Senioren Vondelhof herdenken WOI met eigen kunstwerk

De inhuldiging van het kunstwerk in het Vondelhof in Roosbeek.
Bollen De inhuldiging van het kunstwerk in het Vondelhof in Roosbeek.
Woonzorgcentrum Vondelhof neemt deel aan de herdenking van het einde van de Eerste Wereldoorlog. En hoe: met een eigen, zelfgemaakt kunstwerk. “Onze bewoners zijn minder mobiel en kunnen de herdenkingen die overal plaatsvinden dus niet zomaar volgen”, zegt directeur Amanda De Haes. “Daarom halen we de herdenking zelf binnen onze muren.”

Het kunstwerk, dat de naam ‘Nooit meer oorlog’ kreeg, werd bedacht door David Swinnen van de technische dienst. “Het bestaat uit een buis met daarin beton”, legt hij uit. “Het is ook deels met gerecupereerd materiaal gemaakt. We hebben de herinnering aan de ‘dodendraad’ naar boven gebracht, en daarop de gekende klaprozen bevestigd. Het kunstwerk werd ook regenbestendig gemaakt, zodat het later in de tuin van het woonzorgcentrum een plaats kan krijgen.”

De klaprozen werden gemaakt door de bewoners van de beschermde afdeling, onder leiding van Klaartje Iserentant. Zij maakten gebruik van gekleurde Fimoklei, die in de oven gebakken kan worden. “Hiermee kunnen we de slachtoffers van de oorlog blijvend herdenken”, zegt De Haes. “Bovendien werden de klaprozen gemaakt door mensen die zelf nog een oorlog meegemaakt hebben. Het nieuwe kunstwerk straalt symboliek uit.”

In Flanders Fields

Symboliek die zo weggeplukt lijkt uit het gekende gedicht ‘In Flanders Fields’ van de Canadese arts, militair en dichter John McCrae. Een gedicht dat de klaproos — poppy — wereldberoemd maakte. “De blaadjes zijn rood als het bloed van de gesneuvelde soldaat”, legt Swinnen uit. “Het centrum is dan weer zwart, de kleur van de rouw. In het hart van de bloem heb je een kruis: het symbool van lijden en verlossing.”

De elektrische draad in het kunstwerk symboliseert dan weer de Dodendraad. Die begonnen de Duitsers in april en mei 1915 te plaatsen in de vorm van een versperring, bestaande uit houten palen en stroomdraad met 2.000 volt. Die draad — zo’n 332 kilometer lang — moest verhinderen dat spionnen en Duitse deserteurs van het bezette België naar het neutrale Nederland zouden vluchten, en dat Belgische vrijwilligers via die weg naar het IJzerfront zouden trekken. In die periode waren mensen nog niet zo vertrouwd met elektriciteit, en moest de bevolking via scholen, pastoors en waarschuwingsborden gewezen worden op het gevaar.

Na de inhuldiging van het kunstwerk organiseerden de medewerkers van het woonzorgcentrum Vondelhof nog een praatcafé voor bewoners en familieleden.




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.