Ga naar de mobiele website
^ Top

"Kijk Boris, het lijkt Camp Nou wel"

KERK AFGELADEN VOL VOOR AFSCHEID VAN VERONGELUKTE FIETSER

De verongelukte Boris Lauwers (28).
Lefelon De verongelukte Boris Lauwers (28).
In Schilde werd gisteren afscheid genomen van Boris Lauwers. De jongeman van 28 kwam vorige week dinsdag om het leven toen hij met zijn fiets onder een vrachtwagen terechtkwam. Duizend mensen verzamelden in de kerk van Schilde. Het eerbetoon was pakkend met getuigenissen van zijn ouders, vriendin en beste vriend. "Kijk eens Boris, zo veel volk. Het lijkt Camp Nou wel."

Zelden had stilte zoveel betekenis als in de kerk van Schilde toen de kist met het lichaam van Boris Lauwers werd binnengedragen door zijn vrienden en zijn vader Bart. Een stilte van onbegrip voor wat er gebeurd is maar ook een stilte van diep medeleven voor de vrienden en familie die de geliefde Boris hebben omringd. "Dit is een stilte die eigenlijk niet past bij iemand als Boris. Waar Boris was, werd er verteld en gelachen", zei de pastoor. De kerk was veel te klein om iedereen een zitplaats of een staanplaats aan te bieden.

Ramen opengezet

De ramen en deuren werden opengezet zodat de mensen buiten er ook konden bij zijn. Wat dat was waar heel de afscheidsplechtigheid om draaide: bij elkaar zijn en er gewoon zijn. Ook zij die Boris misschien helemaal niet kenden, wilden er gisteren ook graag bij zijn. "Kijk eens aan Boris. Het lijkt Camp Nou wel. Maar de mensen zijn hier niet voor Messi, maar wel voor jou. Bedankt allemaal om hier vandaag te zijn. Ik voel een intense warmte en dat biedt ontzettend veel troost", vertelde papa Bart Lauwers.


De plechtigheid was er een van een intensiteit zoals er niet vaak een is. Papa Bart vertelde hoe hij Boris als klein jongetje verhaaltjes voor het slapengaan voorlas, waarna het erg stil werd als hij naar dromenland vertrok. "Maar dat was niet erg, want dat was een stilte die ik wilde. Die dinsdag, de tiende oktober, werd het ook heel stil. Een stilte die we niet wilden. Je lag op het asfalt onder het rubber. We hoopten dat je erdoor zou komen maar op intensieve zorgen werd je ademhaling steeds langzamer en gleed je weg. Ik ben er zeker van dat jij en Lauren geweldige ouders zouden zijn geweest. En misschien zou je wel dezelfde verhalen hebben verteld die ik jou vertelde."


Tijdens de viering haalde de pastoor heel kort de problematiek aan: "Boris is het tweede slachtoffer van drie in amper twee weken tijd." Ook vader Bart verwees er kort naar: "Nog steeds rijdt er vrachtverkeer op verkeerde tijdstippen door de stad en is er een gebrek aan aangepaste fietspaden." Maar op geen enkel moment klonk er rancune in de stem van de sprekers. Wraak brengt Boris niet terug.

Foto uit Parijs

Ook zijn vriendin Lauren nam het woord. Zij vertelde hoe hij die ochtend van het ongeval nog ontbijt had gemaakt voor haar en hoe hij haar een fijne dag toewenste. "Lieve lieveke, wat heb ik je toch zo graag gezien. Ik weet nog dat ik door ramen kroop om toch maar bij jou te kunnen zijn. Zodat ik je kon knuffelen. Ik herinner me hoe we in ons eenpersoonsbedje bij elkaar sliepen. Hoe je een foto van onze trip naar Parijs op Facebook postte. Ik was zelfs een beetje boos want ik vond het te vroeg. Maar jij wilde aan iedereen vertellen hoe graag je me wel niet zag. Dat gevoel zal ik altijd met meedragen. Kon ik je nog maar kussen, ruiken en wakker worden van je zachte gesnurk."



Meld een bug