Kankerpatiënt met leefloon spaart elke mogelijke cent: "Eten uit vuilnisbak om medicijn te kopen"

KANKERPATIËNT SPAART IEDERE CENT VAN SCHAMEL LEEFLOON

Sven Verelst legt elke verplaatsing te voet af, zodat hij geen geld moet uitgeven aan een MIVB-abonnement.
Foto Lukas Sven Verelst legt elke verplaatsing te voet af, zodat hij geen geld moet uitgeven aan een MIVB-abonnement.
Met een leefloon van 892 euro, in een armtierige sociale woning probeert kankerpatiënt Sven Verelst (48) het hoofd boven water te houden. Al twee jaar spaart hij elke cent, in de hoop dat hij ooit 3.000 euro bij elkaar sprokkelt om zijn medicatie te kunnen betalen.

Het begon allemaal zo'n 15 jaar geleden toen Sven als arts onderzoek deed in Australië. "Mijn handen werden plotseling gevoelloos, ik kon niets meer vastnemen of schrijven. Het leek op reuma, maar dat zou een schromelijke vergissing blijken", zucht Sven. Onbewust dat er op dat moment al twee kankers in zijn lichaam woeden, verhuist Sven naar Taiwan, waar hij Engelse les hoopt te geven. Maar hij belandt in het ziekenhuis en moet 4.000 euro ziekenhuiskosten ophoesten. "Zonder een rotte frank op zak, geen huis en geen job keerde ik terug naar België." Maar het ergste nieuws moest dan nog komen.

Leukemie

Na een onderzoek krijgt Sven een hard verdict. "Ik leed aan een zeldzame vorm van leukemie. Ik had niet een, maar twéé tumoren in mijn lijf." Voor Sven, die in een sociale woning leeft en een leefloon van 892 euro ontvangt, volgt een harde strijd. Hij stelt al zijn hoop op het veelbesproken geneesmiddel Jakavi, bestaande uit de stof Ruxolitinib, die zijn levenskwaliteit kan verbeteren. "Ik ben nog te sterk om in aanmerking te komen voor een beenmergtransplantatie en ben dus niet in behandeling", zegt Sven. "In heel wat onderzoeken en artikels las ik dat Ruxolitinib kan helpen om mijn zeldzame kanker te bestrijden. Het enige probleem? Het medicijn wordt alleen terugbetaald bij mensen die nog een milt hebben, en die van mij is bij een operatie verwijderd. Maar wat kan ik anders doen dan proberen?" Gezien Sven eigenlijk niet in aanmerking komt, betaalt de regering de medicijnen niet terug. En dus moet Sven de volle pot betalen, gaande van 1.300 tot 3.000 euro per maand.

Te voet

"Met mijn uitkering kan ik alleen sparen als ik zo goed als niets aankoop. En ja, dat betekent soms eten uit de vuilnisbak vissen. Ik wandel elke dag 20 kilometer. Van mijn huis naar het Sint-Pietersziekenhuis in de Hoogstraat of naar mijn sociaal assistente in het centrum. Allemaal te voet, want ik kan me geen MIVB-abonnement veroorloven." Gezien Sven geen wasmachine, telefoon of computer heeft, moet hij zich naar verschillende locaties begeven waar ze die gratis aanbieden. "Maar ik lijd aan bloedarmoede en soms ben ik zo moe, dat ik er niet geraak."


Ook al wordt het hem soms te veel, toch geeft Sven niet op. Zo schrijft hij nu ook een brief naar minister van Volksgezondheid Maggie De Block. "Mensen vragen me soms waar ik die drive blijf halen. Die heerst ergens in mij, tussen mijn twee kankers."

Crowdfunding

Een vriendin van de familie heeft al een aanvraag ingediend om een crowdfundingcampagne op te zetten om Sven te helpen. Via de Facebookpagina 'Help Sven Verelst' blijf je op de hoogte van alle ontwikkelingen.