Bomen te laat verplant? Da's dan 800.000 euro

VERKOOP HUIS LIJKT ONVERMIJDBAAR NA ESCALATIE BURENRUZIE

Alain woont al 1,5 jaar niet meer in z'n huis, maar keerde gisteren eens terug naar de tuin.
MMB Alain woont al 1,5 jaar niet meer in z'n huis, maar keerde gisteren eens terug naar de tuin.
De burenruzie over de bomen van Alain De Coessemaeker (52) uit Assebroek dreigt voor de man uit te draaien op een financieel drama. Omdat hij z'n bomen te laat verplantte, eisen zijn buren nu meer dan 800.000 euro aan dwangsommen op. Een verkoop van z'n ouderlijke woning is volgens de schuldbemiddelaar van Alain onvermijdbaar. "Maar daar leg ik me niet bij neer", zegt de man.

Al meer dan vijf jaar verhit de burenruzie rond de bomen van Alain De Coessemaeker (52) de gemoederen in de Vondelstraat in Assebroek. Zijn naaste buren trokken begin 2013 naar de vrederechter omdat ze vonden dat de bomen in Alains voor- en achtertuin hun zonlicht ontnamen en ze dichter dan de wettelijke vastgelegde twee meter van hun perceel stonden.

In hongerstaking

Als gepassioneerd bomenliefhebber haalde Alain alles uit de kast: hij ging een maand in hongerstaking en putte al zijn rechtsmiddelen uit om zijn gelijk te halen. Uiteindelijk besliste het Hof van Cassatie in mei 2014 dat de bomen moesten gerooid worden. De rechtbank had toen al een dwangsom van 1.000 euro opgelegd per dag dat Alain zijn bomen niet zou rooien. In december 2014 en februari 2015 werden kosten noch moeite gespaard om de vijf esdoorns en een wilg levend te verplaatsen naar een grond in Veldegem. "Te laat", oordeelden zijn buren die nu in totaal meer dan 800.000 euro aan dwangsommen terugeisen. Volgens Alain deed hij er nochtans alles aan om het vonnis na te leven. "Om oude bomen te verplanten is er normaal minstens drie jaar nodig", vertelt hij. "Wij hebben het uiteindelijk in twee jaar geklaard. De bomen vellen was voor mij gewoon geen optie. Ik woon in die woning sinds mijn jeugd. Toen ik vier jaar was, overleed mijn moeder. De bomen gaven me liefde, rust en affectie. Mij vragen hen te doden zou hetzelfde geweest zijn als een vader vragen zijn kind te vermoorden." Er werd enige tijd geleden een schuldbemiddelaar aangesteld die Alain verplichtte zijn woning en bijhorende tuin te verkopen om al een deel van z'n schulden af te betalen. Alain legde zich daar evenwel niet bij neer en ging in beroep. De zaak kwam vrijdagmorgen voor de arbeidsrechtbank in Brugge.

Met tent door Frankrijk

"Dwangsommen zijn een middel om iemand te dwingen een vonnis na te leven", meent Alain. "Hier is het echter een doel geworden van mijn buren. Ik ben niet koppig geweest en heb mijn bomen wel degelijk verplant. De omvang van de opgeëiste dwangsommen is totaal niet in evenredigheid met de zaak waarover het hier gaat. Waar zijn we eigenlijk mee bezig?" Op 3 november doet de rechter uitspraak over de verkoop van de woning. Op 18 oktober wordt de omvang van de dwangsommen bepleit voor de beslagrechter. Intussen woont Alain al anderhalf jaar niet meer in de Vondelstraat. "Ik kan het psychologisch niet meer aan. Ik trek met de tent door Frankrijk en de Ardennen en sliep zelfs al op de Canarische Eilanden. Pas wanneer er een rechtvaardig vonnis komt van de rechtbank, keer ik terug. Desnoods trek ik naar het Europees Hof voor de Rechten van de Mens."