Beroepsactivist en gewezen districtsraadslid Koen Calliauw overleden

Koen Calliauw zette zich de laatste jaren sterk in voor daklozen.
Foto Laenen Koen Calliauw zette zich de laatste jaren sterk in voor daklozen.
Koen Calliauw, Antwerpens bekendste activist, is in zijn woning in de Luikstraat overleden. Hij werd 72 jaar. "Engagement is meer dan gewoon wat roepen", zei hij.

Als student was Calliauw geïnteresseerd in de provobeweging en sloot zich daar al snel bij aan. Na zijn studies werd hij journalist. Hij schreef voor veel verschillende bladen en werd hoofdredacteur van het communistische weekblad 'De Rode Vaan'. Voor de toenmalige milieupartij Agalev zetelde hij twee keer in de Antwerpse districtsraad. Na een conflict werd hij uit de partij gezet. Hij had later nog banden met de partij Resist en met de PVDA+, maar ook daar bleef de samenwerking niet lang duren.


"In de Luikstraat heeft hij zich enkele jaren geleden nog mee ingezet om een luidruchtige dancing aan banden te leggen", zegt een bewoner. "Ik herinner me dat Calliauw dan met ons mee ging naar het stadhuis waar we op het kabinet van de burgemeester werden ontvangen. Die gesprekken verliepen niet altijd even gemakkelijk, want Calliauw maakte dan van de gelegenheid gebruik om een hele waslijst van andere dingen op tafel te leggen waar de burgemeester volgens hem ook werk van moest maken. Maar we zagen wel dat er naar hem geluisterd werd en dat hij op het Schoon Verdiep gerespecteerd werd."

Man van provocatie

Calliauw wist dat mensen hem als een moeilijk man bestempelden. "Iedereen heeft recht op provocatie", zei hij dan. "Mijn engagement gaat verder dan alleen maar wat roepen. Het is een zoektocht naar rechtvaardigheid, strijden tegen onrecht. En dat is er overal. Daarom ben ik een beroepsactivist geworden."


De jongste jaren zette hij zich sterk in voor de daklozen. Hij richtte het Daklozen Aktie Komitee op in Antwerpen. Toen de Occupybeweging in Antwerpen opkwam, was Calliauw aanvankelijk ook geïnteresseerd. "Ik heb hem toen een paar keer ontmoet", zegt schrijver Jeroen Olyslaegers die zelf ook bij Occupy was betrokken. "Maar Calliauw vond ons te zacht. Hij was een man van provocatie, van actie."


Calliauw bleef tot het eind kritisch voor iedereen. "Ik zie dat sommige groepen en comités worden gerecupereerd. Het stadsbestuur of partijen omarmen ze en geven ze een stem. Dat is niet altijd goed. Want voor wie praat je dan nog? Je moet af en toe in de clinch kunnen gaan met de overheid. Het mag al eens botsen, al kan ik na afloop nog zonder problemen met iedereen een praatje maken." (FM)