"Als kind was ik blij als het seizoen eindigde: dan kwam papa terug"

Peter De Bruyne (56) haalt herinneringen op aan vader Fred, die 60 jaar geleden de Ronde van Vlaanderen won

Peter De Bruyne.
Klaas De Scheirder Peter De Bruyne.
"Als tiener verfoeide ik het om de 'zoon van' te zijn, ik wilde een voornaam, niet in zijn schaduw staan." Aan het woord is Peter De Bruyne, zoon van Fred, die precies zestig jaar geleden de Ronde van Vlaanderen won. Na een succesvolle, maar te korte carrière werd Fred De Bruyne sportcommentator bij de BRT. In zijn geboortedorp Berlare, een van de zeven Dorpen van de Ronde, staat zondag alles in het teken van het wielericoon, al zal zoon Peter dat feestje noodgedwongen moeten missen.

"Ik zal er zondag inderdaad niet kunnen bij zijn. Voor mijn job als manager zit ik dan in India", zegt Peter. "Ik ga proberen een livestream te vinden om De Ronde toch te kunnen volgen, maar uit ervaring weet ik dat het niet simpel zal zijn. De wielerwedstrijd Memorial Fred De Bruyne die jaarlijks georganiseerd wordt in Berlare heb ik de voorbije jaren niet gemist en dat zal ook niet snel gebeuren. Het is altijd fijn om terug te keren naar mijn roots."

Rik Van Looy en Fred De Bruyne (rechts) zij aan zij.
REPRO/MARC GOYVAERTS Rik Van Looy en Fred De Bruyne (rechts) zij aan zij.

Uit de schaduw

Berlare is de geboortegrond van de De Bruynes. Fred De Bruyne won in 1957, precies zestig jaar geleden, de Ronde van Vlaanderen. Fred was een topper met ook drie keer Luik-Bastenaken-Luik en zes ritten in de Ronde van Frankrijk op zijn palmares. Na een ongeval in 1960 hing hij noodgedwongen het stalen ros aan de haak. Daarop werd hij sportcommentator bij de toenmalige BRT en dankzij zijn flair en charisma steeg zijn populariteit naar ongeziene hoogtes. Zoon Peter werd in 1961 geboren en zag zijn vader dus nooit fietsen. "Wel heb ik veel herinneringen aan mijn vader als sportjournalist. Zoon zijn van een bekende vader is iets wat je als kind overkomt, je staat er zelfs niet bij stil. Maar als tiener verzette ik me daar tegen: ik wilde zelf iemand zijn en niet steeds de zoon van mijn vader, ik wilde niet in zijn schaduw leven. Vandaag gebeurt het nog steeds dat mensen me met hem associëren, maar dat gebeurt elk jaar minder vaak. Jongeren kennen mijn vader niet meer. Hun ouders wel nog: in de jaren zestig en zeventig was hij een van de bekendste tv-figuren. Over zijn kwaliteiten als wielrenner kan alleen de oudste generatie nog echt meespreken", vertelt Peter.

Copyright : Geert De Rycke

Kindertijd

Peter kende een fantastische jeugd. "Samen met mijn ouders woonde ik tussen de dorpskern en het Donkmeer. Toen stonden er maar drie huizen, vandaag staat alles er vol. Ik herinner me nog dat ik naar de gemeenteschool ging en dat ik een gewone jongen was tussen de andere jongens, ik kende de dorpsfiguren en ik had vrienden. Mijn vader was een strenge, rechtlijnige man. De Tweede Wereldoorlog heeft hem getekend, de opvoeding die hij van zijn ouders kreeg, trok hij bij ons thuis door. Soms leek het wel of de tijd twintig jaar was blijven stilstaan. Zodra het wielerseizoen begon, was ik alleen met mijn moeder. Tijdens De Ronde van Italië en De Ronde van Frankrijk was mijn vader steeds voor weken weg. En toen kwam de maand augustus. Die betekende vakantie met het gezin, we trokken toen altijd naar het buitenland. Na een lange periode van afwezigheid, leek het of ik mijn vader terug had. Daar keek ik altijd enorm naar uit."

Ook Eddy Merckx werd geregeld op de rooster gelegd door de sportcommentator.
Copyright : Geert De Rycke Ook Eddy Merckx werd geregeld op de rooster gelegd door de sportcommentator.

Fotografie

Hoewel Fred veel weg was voor het werk, koestert Peter ook mooie, persoonlijke herinneringen aan zijn vader. "Ik moet een jaar of zestien geweest zijn toen mijn vader via via aan een goedkope spiegelreflexcamera kon komen. Ik vond het zo fijn om mee te werken dat het al snel leidde tot de inrichting van een donkere kamer. Mijn belangstelling voor fotografie werd alleen maar groter en ik ben er jaren intensief mee bezig geweest. Op die manier is mijn interesse voor fotografie gewekt en ook mijn vader had er interesse voor. We gingen dan samen foto's ontwikkelen, het was echt een gemeenschappelijke interesse waar we ons allebei uren mee konden bezighouden."

Na zijn wielercarrière kwam De Bruyne Van Looy nog vaak tegen, maar dan als interviewer, zoals hier tijdens Gent-Wevelgem.
IMAGEGLOBE Na zijn wielercarrière kwam De Bruyne Van Looy nog vaak tegen, maar dan als interviewer, zoals hier tijdens Gent-Wevelgem.

Anoniem graf

In 1988 verhuisde Fred samen met zijn echtgenote Lydie naar Seillans, een dorp in de Franse Provence. Peters moeder woont daar nog steeds, vader Fred overleed er in 1994 op 63-jarige leeftijd. Hij zou er begraven liggen in een anoniem graf. "Dat is een misverstand", verzekert Peter. "Zijn assen liggen in een columbarium waar zijn naam op staat, tussen de andere columbaria. Het klopt wel dat je even moet zoeken om zijn plekje te vinden. De keuze om hem zijn laatste rustplaats te geven in Seillans, was logisch. Mijn ouders woonden er en ze zijn er allebei goed geïntegreerd."


Peter verhuisde zestien jaar geleden, op zijn veertigste, samen met zijn echtgenote van Berlare naar Halle-Zoersel in de provincie Antwerpen. "Maar de band met Berlare is sterk, nu zelfs sterker dan vijftien jaar geleden. De laatste jaren is er een 'revival' rond mijn vader er worden expo's georganiseerd, een fietsroute werd naar hem genoemd en er is jaarlijks een memorialwedstrijd. We worden steeds betrokken bij die activiteiten. Het is fijn om in Berlare te zijn en mensen van vroeger, zelfs uit de kleuterklas, opnieuw tegen te komen."