"Grote chef, bedankt voor alles"

FANFARE GEEFT DIRIGENT JAN VERHAVERT PAKKEND EERBETOON

De indrukwekkende rouwstoet voor Jan Verhavert, met de vlaggendragers en muzikanten op kop.
Mozkito De indrukwekkende rouwstoet voor Jan Verhavert, met de vlaggendragers en muzikanten op kop.
"Beste grote chef, bedankt voor al het goede dat je hebt gedaan voor ons." Duizend mensen namen in Hekelgem afscheid van Jan Verhavert (59), dirigent van de koninklijke fanfare De Katholieke Gilde. De voetballers van VK Liedekerke vormden ook een erehaag voor hun overleden makker.

De Sint-Michielskerk van Hekelgem was zaterdagochtend te klein om alle verdriet een plaats te geven. Jan Verhavert luisterde op zondag 27 augustus, samen met zijn muzikanten, de onthulling van een nieuw kunstwerk op. Na de laatste tonen van zijn fanfare, zeeg hij in elkaar. Hij overleed aan een hartaanval.


Verhavert was een graag geziene dorpsfiguur. Hij groeide op in Hekelgem, waar hij in 1984, hij was amper 26 jaar, dirigent van de plaatselijke fanfare werd.


Die rol nam hij met veel engagement op zich. Jan was niet alleen dirigent van de fanfare, hij was er ook de belichaming van. De muzikanten spraken hem aan met 'grote chef', een spontane uiting van respect en genegenheid. "Jan besefte heel goed dat er achter de pupiters liefhebbers zaten", sprak voorzitter Marc Evenepoel van de fanfare.

Het bidprentje van dirigent Jan Verhavert.
Mozkito Het bidprentje van dirigent Jan Verhavert.

Stuurman

"Met zijn oneindig groot geduld en met veel tact kon hij zijn muzikanten naar een hoger niveau tillen. Hij dwong ook respect af, omdat hij meerdere instrumenten kon bespelen. En zijn repetities, die waren memorabel. Jan besefte dat niet alleen muziek, maar ook een goede sfeer belangrijk was in de fanfare. Hij was graag in gezelschap. Na de repetities was hij altijd een van de laatste om huiswaarts te keren. Het zal pijnlijk zijn als we hem niet meer in de kantine in zijn hoekje gaan zien zitten, samen met zijn muzikanten."


De fanfare begeleidde de uitvaartplechtigheid, deze keer niet met Jan als dirigent. Het was kapelmeester Yves Segers, van de vermaarde Koninklijke Muziekkapel van de Gidsen, die de leiding op zich nam. "Als ultiem eerbetoon en uit vriendschap voor Jan", wist de voorzitter. "Beste grote chef, wij danken je voor al het goede dat je hebt gedaan voor de fanfare. Jij was de beste stuurman van dat grote schip, jouw schip, de fanfare."

Berenklauwen

Naast muziek was ook voetbal een grote passie van Jan Verhavert. Bij VK Liedekerke groeide hij tot een echte duivel-doet-al. Coach Jeroen Winderickx noemde Jan Verhavert een monument met handen als berenklauwen. "Het wordt een lange en zware zoektocht zonder jou, Jan, maar toch gaan we vlammen, op en naast het veld. Zonder klagen, zonder zagen. Dat zijn we jou verschuldigd. Ik beeld me nu een handdruk in met jou, ik verbijt de pijn die ik voel, ik kijk in je ogen en zeg in naam van iedereen: 'Copain, vaarwel en echt, écht bedankt'."


Na de plechtigheid vormden de voetballers een erehaag voor hun overleden makker en begeleidden de muzikanten van de fanfare de urne van hun dirigent naar de begraafplaats van Hekelgem.