"Straks is hij dood voor vonnis valt"

RECHTBANK VERLIEST DOSSIER DODELIJK ONGEVAL MET 94-JARIGE BETROKKENE

Papa Roland Elseviers en mama Patricia Heymans in de rechtbank.
Baert Marc Papa Roland Elseviers en mama Patricia Heymans in de rechtbank.
Twee jaar, twee maanden en twee rechters zijn er al gepasseerd sinds rioolarbeider Michaël Elseviers (26) stierf onder een auto. De bejaarde bestuurder - nu 94 - had niet gezien dat hij uit de put klom en sleepte hem 67 meter mee. Het proces had gisteren eindelijk moeten starten, maar dat ging niet: de rechtbank was het dossier kwijt. "Als het niet opschiet, is die man dood voor er een vonnis valt", klinkt het bij Michaëls ouders.

"Hoe kàn zoiets nu gebeuren? Hoe leg je dit uit?" Patricia Heymans en Roland Elseviers snappen er niets van. Hoe kon het dossier over het dodelijk ongeval van hun zoon nu kwijt zijn? "Misschien moeten wij het maar bij ons houden. Wij zullen er wél goed op passen", zegt Patricia.

Slachtoffer Michaël Elseviers.
Baert Marc Slachtoffer Michaël Elseviers.

Complexe zaak

Het koppel uit Kortenberg heeft er sinds het ongeval van 7 november 2015 al heel wat ritjes naar het Poelaertplein in Brussel opzitten. Eerst naar de arbeidsrechtbank, die onderzocht of Michaëls werkgever Maxi Clean in de fout ging. Waren alle veiligheidsmaatregelen wel genomen rond die put? Had Michaël die dag wel in dat riool mogen zijn? Vervolgens naar de politierechtbank: had bestuurder Juliën D.S. de oranje kegels rond de open put moeten zien? Klopt het dat hij de klap niet gevoeld heeft toen hij over het kruispunt reed?


Een vonnis viel nog niet omdat de zaak zo complex is. De politierechter besloot in oktober dat hij niet kon oordelen. "Laten we de zaak bundelen in één groot dossier en dat naar de correctionele rechtbank sturen", zei hij. Dat grote proces had gisteren van start moeten gaan. Alleen: de hele bundel was kwijt. Pas een dag voor het proces kon het openbaar ministerie de mappen lokaliseren.


Wat bleek? De griffie van de politierechtbank stuurde het dossier in oktober zoals afgesproken door naar de griffie van de correctionele rechtbank in het Justitiepaleis, aan de andere kant van het Poelaertplein. Dat kwam echter terecht op de Franstalige griffie in plaats van de Nederlandstalige. Die stuurde het terug naar de politierechtbank en daar werd het dossier geklasseerd.


"Jammer dat het zo is misgelopen", vond ook de rechter. "Iedereen is aanwezig, en toch kan de zitting niet doorgaan want de bestuurder die terechtstaat, is zelfs nog niet officieel partij in de zaak."


"We wachten nu al zo lang", zucht Patricia. "Die man is intussen al 94. We zijn bang dat hij sterft nog voor er een vonnis is. Daar zou ik niet mee kunnen leven. Ik wil hem in de ogen kijken. Eindelijk een gezicht plakken op die naam. Het is niet dat we hem de gevangenis in willen, hoor. Dat zal - gezien de leeftijd - toch niet gebeuren. Maar hij moet beseffen dat hij schuld heeft aan de dood van onze Michaël."

Ik wil dat hij komt

Juliën D.S. kwam tot nu toe nooit zelf naar de rechtbank. Zijn advocaat vroeg gisteren of hij 'gezien de leeftijd' wel móest komen. "Ik wil dat wel, mevrouw de rechter", zei Patricia, die bijval kreeg van de voorzitster. "We hebben het hier over een ernstig ongeval (wijst naar Patricia en Roland). Deze mensen zijn hun zoon kwijt. Als hij hardhorend is, mag hij dichterbij komen zitten. Hij mag een familielid meebrengen en een flesje water bij zich hebben - alles wat hij nodig heeft. Maar als hij nog gezond is, wil ik dat hij komt."


"Toen ik hoorde dat hij niet wilde komen, kookte ik vanbinnen", zegt Roland. "Gelukkig nam de rechter het voor ons op. Zij beseft tenminste hoe belangrijk het voor ons is om hem te zien." Dat het weleens moeilijk kan worden, die confrontatie, beseffen ze wel. "Maar we hebben dit nodig om het af te sluiten."


D.S. zei in eerdere verklaringen dat hij de aanrijding niet had opgemerkt. Zijn advocaat betwist ook nog dat er een verkeerskegel stond op de plaats van het ongeval.


Wellicht treft ook bedrijf Maxi Clean schuld want Michaël kwam naar boven op een plaats die niet was afgesproken. "De trap uit de put die ze eigenlijk hadden moeten gebruiken even verderop was kapot. Zijn beste vriend en collega Mike had dat de vrijdag voor het ongeluk al aangekaart op het werk. Hij vond het niet veilig", zegt Patricia. "Toch bleven ze doorwerken."