"Het zou niet geloofwaardig zijn om nog op te komen"

ONVOORSTELBAAR MAAR WAAR: JEF LAWIJT ZEGT POLITIEK VAARWEL

Jef Valkeniers heeft er meer dan veertig jaar in de politiek opzitten.
Foto Mozkito Jef Valkeniers heeft er meer dan veertig jaar in de politiek opzitten.
Politiek Dilbeek zonder Jef 'Lawijt' Valkeniers (85): onvoorstelbaar. Maar het onvoorstelbare komt eraan, want eind december zwaait het liberale boegbeeld af na een politieke carrière van meer dan veertig jaar.

De carrière van de vermaarde dokter begon in 1970, toen hij de laatste burgemeester van Schepdaal werd. "Ik heb me verzet tegen de fusie met Dilbeek, in 1976", blikt Valkeniers terug. "Als Schepdaal samen moest gaan met een andere gemeente, dan was het wel Sint-Martens-Lennik. De inwoners vroegen daar ook om. Maar er werd anders beslist."


Dat Valkeniers in de politiek stapte, was logisch. Zijn grootvader, de bekende brouwer Emiel Eylenbosch, was vorige eeuw liefst vijftig jaar aan de macht in Schepdaal. En ook broer Viktor was even burgemeester. "Ik had altijd de ambitie om in de politiek te stappen", bekent Valkeniers. "Het wereldje boeide me mateloos. In mijn vrije tijd was ik duivenmelker, en zo kende ik de man in de straat. Die stemmen lagen aan de basis van mijn overwinning in 1970."


Na de fusie met Dilbeek werd Valkeniers - toen nog lid van de Volksunie - in 1982 opnieuw burgemeester. Samen met ereburgemeester Stefaan Platteau vormde hij een hecht blok. "Ik kan zeggen dat ik de hand heb gehad in heel wat initiatieven. Onder mijn bewind werd het containerpark langs de Dansaertlaan uitgebouwd. De Kasteelhoeve werd aangekocht, de Pedemolen geklasseerd,... En de gemeentebelastingen werden teruggebracht tot een historisch laag niveau." In 1985 werd Valkeniers senator, en drie jaar later staatssecretaris voor het Brussels Gewest. Daarna was hij ook nog eens acht jaar lang parlementslid.

Verhofstadt op bezoek

Na een dispuut met Bert Anciaux verliet Valkeniers de Volksunie, en stapte hij over naar de toenmalige VLD. "Guy Verhofstadt kwam zelfs op bezoek om me te overtuigen, maar eigenlijk was dat niet nodig. Toen ik bij de VU zat, wisten de partijleden dat ik een liberaal in hart en nieren was. Het was dus een logische stap."


En dan die bijnaam: Jef Lawijt. "Die dateert nog uit mijn studententijd in Leuven", herinnert Valkeniers zich. "Ik was me in een café hevig kwaad aan het maken op iemand, toen de bazin riep: 'Jef Lawijt, nu is 't genoeg, hé'. Enkele kameraden die later ook in de politiek gegaan zijn, hebben dat onthouden. In het begin was ik daar niet zo tevreden mee, maar na verloop van tijd ben ik het als een eretitel gaan beschouwen."


In 2003 werd nog een wet naar Jef Valkeniers vernoemd: de wet die het mogelijk maakt om het erfrecht van de langstlevende huwelijkspartner vrij te regelen. Maar nu houdt het voor hem op. Geen Jef Lawijt op de kieslijst in oktober. "Ik ben 85 jaar. Het zou niet meer geloofwaardig zijn. Maar ik kan de politiek met een gerust hart achterlaten. Met neef Michel Valkeniers blijft de familie vertegenwoordigd en onze lijsttrekker Luc Deleu is één van de beste politiekers die ik ooit gezien heb. Open Vld zal niet ontgoochelen, daar ben ik zeker van."