Huurder Albert (80) krijgt zware opdoffer van Zorgbedrijf Antwerpen: “Net klaar met renovatie serviceflat. En dan hoor ik dat hele gebouw wordt gesloopt”

Albert Sneyers (80) wachtte acht jaar lang op een serviceflat.
Jan Aelberts Albert Sneyers (80) wachtte acht jaar lang op een serviceflat.
Acht jaar lang wachtte Albert Sneyers (80) op een serviceflat van Zorgbedrijf Antwerpen. Als hij zijn flatje aan de Oever eindelijk krijgt, vindt hij een ravage. De gordijnen zijn stuk, de verf bladdert van de muren, de vloer ligt opengekrabd - het werk van de katten van de vorige bewoonster. “Het heeft me 1.500 euro gekost om alles te renoveren”, zegt Albert. “Geen twee maanden later zegt het Zorgbedrijf dat ze het pand zullen slopen.”

Albert zal samen met 27 andere bewoners voor 15 mei van het centrum van Antwerpen moeten verhuizen naar de Balansstraat in de Brederodewijk. “Met het mes op de keel”, zegt hij. “We moeten een addendum tekenen. We kunnen later terugkeren, maar dan niet naar de nieuwbouw. Willen we toch in de Balansstraat blijven, zullen we de prijs van die flats moeten betalen, maar dat is een pak meer dan wat we nu betalen. Ik denk er niet aan. Dan maar geen serviceflat, al ben ik voor tachtig procent gehandicapt en lijd ik aan de ziekte van Parkinson. Ik heb zelf een flat in de privé gehuurd, hier, in mijn buurtje.”

Twee keer overvallen

De ellende begint bijna tien jaar geleden. “Mijn vriend, met wie ik dan 50 jaar dolgelukkig samen ben, zegt op een dag dat hij zich niet goed voelt. Wanneer ik hem recht probeer te helpen, valt hij ter plekke dood. Mijn verdriet is te groot om alleen te dragen en ik word opgenomen in het ziekenhuis. Na een verblijf in het ziekenhuis keer ik terug naar Hoboken. Ik word er twee keer overvallen. De eerste keer rukken ze mijn ketting af, mijn stemprothese, een ventiel in mijn keel waarlangs ik spreek, schiet daardoor los. Een tijd later wordt mijn rollator gestolen, midden op straat, en blijf ik hulpeloos wachten op de stoep tot een dame hem een paar straten verder vindt. Ik wil daar weg, en schrijf me in voor een service flat.”

Ik verloor al 16 kilogram. In het ziekenhuis dachten ze aan kanker, maar het is de stress van de afgelopen maanden. Ik ben op.

Albert

De wachtlijsten zijn wat ze zijn, maar voor Albert duurt het niet minder dan acht jaar voordat hij zijn flatje aan de Oever krijgt. “Ze zeiden achteraf dat ze me niet konden bereiken. Dat er een verkeerd telefoonnummer in het systeem zat. Maar ze wísten waar ik woonde. Hoe moeilijk kan het zijn om een brief te sturen? Of eens langs te komen.”

De serviceflats aan de Oever - het gebouw aan de linkerkant - gaan binnenkort tegen de vlakte.
Foto Laenen De serviceflats aan de Oever - het gebouw aan de linkerkant - gaan binnenkort tegen de vlakte.

Bedwantsen

Toch is Albert dolgelukkig als hij eindelijk terug naar zijn oude buurt in het centrum van Antwerpen kan. Tot hij zijn nieuwe flat ziet. “Het is een ravage”, zegt Albert. “De verf bladdert van de muren, de gordijnen zijn stuk, de vloer ligt helemaal opengekrabd. De vorige bewoonster had katten. Omdat ik zo graag terug naar het centrum wil, besluit ik zelf te renoveren. Nieuw parket, een laag verf. Alles samen 1.500 euro.”

Zo gezegd, zo gedaan. Albert, zijn werkende leven lang verpleger, is geen man die bij de pakken blijft zitten. Toch breekt hij kort daarna. “We kregen een brief in de bus. Dat ze het hele gebouw zullen slopen. Er komt een nieuwbouw. Waarom dan heb ik al dat geld geïnvesteerd? Als ik er later naar vraag, zeggen ze me dat ze het nog niet wisten. Maar de maquette staat er al. De plannen zijn klaar. In mei moet iedereen eruit. In de laatste dagen dat ik in mijn flatje woon, moet ik nog afrekenen met bedwantsen. Als ik ’s morgen wakker word, sta ik vol bulten.”

“Krankzinnig”

Albert is klaar met het Zorgbedrijf en gaat zelf op zoek naar een flat in de privé. Het Zorgbedrijf is helaas nog niet klaar met Albert. “Ze halen nog bijna 500 euro van mijn rekening als huur voor de maand maart. Ook al had ik via de bank laten weten dat ik er niet meer wilde wonen én wordt het pand gesloopt. ‘We hebben geen officiële opzegging ontvangen’, klinkt het. Maar we moéten er hoe dan ook uit. Ook de eerste zes dagen van april zal ik nog moeten betalen. Of ik mijn borg terugkrijg, is ook nog een vraag. Ze moeten eerst nakijken of er geen schade is. Kan je het je voorstellen? Ik erf de puinhoop van de vorige bewoonster, knap alles op, het gebouw wordt gesloopt en tóch moeten ze eerst kijken of er schade is. Dat is toch krankzinnig.”

De ellende bezorgt Albert meer kopzorgen dan goed is. “Ik verloor al 16 kilogram. In het ziekenhuis dachten ze aan kanker, maar het is de stress van de afgelopen maanden. Ik ben op. Ondertussen ben ik wél blij met mijn appartementje hier. Ik kan het nét betalen en trek voorlopig mijn plan. Wie dat niet kan, is een vogel voor de kat. Hopelijk vind ik nu de rust waar ik zo’n nood aan heb en kan ik nog een tijd genieten van mijn leven.”

Overmacht

“Albert is het slachtoffer van een ongelukkige timing”, zegt directeur van Zorgbedrijf Antwerpen, Johan De Muynck. “Afgelopen zomer zijn er nieuwe normen voor serviceflats opgelegd door minister Jo Vandeurzen. We hebben daarop ingespeeld, maar een vergunning om het gebouw in de Oever te slopen was er op het moment dat Albert zich bij ons inschreef nog niet. Een geval van overmacht. Het is jammer dat het zo gelopen is en we hebben alle begrip voor zijn teleurstelling.”

“Wat betreft de staat van het appartement, zijn we het grondig oneens”, zegt De Muynck. “Zowel Albert als de vorige bewoner hebben in de plaatsbeschrijving aangeven dat er geen grote problemen waren en al zeker geen ravage. Die hebben ze ook allebei ondertekend. De enige opmerking in de plaatsbeschrijving betrof een lekkende kraan. Anderzijds heeft de man natuurlijk wel geïnvesteerd in verfraaiingswerken in het appartement. ZBA was hier niet van op de hoogte gesteld, wat wettelijk wel moet. Daar willen we echter geen punt van maken. Integendeel, door de snelle verhuizing zijn we bereid om hem tegemoet te komen in die kosten. Daar heb ik persoonlijk met hem over gesproken. Maar het appartement was wel in orde, zoals de getekende plaatsbeschrijving aantoont.”

“We hebben pas begin maart een officiële opzeg ontvangen. Vandaar dat de opzegperiode nog lopende was en de huur werd geïnd. Het Zorgbedrijf is een partner van onze bejaarden. We zijn steeds bereid tot overleg en correcte oplossingen. We hopen samen met Albert tot een compromis te komen”, besluit De Muynck.




66 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Henri Troyat

    Ouderlingenzorg mag je niet overlaten aan de privé of lokaal politiek gestuurde instellingen. Met ouderen en afval (vaak worden de twee aan elkaar gesteld) is tegenwoordig veel grof geld te verdienen.

  • mich lee

    In de privé zijn ze vaak schappelijker. Iemand moest ook de woning verlaten voor grondige renovatiewerken. Had 6 maanden de tijd. Kon na 3.5 maand verhuizen. Hij moest enkel die 3.5 maand betalen. Van de laatste maand die hij betaalde kreeg hij enkele dagen de helft terug gestort, omdat ze er maar een halve maand meer hadden gewoond en een volledige maand betaald. De waarborg werd ook direct vrijgegeven, het werd toch gerenoveerd.

  • Danny Govaerts

    Als ze de boel daar een beetje menselijk willen oplossen geven ze die mens de huur terug van de maanden dat hij er niet meer verbleef of zijn ze zo bang van de koste bij leegstand .het zijn zij die hun huurcontract niet na komen . Iemand een plaats toe wijzen wetende dat ze wettelijk niet meer in orde is met de wet en afgebroken gaat worden..

  • gustaaf carpels

    Mr de langhe je begrijpt het concept van een serviceflat niet denk ik Vele mensen zouden een service flat willen omdat ze niet zo gezond meer zijn en daar zijn voorzieningen die hen kunnen helpen helaas hangt daar een prijskaartje aan die vele mensen zich niet kunnen permiteren zoals steeds e geven de gemeenten hun hoge winsten uit de intercommunales liever uit aan zitpenningen dan aan de reeele benodigheden zoals sociale serviceflats

  • johnny Wielandt

    Als je prive kan betalen, geen serviceflat nodig? Wat een holle opmerking, jammer toch.... Bekijk eens de prijzen van een serviceflat. Ouderen die 46 jaar dienst hebben en het moeten stellen met 1500 euro voor man en vrouw samen... dat is realiteit hier in België.... Dan kan je niet eens een serviceflat bekostigen, laat staan een woning met toebehoren überhaupt.... moeten we niet eens wakker worden met z’n allen... het is hier zeker geen beloofde land als je een oudere bent!