Ga naar de mobiele website
^ Top

Einde verhaal voor Frietbarak Fontainas

FRITUUR MOET PLAATS MAKEN VOOR AANLEG JACQUES FRANCKPLEIN

De stadsarbeiders maken zich klaar om de frituur te strippen.
Foto's Marc Baert De stadsarbeiders maken zich klaar om de frituur te strippen.
Het einde voor Friterie Fontainas is gekomen. Donderdagochtend viel de gemeente met politie de barak binnen en haalde de hele frituur uit elkaar. Die moet plaats ruimen voor het vernieuwde Jacques Franckplein. "Ik vind de moed niet meer om te vechten. Mijn strijd is gestreden", zucht uitbater Nikos Barsakis.

In de ijzige wind vullen Nikos en zijn vrienden de auto met zakken frieten, vaten frituurvet en dozen vol snacks. Terwijl tientallen arbeiders de barak uit elkaar demonteren, redt de gebroken frituuruitbater wat er nog te redden valt.


"Om 7uur is de politie binnengestormd. Ze hebben de deur ingetrapt en demonteerden meteen de hele boel", zegt Nikos, terwijl tranen zijn ogen vullen.


Maandenlang streden Nikos en zijn vrouw Stavroula voor het behoud van hun populaire friterie aan de Hallepoort. Al 45 jaar bakken ze er frieten voor hun trouwe klanten. Maar de gemeente legt een nieuw plein aan en de frituur moet plaats ruimen voor de vernieuwde parking. Tot twee keer toe trok Nikos naar de Raad van State om de zaak aan te vechten, maar telkens beet hij in het zand. Zelfs een petitie onder de buurtbewoners, getekend door duizenden sympathisanten, kon de barak niet redden. De gemeente was duidelijk: of ze verhuisden, of de politie zou hen uitzetten. Donderdagochtend was het zover.


"Ze zetten ons op straat alsof we honden zijn", zegt Nikos woedend. "We zijn alles in één klap kwijt. Wat verderop hebben we nog ons restaurant, maar deze barak was mijn leven. Bovendien komen niet enkel mijn vrouw en ik, maar ook onze twee werknemers op straat."

Baert Marc

In de vuilbak

Er zit voor de man niets anders op dan het materiaal naar het depot te verhuizen die de gemeente gedurende zes maanden ter beschikking stelt. De etenswaren stockeert Nikos tijdelijk in zijn tweede restaurant La Grillade de Nikos. "Maar het verdwijnt uiteindelijk allemaal in de vuilbak. Ik verkoop geen bitterballen of kippennuggets in mijn restaurant. Wat kan ik nog doen? Ik ben het beu te vechten voor niets. Mijn moraal hebben ze gebroken."


De gemeente verdedigt hun beslissing en benadrukt dat alles volgens het boekje gebeurt. "Het contract liep af in 2012, toen waarschuwden we de uitbaters dat ze konden blijven tot het begin van de werken", zegt Lionel Rubin van het kabinet van de burgemeester.


"Juridisch hebben ze het recht niet hun barak hier te behouden. Bovendien zal de werf hier morgen starten. We hebben geen andere keuze dan de barak te verwijderen."

Prestigeproject

"Onzin", zegt Fotoula Ioannidis, een geëngageerde buurtbewoonster. "Eerst beloofde de gemeente dat de frietbarak kon blijven, maar dat bleken leugens. De gemeente wil de buurt omtoveren tot een chique wijk voor de rijkere klasse. Een populistische frituur past niet in hun plaatje. Hoe ironisch: voor hun prestigeproject, ruïneert de gemeente het leven van haar eigen bewoners."


Stavroula legt zich niet neer bij haar lot. Ze heeft haar zinnen gezet op een nabijgelegen winkel die te koop staat.


"Daar begin ik opnieuw. Dichtbij, zodat onze klanten op ons kunnen rekenen. Ik raadpleeg onze advocaat voor verdere juridische stappen."


Maar Nikos doorprikt de droom. "Wij kunnen dat pand niet betalen. Ik maak me geen illusies. Het is afgelopen."

Meer over


Meld een bug