Josiane (89) biedt vluchtelingen bed aan

NIEUWE WET EN HUISZOEKINGEN SCHRIKKEN VRIJWILLIGSTER ALLERMINST AF

Josiane in gesprek met Mehdi van het Burgerplatform.
Baert Marc Josiane in gesprek met Mehdi van het Burgerplatform.
Ze is 89 en ze zit in een rolstoel, maar dat houdt Josiane niet tegen om vluchtelingen een slaapplaats te bieden. Sinds het Burgerplatform voor Overnachtingen dagelijks voor honderden migranten een thuis zoekt, ontving ze zelf al twaalf mensen in nood. "Gastvrijheid zit me in het bloed", zegt Josiane trots.

Dat leeftijd of conditie geen excuus mogen zijn om anderen te helpen, daarvan is Josiane het levende bewijs. "Ik voel me fit en gezond. Waarom zou ik deze mensen dan niet helpen?", zegt Josiane. In haar appartement in Watermaal-Bosvoorde legt ze transitmigranten te slapen, die via het Burgerplatform een warme overnachting zoeken. Afgelopen woensdag herbergde ze nog een vluchteling. "Een 20-jarige jongen die al drie keer in mijn appartement sliep. De eerste keer dat we elkaar ontmoetten, gaf ik hem mijn telefoonnummer. Als hij een slaapplek zoekt, stuurt hij me een sms", aldus Josiane.

Bed, water en wificode

Hoewel ze niet dezelfde taal spreken, communiceert Josiane in gebaren. "Natuurlijk is de sfeer eerst wat onwennig, maar die ontdooit snel. Veel vragen ze niet: een glas water, een warm bed, en de wificode zodat ze hun familie op de hoogte kunnen houden. Zelf stel ik geen vragen, om hen niet te belasten." Al beginnen haar gasten soms na een tijdje zelf te vertellen. "Een jongen vertelde me dat hij 15 jaar onderweg is geweest: gevlucht uit Soedan, vervolgens via Niger en Libië, waar hij in een boot de zee overstak en aankwam in Italië. Om dan via Nice en Lille in België te belanden. Die boottocht was een traumatiserende ervaring, dat merkte ik wel."


Schrik om onbekenden in huis te nemen, heeft Josiane allerminst. Al jaren biedt ze de extra kamer in haar appartement aan aan wie er nood aan heeft. In 1956 nam ze voor het eerst Hongaarse vluchtelingen in huis, na de Hongaarse opstand. Later vonden ook Joegoslaven en Albanezen de weg naar Josiane. En de voorbije jaren verhuurde ze de kamer aan jongeren met psychologische problemen. Nu de kamer opnieuw vrijkwam, was de keuze om zich bij het Burgerplatform aan te sluiten logisch. De solidariteit blijkt een familietrek. "Gastvrijheid zit in mijn genen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog verborgen mijn ouders communistische joden. De twee families waren politieke vluchtelingen en verbleven bij ons. Mijn ouders streden allebei in de verzetsbeweging. Ook mijn grootouders deden aan liefdadigheid. Zij behoorden tot de christelijke bourgeoisie en schonken eten aan de armen."


De sociale bezieling en het grote hart van Josianes familie leeft ook voort in haar kinderen en kleinkinderen. "Mijn dochter en kleindochter huisvesten zelf vluchtelingen."

Menslievendheid vergroot

Josiane is allerminst van plan haar rol als vrijwilliger op te geven. Zelfs niet als de nieuwe wet, die huiszoekingen toestaat bij wie illegalen opvangt, wordt doorgevoerd. "Die wet jaagt me geen angst aan. Integendeel, ze zal een omgekeerd effect bereiken. Hoe meer een regering provoceert, hoe meer risico's de mensen nemen om hun goed hart te laten zien. Dat zag ik bij mijn ouders, die in de verzetsbeweging traden zodra er joden gelyncht werden. De menslievendheid vergroot, wanneer anderen bedreigd worden. En dus zullen wij vrijwilligers sterker staan dan ooit."