“Een werknemer die je ‘mijn broer’ noemt, daar krijg ik kiekeboebele van”

Zakenman Walter Vandeperre noemt zichzelf graag CEO, Chief Entertainment Officer. Hij gaat bijzonder onorthodox te werk. “Ik creëer het kader, al de rest doen mijn mensen zelf.” Zijn personeel bepaalt het werkritme, selecteert zelf nieuwe collega’s en evalueert de klanten.

Vorige week kwam Walter Vandeperre per toeval zijn pensioendatum te weten. “Vrienden hadden mij aangeraden eens op de site Mypension.be te kijken. Op een dag was ik op een overheidssite ingelogd om een tijdelijke werkloosheid door te geven. Nadien klikte ik eens door naar mypension.be. Na wat zoeken stond daar ineens mijn pensioendatum: 1 april 2019. Ik belde direct mijn boekhouder. Wat nu? Moet ik stoppen met werken? Gelukkig niet dus.”

Als baas van het HenL beleeft hij naar eigen zeggen de hemel op aarde. In 2018 draaide hij 20.000 containers, een stijging van 25 procent met het jaar voordien. HenL levert personeel dat op een bedrijf of op locatie containers laadt en lost. Niets meer, niets minder. Een container met potten mayonnaise vullen bij Manna Foods in Wijnegem, Kuhne & Nagel, DSV, Distrilog, Essers, Van Moer, Wijngaardnatie, De Ster in Hoogstraten…. Vooral in de ruime regio Antwerpen, Lier, Geel, Willebroek, maar ook in de regio Gent. HenL heeft vijftig vaste personeelsleden, aangevuld met twintig tot dertig uitzendkrachten naargelang het werkaanbod.

Klinkt goed, maar diezelfde Walter Vandeperre was tot begin jaren 2000 wel directielid van Katoennatie en had leiding over duizend werknemers. Wat bezielde u?

Walter Vandeperre: “Iedereen verklaarde mij stapelzot. Ik was 47 jaar en had bij Katoennatie een carrière uitgebouwd van truckchauffeur, natiebaas, werkdeken tot directielid. De groep van havenbaas Fernand Huts groeide uit tot een multinational. Binnen die bedrijfsorganisatie voelde ik mij niet meer op mijn gemak. Als directielid stond ik permanent met de rug tegen de muur om aanvallen af te slaan. Het eigenbelang primeerde. Het haantjesgedrag aan de top maakte mij zot. Ik ben nooit met functies en met prestige bezig geweest.”

“Bij Katoennatie was ik één van de laatsten die tegen Fernand durfde zeggen: “Kust mijn kl., I do it my way.” Zolang dat opbracht voor den Huts, maakte hij geen probleem. Op de duur wrong dat. Hij kon mij niet meer in die structuur gepositioneerd krijgen zoals hij dat wou. Ik was overal de ‘pain in the ass’. Zo groeiden wij langzaam uiteen. Andere kaderleden bleven zitten. Het zou hun tijd wel duren. Ik had geen zin om nog vijftien jaar mee te lopen in de meute. In 2003 nam ik vrijwillig ontslag.”

Met uw referenties kon u alle kanten uit in de Antwerpse haven. Waarom koos u voor de oprichting van een eigen, klein logistiek bedrijf?

Vandeperre: “Bij Katoennatie had ik gezien hoeveel waardevolle mensen niet aan de bak kwamen. Zij spraken de taal of hadden geen achterban, geen familie waarop zij konden terugvallen voor bijvoorbeeld kinderopvang. Of ze zaten in de rats met vervoer. Allemaal randvoorwaarden die maakten dat zij nooit een vaste job vonden.”

“Mijn idee was om een kader te creëren waarbinnen die mensen wél konden functioneren. Ik koos daarvoor een simpele activiteit: containers laden en lossen. Dat is een duidelijk omschreven job. De container is leeg als er niks meer in zit. Hij is vol als de deuren toe zijn. Wit/zwart, geen discussie. Ik bood die activiteit aan tegen ‘stukprijs’, niet tegen loonkost. Dat was een risico, want als de medewerkers de job niet binnen de voorziene tijd afgewerkt krijgen, klopt de factuur niet en scheur je je broek eraan. Die medewerkers zijn geen universitairen, hè, vergeet dat niet.”

U hamert erop dat niemand zo goed en efficiënt werkt als uw medewerkers. “Geen enkele robot kan wat zij kunnen.” Dat lijkt mij sterk.

Vandeperre: “Mijn mensen hebben al zoveel containers gelost en geladen dat niemand hen moet uitleggen hoe dat moet. Zij komen op een bedrijf aan, doen de container en gaan naar huis. “Gedaan is gedaan.” Zo werken zij. Die vrijheid motiveert hen. Heel belangrijk is hun kadans van werken. Een container vullen met bijvoorbeeld 4.800 platteaus met bokalen mayonaise is een ‘hell of a job’. Dat is duizenden keren dezelfde bewegingen uitvoeren, snel maar toch voorzichtig want je werkt met glas.”

“Een robot kan onmogelijk om de drie seconden een platteau plaatsen. De robot heeft daar minstens elf seconden voor nodig. Mijn Afrikaanse mensen spelen met dat werk. Nooit hoor ik hen klagen of zeuren dat hun rug pijn doet. Raar hè, maar een zwarte heeft nooit rugpijn.”

“De helft van mijn vijftig vaste werknemers zijn Afrikanen die hier al jaren werken. Voor hen ben ik hun broer, hun vriend en hun baas. Ik krijg ‘kiekeboebele’ als ze me zo aanspreken. Hun loyaliteit is zeer groot omdat ik de eerste ben die hen een vaste job heeft aangeboden. Dat respect is wederzijds. Begin er maar aan als wildvreemde in een onbekend land waar je niets of niemand kent. Begin maar te overleven. Wij als blanken kunnen ons daar niets bij voorstellen.”

Hoe ziet uw toekomstplan voor HenL eruit?

Vandeperre: “Potentieel is er een Belgische markt van 100.000 containers voor mijn soort werk. Als ik daarvan vijftig procent kan binnenhalen is dat fantastisch. Ik zit nu aan 20.000. In de regio Brugge/Oostende en de as Nijvel/Charleroi zie ik kansen. Maar dan moet ik eerst iemand ter plaatse hebben die de kar kan trekken. Iemand die zijn bed maakt bij mijn laad- en losploegen. Anders is de handel gedoemd om te mislukken. Er lig nog wat vet op onze organisatie, dus we kunnen wel tegen een stootje.”

Toch blijft het vreemd: uw bedrijf(je) leiden blijft een wereld van verschil met de verantwoordelijkheid die u als directielid had bij Katoennatie.

Vandeperre: “Het grote voordeel is nu: voor mij moet niets meer. Ik moet mij aan niemand verantwoorden. Ik doe alleen wat ik nog graag doe. Dat geeft mij gemoedsrust van hier tot in Tokio.”




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.