.

Nachtmerries

"Ik wil mijn ervaringen uit die vreselijke oorlog met de mensen delen, omdat ik daarmee wil aantonen dat mensen eigenlijk maar één ding moeten doen: in vrede leven en respect hebben voor elkaar", vertelt Julien moedig. "Wanneer ik mijn verhalen vertelde en neerschreef op papier, speelde de film van 72 jaar geleden weer helemaal af in mijn hoofd. De nachtmerries die ik jarenlang gehad heb, keerden terug. In zo'n concentratiekamp wordt echt al je waardigheid als mens ontnomen. Waarom ik de pijn trotseer om dit toch te vertellen en neer te schrijven? Omdat het belangrijk is dat iedereen blijft weten wat daar gebeurd is. Op mijn terugweg uit Duitsland in 1945 heb ik veel mensen gezien die vochten voor hun leven. Allemaal vroegen ze mij hetzelfde: dat ik het verhaal zo veel mogelijk moest vertellen. Wel, dat zal ik doen tot aan mijn graf! Ik heb dat die mensen toen beloofd."

Julien in 1945 bij zijn thuiskomst, tussen zijn ouders.
JSA Julien in 1945 bij zijn thuiskomst, tussen zijn ouders.

Geen prettige lectuur

Het boek werd mee gemaakt door Mario Lampaert, Freddy Pille en Marc Verbiest van het Stadsarchief van Eeklo. "Meewerken aan dit boek was echt niet gemakkelijk", zeggen Mario en Freddy. "Verwacht je niet aan prettige lectuur. De gruwelijke details die Julien in zijn boek vertelt, zijn mensonterend. Bij veel passages moet je echt op je tanden bijten om verder te lezen. Dat maakt de getuigenis van Julien ook zo bijzonder. Een sterk deel van het boek is de beschrijving van de weken nadat hij in april 1945 uit het concentratiekamp bevrijd was. Veel mensen denken dat het toen voorbij was, maar dan volgden nog harde weken. Julien is pas op 2 juni weer thuis in Eeklo geraakt. Hoe die zware tocht verliep, vertelt hij nu voor het eerst in het boek."


Dochter Ann is trots op haar vader, ook al ziet ze dat hij het emotioneel heel zwaar heeft om zijn verhaal te vertellen. "Het is nu het moment om dat verhaal vast te leggen. Ook al brengt dat veel emoties met zich mee. Vooral ook naar de jeugd toe, is dit boek belangrijk. Het toont dat democratie en vrijheid niet altijd een evidentie geweest zijn", zegt Ann.


Het boek 'Mijn naam werd een nummer' verschijnt half oktober en zal 18 euro kosten. Je kan het boek nu al reserveren op archief@eeklo.be.