"Lang geleden dat ik zoveel energie had"

De warmste verhalen van 2017 | LUDO VAN CAMPENHOUT EN VRIENDIN ROSALIE: LIEFDE OVERWINT ALLES

Ludo Van Campenhout straalt aan de zijde van zijn vriendin Rosalie Bogaard. Zij heeft de 'Rose d'Anvers' bedacht.
Foto Klaas De Scheirder Ludo Van Campenhout straalt aan de zijde van zijn vriendin Rosalie Bogaard. Zij heeft de 'Rose d'Anvers' bedacht.
Buiten is het grauw, thuis bij schepen Ludo Van Campenhout is het meer lente dan winter. Het zal de liefde zijn. Met vriendin Rosalie Bogaard is hij klaar voor een mooi 2018. Met, als het even kan, Antwerp in Play-off 1 én hernieuwd politiek succes. "Tja, ik ben niet zo bezig met de verkiezingen nu. Je werk goed doen: dat is de beste campagne."

Of hij zin had in een eindejaarsbabbel onder de kerstboom, polsten we. Mét zijn nieuwe partner. Vorige maand nog had hij na acht weken afkicken van de drank in Tienen zijn verhaal gedaan. Ludo Van Campenhout (N-VA) zei ja, maar het moest toch vooral over de toekomst gaan. Als een mens wordt herboren, wil hij vooruit. Omkijken: daar slaap je alleen maar slecht van. "Kom maar naar ons thuis."


Thuis: dat is een appartement in hartje stad. Met uitzicht op de kathedraal. Rosalies zoon Lando woont er ook. "Volgend jaar wordt de toren mooi uitgelicht. Ik kan al niet wachten."


Midden in de living hangt een boksbal. Pal daaronder: een stabilisatiebord. Je weet wel, het marteltuig waarop de gasten van VRT-reeks 'Die Huis' zich mispakten. Dat vat het zo'n beetje samen. De politicus moet zijn hoofd op tijd en stond leegmaken door eens goed te meppen én zijn leven in balans houden. Hij toont een logboekje met al zijn sportsessies. Lopen, zwemmen, fietsen, boksen. En: roeien. "In mijn kabinet staat een roeimachine. Ze paste niet in de woonkamer." De blik van Rosalie verraadt opluchting.


Voor het gesprek blijkt de sofa onweerstaanbaar. Op de salontafel: twee kopjes thee voor ons en een Fanta voor Van Campenhout. Maar ook: de Rose d'Anvers, bedacht door Rosalie. Een rode roos bezet met piepkleine diamantjes, een honderdste van een karaat. "Dankzij een speciaal procedé blijven de blaadjes tot vier jaar bewaard. En daarna kun je de steentjes weer in een ander juweel verwerken", verduidelijkt Rosalie. "Maar noem me geen juwelenontwerpster. Ik bedenk concepten. Dat van de roos met diamantjes schreef ik in vier nachten uit. Voor 2013 had ik niks met de diamant. Wel met kunst. Mijn vader is de Nederlandse saxofonist Ed Bogaard. Na mijn studies ben ik in België in de horeca beland. Van 1999 tot 2009 runde ik (met chef-kok Sven Deweerdt, red.) het bekende restaurant Transat, tien hoog." Van Campenhout pikt in: "Daar heb ik achttien jaar geleden Rosalie voor het eerst gezien. Dat was nog voor een reeks in jullie krant."

RV

Bos bloemen

De tijd maalde verder, de vonk sprong anderhalf jaar geleden over. "De roos bracht ons samen. Ludo kocht een bos bloemen", vertelt Rosalie. "Intussen hebben we heel wat meegemaakt. Maar de band is hechter geworden." Wat ze spontaan bezegelt met een kus.


Het moet gezegd: Van Campenhout ziet er fit uit. "Ik heb me lang niet zo energiek gevoeld. De dokters droegen me op om meer te leren genieten van rust. En dat lukt. Ik haal nu zelfs acht uur slaap per nacht (in november vertelde hij dat oververmoeidheid een trigger was om te drinken, red.). Sport helpt me om gezond moe te worden. En we volgen lessen tango. Een makkie voor Rosalie, voor mij iets minder."

Vechten voor mensen

Bogaard: "Moet Ludo doorgaan in de politiek? Daar spraken we uiteraard ook over. Ik denk niet dat hij die wereld kan missen. Zo mooi aan hem is dat hij zo voor de mensen wil vechten. Levert iemand een goed idee, dan zal hij ermee in zee gaan. Hoeveel er ook wordt geroddeld."


Als Van Campenhout al inzit met de verkiezingen, verstopt hij het perfect. "Natuurlijk zou ik na 2018 graag verder doen. Maar de lijstvorming moet nog gebeuren. De beste campagne is mijn job goed doen. Ik blijf het zeggen: Bart De Wever is een historische burgemeester. Alle commotie van de jongste tijd (over de stedenbouwkundige vergunningen, red.) verandert daar niets aan. Laat je je beïnvloeden: daar gaat het om. Ik ben in mijn carrière met alle aannemers gaan eten. Altijd bleef ik kritisch. Kijk naar mijn houding tegenover de Lange Wapper (Van Campenhout zat toen nog bij Open Vld en ging tegen het partijstandpunt in, red.). Dat was geen goed idee voor Merksem en Deurne."

Links

"Wat me stoort, is dat links zo schiet op de stedenbouwkundige lasten van grote vastgoedprojecten. Terwijl dat systeem door AG Stadsplanning in de vorige legislatuur (met sp.a, red.) is ontwikkeld. Private baten laten terugvloeien in publieke voorzieningen, zoals scholen of groen, is in zekere zin socialistisch. Bouwvergunningen worden niet gekocht. Kwaliteit staat voorop bij de beoordeling."

Met Pasen naar Jeruzalem

Kijk niet verrast op als Van Campenhout tegen de zomer nog scherper staat. Op 17 juni wacht hem het Port of Triathlon Festival op het Eilandje. Met 1 kilometer zwemmen in het Kattendijkdok.


"Er is véél om naar uit te kijken in 2018. De opening van diamant- en juwelenmuseum DIVA op 4 mei, Play-off 1 voor Antwerp FC en de Ronde van Vlaanderen (op zondag 1 april, red.). Of het boksgala op 27 januari. Met Pasen gaan we naar Jeruzalem. Ik wil daar met Kerstmis geen polemiek meer over. Donald Trump voert een soevereine beslissing van de Amerikaanse democratie uit."


Rosalie heeft ook plannen. "Ik kom in januari met een eigen juwelenlijn. Ik werk samen met een ontwerper. De roos mag dan een fantastisch symbool zijn voor Antwerpen, mensen willen een juweel ook kunnen dragen. Ik heb gevraagd of de diamant in 72 facetten kan worden geslepen. Een verwijzing naar mijn geboortejaar."


En een vriend als schepen van Diamant: opent dat geen extra deuren? "Eerlijk? Ik heb de hele ontwikkeling van de Rose d'Anvers op eigen kracht gedaan. Zonder onze relatie had Ludo zelfs méér kunnen doen."


Tot slot: hoe vierden ze Kerstmis? Van Campenhout: "We hielden het bij gevulde kalkoen. En voor mij: tonic en San Pellegrino."