"Kitty maakt nog steeds deel uit van het korps"

Tien jaar na de schietpartij waarin Kitty Van Nieuwenhuysen het leven liet

Peter Van Stalle, klaar voor de nachtdienst aan het commissariaat van de zone Zennevallei in Sint-Pieters-Leeuw.
Foto Mozkito Peter Van Stalle, klaar voor de nachtdienst aan het commissariaat van de zone Zennevallei in Sint-Pieters-Leeuw.
Maandag wordt in Lot voor de laatste keer Kitty Van Nieuwenhuysen herdacht. Ook minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon (N-VA) zal aanwezig zijn. Politieman Peter Van Stalle (38) zal hulde brengen aan zijn collega waarmee hij tien jaar geleden in de hel belandde toen gangsters hun combi onder vuur namen. Vandaag werkt Van Stalle nog steeds op de interventiedienst. "Kitty maakt vandaag nog steeds deel uit van het korps", vertelt hij.

De nacht van 3 op 4 december 2007 verliep rustig tot omstreeks 3 uur de hel losbarstte op de Zennestraat in Beersel. Inspecteurs Peter Van Stalle en Kitty Van Nieuwenhuysen waren die nacht van dienst in de Beerselse zone en wilden enkele verdachten opsporen toen de patrouille vanuit het niets onder vuur genomen werd met oorlogswapens. Kitty stierf vrijwel meteen, Peter raakte zwaargewond en overleefde ternauwernood. Ondanks die tragische gebeurtenissen maakt Van Stalle vandaag nog steeds deel uit van de interventiedienst van de lokale politie.


Denk je nog vaak terug aan die fatale nacht?


"Natuurlijk. Als ik aan het werk ben rij ik praktisch elke dag langs het gedenkteken in Lot waar het gebeurd is. De emoties blijven maar zwakken wel af. En ook thuis praten we er over. Ik heb twee kinderen en ons dochtertje komt nu op een leeftijd dat ze ook weet dat er ooit iets ergs gebeurd is. We gaan het onderwerp niet uit de weg. We willen het niet verbergen. De kinderen zien ook het litteken dat ik nog meedraag. Vorig jaar was ons dochtertje ook bij de herdenking aanwezig. Het helpt haar begrijpen wat het allemaal losmaakt bij de mensen."


Wat ging er aan de schietpartij vooraf?


"We zijn toevallig op die dieven uitgekomen. Kitty en ik reden de Zennestraat in toen we koplampen van een auto zagen branden. Enkele schimmen vluchtten weg toen we een kijkje namen. Nadien bleek dus dat die mannen al bij de familie Sacoor binnengedrongen waren en daar de vader neergeschoten hadden. Dat wisten wij op dat moment natuurlijk niet. Met enkel het zoeklicht aan reden we door de wijk. De zwaailichten stonden niet eens op. Toen we vanuit de Beerselsestraat linksaf de Zennestraat wilden inrijden beschoten die mannen ons. Hadden ze ons niet aangevallen, dan hadden we ze zelfs niet opgemerkt. We droegen onze kogelvrije vesten maar die gasten schoten met Kalasjnikovs. Daar is weinig tegen opgewassen. We maakten geen enkele kans."


Zijn jullie voorzichtiger geworden op interventies door wat er gebeurd is?


"Maar wij waren die nacht ook voorzichtig. We droegen onze kogelvrije vesten maar dat helpt niet als je met zo'n zware wapens onder vuur genomen wordt. De tijdsgeest is intussen wel veranderd. Politiemensen weten vandaag dat ze niet altijd kleine criminelen tegenover zich krijgen. Ik merk ook dat het dragen van een kogelvrije vest er op de politieschool wordt ingedrild. Dat is goed want het kan wel een verschil maken."


Heb je getwijfeld om nog politiewerk te doen na de schietpartij?


"Ik deed en doe mijn job nog steeds erg graag en dus wilde ik bij de politie blijven. Vier jaar lang werkte ik op de dienst recherche maar ik wilde opnieuw op straat komen. En dus werd het opnieuw de interventiedienst. Ik heb me dat zeker niet beklaagd. Nu hoop ik wel binnenkort terug te keren naar de recherche. Omdat het tijd is voor iets anders."


Heb je nog contact met de ouders van Kitty?


"We hebben zeker nog contact. Ze hielpen me in de periode na de dood van Kitty en dat terwijl ze zelf de dood van hun dochter moesten verwerken. Ze hebben me meteen verteld dat ze me niets kwalijk namen. Zelf had ik wel een schuldgevoel. Bij de politie geldt: 'Samen uit, samen thuis'. Je vertrekt met twee op het commissariaat en je komt samen aan. Dat is die nacht niet gebeurd... Intussen heb ik het allemaal een plaats kunnen geven. De ouders vroegen zelf om geen herdenking meer te organiseren en dat respecteren we natuurlijk. Ik maakte deze keer deel uit van de werkgroep die de herdenking voorbereidde. Omdat ik wel vind dat Kitty zeker die laatste herdenking de gepaste eer moet krijgen. Ik neem aan dat het korps intern ook de komende jaren wel nog eens zal hulde brengen aan Kitty."


De Beerselse politie is intussen opgegaan in de grote zone Zennevallei. Wordt er nu nog over Kitty gepraat?


"Er werken hier vandaag nog maar weinig collega's die Kitty gekend hebben. Ze was hier destijds ook nog maar net en in januari zou ze aan de slag gaan in Leuven. Nu 4 december nadert wordt er wel vaker over haar gesproken. Ze bleef nadien postuum deel uitmaken van de Beerselse zone. En ook nu de zone Zennevallei bestaat, kreeg Kitty net als wij een roepnummer en ze staat nog altijd mee op het blad waar alle inspecteurs op staan. Dat apprecieer ik wel. Tien jaar is een hele tijd maar de nagedachtenis aan Kitty blijft verder bestaan."