Stierkikker bestrijden met eigen eitjes

NIEUWE METHODE IN JACHT OP INVASIEVE EXOOT

Sarah Descamps van PXL Bio-Research houdt twee Amerikaanse stierkikkers vast.
Foto Jean Eykmans Sarah Descamps van PXL Bio-Research houdt twee Amerikaanse stierkikkers vast.
Onderzoekers hebben een nieuwe methode ontwikkeld in de strijd tegen de Amerikaanse stierkikker. Ze gaan de eitjes steriel maken en weer uitzetten als voedsel zodat het beestje onvruchtbaar wordt wanneer hij ervan eet. Die methode moet ervoor zorgen dat we uiterlijk binnen een kwarteeuw van de invasieve exoot verlost zijn.

Nee, een schattig beestje kun je de Amerikaanse stierkikker niet bepaald noemen. Niet alleen weergalmt hun typische paarroep tussen mei en september tot een kilometer ver - veelal tot frustratie van omwonenden -, ze eten ook praktisch alles wat in hun muil past. Dat betekent dat ook inheemse kikkers en salamanders op hun menu staan, met alle gevolgen van dien voor de biodiversiteit in onze natuur. Bovendien kan een vrouwtje tot 25.000 eitjes per keer leggen en kent het beestje geen natuurlijke vijanden bij ons. De brulkikker, oorspronkelijk afkomstig uit het oosten van de VS maar in de jaren 30 ingevoerd voor de productie van kikkerbillen, heeft daardoor hele delen van de Vlaamse natuur ingepalmd. Ze staat bekend als een van de meest invasieve exoten ter wereld. Zo is hun leefgebied langs de Grote Nete de voorbije jaren enorm gegroeid en zitten ze nu al van Kessel tot Balen. Inheemse soorten raken zo enorm in de verdrukking. "Omdat niet alleen in België maar ook met name Italië en Frankrijk door de stierkikker overspoeld worden, kwam er in 2014 een Europese verordening die de lidstaten verplicht om dit dier aan te pakken", zegt Bram D'Hondt van Agentschap Natuur en Bos, mede-financier van het project. "Tot op vandaag werd de stierkikker-populatie bestreden door ze te vangen en uit te roeien. Met name in Hoogstraten is de stierkikker zo bijna helemaal verdwenen. Daar plaatsten we fuiken. Maar dit is een tijdrovende activiteit en is ontoereikend om het probleem op grote schaal op te lossen."

Weg binnen 25 jaar

Een onderzoeksteam binnen PXL Bio-Research onder leiding van Sarah Descamps ontwikkelde daarom de Sterile-Male-Release-techniek, kortweg SMRT, in samenwerking met UHasselt, het Agentschap voor Natuur en Bos en de provincie Antwerpen. Het principe gaat als volgt: de pas bevruchte eieren van de stierkikker worden via een drukschot steriel gemaakt. Die steriele eieren worden terug uitgezet als voedsel, zodat wanneer de stierkikkers ervan eten, onvruchtbaar worden en niet meer voor een volgende generatie stierkikkers kunnen zorgen. Op deze manier hopen de onderzoekers dat de stierkikker nog maximaal 25 jaar in onze contreien zal aanwezig zijn. Wie in de buurt geconfronteerd wordt met de Amerikaanse stierkikker kan dit melden via de natuurdatabank van Natuurpunt: www.waarnemingen.be.