Iederéén kan nu 'zijn verhaal' schrijven

ZORGBEDRIJF ANTWERPEN PAKT UIT MET DOE-HET-ZELFBOEK

Sara Engels, levensverhaalschrijfster, toont het doe-het-zelfboek 'mijn verhaal'.
Foto Klaas De Scheirder Sara Engels, levensverhaalschrijfster, toont het doe-het-zelfboek 'mijn verhaal'.
"Daar zou ik een boek over kunnen schrijven", heeft iedereen al wel eens gezegd. Nu kan dat ook met het 'Schrijf-uw-levensverhaalboek' van Zorgbedrijf Antwerpen. Een invulboek met gerichte vragen om uiteindelijk tot een persoonlijke biografie te komen. Het project is een uitbreiding van 'Het boek van mijn leven'.

Voor 1.499 euro kan je bij het Zorgbedrijf terecht voor een eigen biografie. De prijs dekt de kosten van een professionele levensverhaalschrijver die langskomt en interviews afneemt, een redacteur en de druk van vier exemplaren. Met het nieuwe boek wil Zorgbedrijf Antwerpen het project uitbreiden en nog toegankelijker maken. Met de nieuwe versie kan iedereen zelf aan de slag.


Met de hulp van gerichte vragen moeten mensen in hun geheugen gaan graven. "Eigenlijk staat in het boek de methode die wij gebruiken als we de mensen gaan interviewen. Zo kan je het het boek zelf invullen, maar ook een dochter of zoon kan die taak op zich nemen. Toch is dat vaak moeilijker. Een onbekende die het verhaal noteert, zal niet oordelen of gekwetst geraken. Die registreert gewoon en stelt de juiste vragen," vertelt levensverhaalschrijfster, Sara Engels.


De vragen zijn erg divers; van 'waarom hebben je ouders voor die naam gekozen' over 'Sluit u gemakkelijk vriendschap?' tot 'Wat voor soort ouder wilde u zijn? En hoe was dat in de praktijk?'. Het boek heeft ook als doel om op sommige zaken dieper in te gaan en niet alles oppervlakkig te houden.


Als het boek is ingevuld, is het ook af. "Je kan er ook voor kiezen om het te drukken. Dan laten we er een eindredacteur naar kijken, schrijven we het geheel aan elkaar en kan er een echt boek van komen. Die keuze is volledig vrij." Het nieuwe boek kost 19,95 euro en ging tijdens de Boekenbeurs vlotjes over de toonbank.

Gesprek opstarten

Zelf liet de directeur van het Zorgbedrijf, Johan De Muynck, 'zijn verhaal' nog niet optekenen, maar achter het project staat hij voor honderd procent.


"Misschien als ik tachtig ben of zo, voorlopig heb ik daar nog geen behoefte aan. Daarom komen we ook met deze tweede, doe-het-zelfversie. Die is minder leeftijdsgebonden, veel vrijblijvender en toegankelijker. Ik ga er van uit dat de helft van de boeken die we verkopen, ingevuld geraakt. De andere helft kan een gesprek aan de kersttafel of in de zetel in gang zetten. Ook dan is ons doel bereikt. We voelden dat daar een behoefte aan is bij onze klanten. Mensen hebben het nodig om hun verhaal te doen. Om duiding te geven bij een aantal zaken in hun leven, die ze pas achteraf goed kunnen plaatsen of uitleggen", verduidelijkt De Muynck.


Met het project wil Zorgbedrijf Antwerpen duidelijk laten zien dat het meer is dan enkel een rusthuis of een dienstencentrum. "Voor ons is dit een dienst die we aanbieden. We willen in feite alles aanbieden en ook innoveren. Is dit commercieel interessant? Misschien niet onmiddellijk, maar het heeft wel zijn sterktes. We verliezen er geen geld mee. En mensen die er mee in aanraking komen, zijn mensen die onze klanten kunnen worden, op die manier rendeert het wel. We denken dat 'Mijn levensverhaal' kan groeien in verschillende segmenten. Denk maar aan 'Ons Levensverhaal' voor jubilarissen bijvoorbeeld of een gezelschapsspel. Het concept biedt mogelijkheden."


Een tachtig mensen lieten hun verhaal het voorbije jaar al optekenen en een tachtig doe-het-zelfboeken gingen sinds de lancering op de Boekenbeurs al over de toonbank. Voornamelijk oudere mensen lieten hun verhaal al op papier vastleggen, maar soms ook jonge mensen.


"Iedereen heeft een verhaal. Zeker één dat in 120 pagina's past. Als jonge mensen dit laten doen, is dat een afscheidsinterview, en dat is erg moeilijk. Mijn vrouw, Vicky, die dit jaar gestorven is, heeft dat nooit willen doen, want dat voelde voor haar aan als de strijd opgeven. Het is er nooit van gekomen. Nu hebben we thuis wel zo'n doe-het-zelfboek liggen, zo kunnen vrienden en familie er notities in maken over haar, voor onze vier kinderen."