"Afscheid nemen met nieuwe piste"

BETTY (68) BEGON OP HAAR 16DE ALS VRIJWILLIGER BIJ BEERSCHOT ATLETIEK

Betty (zittend vooraan) werd samen met andere vrijwilligers gehuldigd.
Foto Klaas De Scheirder Betty (zittend vooraan) werd samen met andere vrijwilligers gehuldigd.
Betty Autrique (68) is al meer dan een halve eeuw vrijwilligster bij Beerschot Atletiek. Samen met twintig andere vrijwilligers werd ze daarvoor in de bloemetjes gezet door de stad Antwerpen. "Met een nieuwe piste kan ik waardig afscheid nemen als voorzitster."

Antwerpen telt ongeveer 71.000 vrijwilligers die zich elke dag opnieuw belangeloos inzetten. Twintig van hen werden afgelopen week in de bloemetjes gezet door schepen voor Samenlevingsopbouw en Sociale Zaken Fons Duchateau. Betty Autrique (68) weet als geen ander wat het betekent om vrijwilliger te zijn. Sinds 1964 zet ze zich in voor Beerschot Atletiek. Vandaag onder de noemer van voorzitster en trainster maar juister is haar te omschrijven als een manusje-van-alles. "Je springt in waar nodig. Als vrijwilliger moet je van alle markten thuis zijn", lacht Betty.


Op haar zestiende sloot ze zich aan bij de club als meerkampster. "Toen zette ik me vooral in op eetfestijnen en andere evenementen van de club. En dat aandeel groeit geleidelijk zonder dat je je daar bewust van bent. Het enige probleem is dat je er daarna maar heel moeilijk kan uitstappen", weet de voorzitster. In 1969 werd Betty trainster toen ze haar studie voor leerkracht lichamelijke opvoeding afrondde.

Voltijdse job

Betty is zeven op zeven bezig met de club. "Niet omdat het moet maar omdat ik het gewoon heel graag doe. Het is een voltijdse job. En dan nog kan je nooit voor iedereen goed doen. Soms is dat frustrerend maar je trekt je op aan de positieve reacties." Ondertussen is Betty voorzitster van de club sinds 2007. Onder haar impuls groeide Beerschot Atletiek van vijftig naar vierhonderd actieve leden. Volgens Betty was dat lage aantal leden te wijten aan een slecht beleid. "Er werd te weinig gedaan om nieuwe leden aan te trekken. Wij zijn gaan praten met scholen, met ouders en met de leerlingen. We boden sportdagen aan om de kinderen te laten kennismaken met de club. Zo merkten dat er heel wat anderstalige kinderen waren. Om ook die een plek te geven, hebben we anderstalige trainers gezocht. En dat heeft gewerkt."


Maar na meer dan een halve eeuw vindt Betty het stilletjesaan welletjes geweest. "Niet dat ik de club vaarwel zeg, dat zou ik nooit kunnen, maar ik denk dat het tijd is dat de jongere generatie de fakkel overneemt en dat ik een stap opzij zet als voorzitter." Een tijdstip wil Betty daar niet op plakken. "Als ik een goeie kandidaat gevonden heb", lacht ze. Tot die tijd wil ze nog een droom verwezenlijkt zien: "Ik droom van een nieuwe atletiekpiste. De huidige is in erbarmelijke staat. Zodra het regent, stroomt ze over. We hebben al geduld moeten hebben sinds 1970. Toen werd ons een nieuwe piste beloofd maar die ligt er nog steeds niet. Als ik dat kan verwezenlijken, dan kan ik waardig afscheid nemen."



Video