"Even graag in'zweetkot' als op Rock Werchter"

In hun vintage repetitiekot met opvallend, okergeel vloertapijt: Thomas, Robin, Jens en Arno.
Foto Kristof Pieters In hun vintage repetitiekot met opvallend, okergeel vloertapijt: Thomas, Robin, Jens en Arno.
Een half jaar geleden waren Robin, Jens, Arno en Thomas nog nobele onbekenden maar intussen staan hun telefoonnummers in de gsm van 'de Schuur' en stonden ze op de mainstage van Rock Werchter. Sinds garage-punkband Sons De Nieuwe Lich-ting van Studio Brussel won, gaat het hard, héél hard voor de vier jonge Melselenaren. "In de week hebben we onze gewone job, in het weekend zien we plots Jack White langs onze eettafel passeren."

De Melseelse zonen zijn Robin Borghgraef (26 - zang en gitaar), Jens De Ruyte, (26 - bas en zang), Arno De Ruyte (26 - gitaar) en Thomas Pultyn (24 - drum). Met hun aanstekelijke nummer 'Richochet' stond Sons dit voorjaar enkele weken op één van De Afrekening. De airplay bij Studio Brussel heeft de band geen windeieren gelegd.

Hoe was het om op Werchter als jonge honden tussen al die grote rockgoden te staan?

Arno: "Surrealistisch. We kregen het nieuws pas een maand op voorhand te horen van onze manager. Hij had twee enveloppes bij. In de eerste zat de uitnodiging voor Rock Werchter ter vervanging van The Struts, in de tweede het tijdsschema en het feit dat we op de Main Stage stonden. Onze manager had verwacht dat we euforisch zouden ronddansen maar we stonden eigenlijk met de mond vol tanden. Pas een week voor het concert begon het door te dringen en kwam ook de stress."


Robin: "We hadden eigenlijk onze combitickets al want we wilden graag enkele optredens meepikken. Werchter staat meestal op onze festivalagenda, als bezoeker welteverstaan! Aangezien we toch onze tickets hadden, zijn we woensdag vertrokken maar vrijdagavond zijn we wel zo verstandig geweest om in een hotel te gaan slapen. We zijn zelfs niet gebleven voor de match van de Rode Duivels tegen Engeland."


Jens: "De dag zelf was natuurlijk een enorme ervaring. Ons 'gerief' stond in een hoekje van het podium tussen al dat materiaal van grote bands als Pearl Jam en Jack White. Dat podium is trouwens een fabriek. We hebben zelf twee roadies maar daar lopen zo'n vijftig stagehands door elkaar."


Thomas: "Toen we begonnen aan het eerste nummer viel de stress weg. We hadden vooral schrik dat er zo vroeg op de dag geen kat zou staan maar tot onze verbazing stond er een massa volk, die ook nog eens luidkeels de nummers meeschreeuwde. Het blijft erg bevreemdend dat mensen onze songs kennen die we in ons repetitiekot in elkaar hebben gebokst."


Jens: "En bepamperd worden in de backstage is ook nog altijd vreemd voor ons. Op Werchter passeerde Jack White langs onze tafel. Zot."

Sons bestaat nog maar twee jaar. Jullie zitten nu in een rollercoaster maar waar leg je de lat na de mainstage van Rock Werchter?

Jens: "Het kan inderdaad alleen nog maar downhill gaan vanaf hier.(lacht) Maar we staan nog altijd even graag in een 'zweetkot' van een café dan op een groot podium."


Robin: "Zolang het dak er maar af gaat"


Arno: "Ons allerbeste optreden was trouwens in Den Haag. We hadden geen verwachtingen want wie zou ons daar kennen maar de reactie van het publiek was niet normaal. Die waren al aan het meezingen bij de soundcheck."

En nu lonkt het buitenland.

Arno: "In Nederland volgen de boekingsagenten heel nauwgezet de Belgische rockscène. Er zijn nog wel enkele concerten in het verschiet daar maar onze enige strategie is nu zoveel mogelijk spelen."


Jens: "We kijken enorm uit naar een trip naar Barcelona waar we met onze vrienden van Equal Idiots op een surfkamp staan. We mogen er een week blijven."

Jullie hebben een fulltime job. Hoe combineer je dat met een drukke concertagenda?

Jens: "Op vrijdagavond komen we van ons werk, we douchen en dan begint ons tweede leven. Het is alsof we momenteel een dubbelleven leiden."


Robin: "En dat zal wellicht nog wel een tijdje duren want we zijn realistisch genoeg om te beseffen dat slechts weinig artiesten van hun muziek kunnen leven. Zeker in een band waar alles nog eens verdeeld moet worden. Bij ons stelt dat probleem zich niet. Voorlopig gaat alles in een spaarpot. Die breken we pas dit najaar aan als we een volledig album gaan opnemen."


Arno: "Voor vrije tijd is er natuurlijk niet veel ruimte meer en de vriendinnen klagen ook wel eens. Maar we willen nu toch in de eerste plaats genieten van het moment. In februari hadden we met onze band niet eens een facebookpagina, enkel een mailadres. Het is dus wel héél snel gegaan."

Moeten festivalorganisatoren aan speciale verzoeken voldoen als Sons komen?

Jens: "We hadden tot voor kort niet eens een 'rider' zoals de meeste bands. We waren al blij als we enkele drankbonnetjes kregen."


Robin: "Maar we stellen nog steeds geen buitensporige eisen hoor. Op onze lijst staat een fles rum, veel bier en drie kleine flesje water."


Thomas: "En niet te vergeten: een homecooked meal! We zijn wel punkrockers maar willen ook niet de hele tijd fastfood eten hé."

Op de festivalagenda staan nog onder meer Crammerock, Suikerrock, Lokerse Feesten, enzovoort. Naar welk concert kijken jullie na Werchter het meest uit?

In koor: "De Dorpsfeesten van Melsele!"