DE PARTIJEN DOORGELICHT

BRASSCHAAT

CD&V en N-VA trokken in 2012 afzonderlijk naar de kiezer nadat ze zes jaar daarvoor nog een kartel vormden en samen dertien zetels haalden. De splitsing legde de partij geen windeieren, want de partij behaalde maar liefst 14 zetels (op 33). Niet genoeg voor een absolute meerderheid en het besloot om met de tweede grootste CD&V, dat op negen zetels bleef steken, in zee te gaan. Ze hebben een meer dan comfortabele meerderheid van 23 zetels. N-VA pakt opnieuw uit met Jan Jambon als lijsttrekker die op dit moment nog altijd federaal minister is. Als N-VA opnieuw de burgemeester mag leveren, zal Jan Jambon al zeker tot de federale verkiezingen in mei 2019 de sjerp niét opnemen. De partij zal dan voor een vervanger moeten zorgen, maar momenteel is niet duidelijk wie dat zal worden. De vraag is ook of de kiezer de burgemeesterscarrousel - N-VA leverde er drie deze legislatuur - kan appreciëren. Als Brasschaat de tendens volgt van grote broer Antwerpen, dan lijkt de partij wel enigszins aan populariteit te moeten inboeten. Mogelijk is de buffer wel groot genoeg om verlies op te vangen.


CD&V was in 2012 de verliezer. Samen met N-VA haalde het in 2006 nog 37 procent van de stemmen en werd Dirk de Kort opnieuw burgemeester, maar zes jaar later was het sprookje uit. CD&V trok net als N-VA alleen naar de kiezer maar zakte terug tot negen zetels en moest lijdzaam toekijken hoe N-VA een monsterscore haalde. Het was ook de laagste score ooit voor de partij. Uiteindelijk sloot CD&V een akkoord met N-VA en kon het toch in de meerderheid blijven. De partij heeft potentieel om zeker stand te houden en mogelijk weer iets vooruit te gaan, maar de kans op een burgemeesterssjerp lijkt niet voor de komende legislatuur te zijn.


Sp.a en Groen vormden in 2012 de nieuwe lijst Brasschaat 2012 in de hoop sterker uit de bus te komen. Zes jaar eerder haalde sp.a vier zetels en Groen twee. Het resultaat sloeg uiteindelijk tegen met maar vijf zetels. Door het immense verlies van Vlaams Belang werd het wel de derde grootste partij in de gemeente. Tijdens elke gemeenteraad laten de verschillende fractieleden wel meer dan eens hun stem horen. De verwachting is dat de partij wel zal standhouden tenzij het linkse PVDA in dezelfde vijver gaat vissen. Deelnemen aan de meerderheid lijkt er niet meteen in te zitten.


In de jaren '80 en '90 waren de liberalen altijd de tweede grootste partij in de gemeente, maar ze belandden telkens in de oppositie. Enkel in 2006 belandde het als derde grootste partij - Vlaams Belang haalde toen negen zetels en was de tweede - in de meerderheid samen met CD&V-NVA en dat ondanks een verlies van acht naar vijf zetels. Het verval van de liberalen zette zich daarna wel verder, want in 2012 bleven er nog maar twee zetels over. En dat was naast de twee zetels voor PVV in 1976 een historisch dieptepunt. De verwachting is dat Open Vld wel zal kunnen standhouden, maar een nieuwe groei lijkt voorlopig niet aan de orde.


Vlaams Belang behaalde in 2006 een absolute monsterscore van 26 procent van de stemmen en wist daarmee negen zetels binnen te halen. Zes jaar later kreeg de partij echter een klap om de oren en zakte het terug naar nog amper 10 procent van de stemmen en nog maar drie zetels. De partij laat regelmatig van zich horen tijdens de gemeenteraad en probeert ook constructief mee te werken. Mogelijk kan het terug wat zieltjes winnen, maar zolang er een cordon heerst rond de rechtse partij, is het hoogst haalbare opnieuw zes jaar op de oppositiebanken.


PVDA deed in 2006 al eens een poging - toen wel maar met twee kandidaten op de lijst- en dat leverde niets op. Nu heeft de partij een volledige lijst kunnen samenstellen en wordt Rob Eeman de lijsttrekker. PVDA heeft de ambitie om minstens één zetel binnen te halen. Het is afwachten of dat kan lukken. Die stemmen zullen dan wel bij Brasschaat 2012 moeten gehaald worden.