Wout (19) en Nicolas (23) treden in: jonge paters met eigen YouTube-en Facebookkanaal

Twee jongeren willen abdij van Averbode introduceren op sociale media

Novicen Nicolas De Brauwer en Wout Willems.
Geert Mertens Novicen Nicolas De Brauwer en Wout Willems.
Ken jij ‘The Averbode Young Ones’ (TAYO) al? Neen, dat is niet de naam van een sinistere jongerenbende, maar wel van enkele jonge ‘paters’ van de abdij van Averbode. De twee novicen, Wout Willems (19) en Nicolas De Brauwer (23), lanceerden een eigen YouTube- en Facebook-kanaal. Hun doel: de mensen laten kennismaken met de wereld achter de abdijmuren. 

“Veel jongeren vragen zich af wat wij hier een godganse dag doen en of het klooster geen gevangenis is”, vertellen Wout en Nicolas. “Met onze filmpjes willen we hen een beeld geven. Natuurlijk is het ook de manier om hen vandaag de dag aan te spreken. Wie zit er te wachten op een zoveelste saaie flyer? Filmpjes op sociale media, bewegende beelden... Dat zijn de zaken waar jongeren mee bezig zijn”, aldus het kloosterduo.

Het promofilmpje voor de meeleefdagen staat nu een week online en heeft al 600 views. “Ondertussen zijn er ook al twee inschrijvingen extra binnen”, weten ze. De meeleefdagen vinden plaats van 22 tot 24 december en zijn gericht op alleenstaande mannen van 17 tot 30 jaar. Toen ze met het idee op de proppen kwamen, was de abdijgemeenschap meteen laaiend enthousiast.

Bijbelcitaten op hippe muziek

“Zelfs de abt”, zeggen ze. “Gisteren, tijdens de afwas, kwamen onze oude confraters met nieuwe ideeën op de proppen. Ondertussen hebben we een heel plan uitgedokterd. Elke tweede dinsdag van de maand plaatsen we een nieuwe filmpje online, en dat doen we nog tot zeker december 2020,. We zetten onze favoriete bijbelcitaten op hippe muziek maar laten ook het alledaagse leven binnen de muren van de abdij zien. Waarom zouden we dit niet mogen als kinderen van de eenentwintigste eeuw? We moeten ook niet wachten tot we dertigers zijn. Het is nu dat we het moeten doen. Volgende week lanceren we alvast een extra filmpje rond Kerstmis! Opnemen en monteren doen we zelf. Tot een flink stuk ‘s avonds.”

Hoe ze zelf op het idee gekomen zijn om in te treden? “Mijn ouders gingen wekelijks naar de mis en ik ging gewoon mee”, vertelt Wout, die afkomstig is uit Wolfsdonk (Aarschot). “Op mijn acht jaar ben ik misdienaar geworden. Aanvankelijk deed ik dit omdat de mis dan sneller voorbijging. Tot op het moment dat je geraakt wordt door bepaalde uitspraken en er verder over begint na te denken. Dat is blijven groeien en opeens kreeg ik het zotte idee om in de abdij in te treden.”

Schuilen in kerk

“Bij mij liep het enigszins anders”, aldus Nicolas uit Ver-Assebroek (Brugge). “Mijn moeder komt uit een katholieke familie maar mijn vader was erg liberaal, zelfs anti-klerikaal. Als jongere schuilde ik vaak in een kerk tegen de regen. Ik moest een half uur wachten op de bus en er was geen hokje. Samen met wat vrienden haalden we dan allerlei kattenkwaad uit. Ja, zelfs vandalenstreken. Tot op een gegeven moment dat ik de kerk binnenkwam en ik ‘gepakt’ werd door het kruisbeeld. ‘De kerk is je thuis’ hoorde ik. Dat is best eng. Ik ben beginnen huilen en heb het op een lopen gezet.”

Wout Willems en Nicolas De Brauwer
Geert Mertens Wout Willems en Nicolas De Brauwer

Nicolas besliste om in te treden. “Aanvankelijk in de orthodoxe kerk, maar pas hier, bij de norbertijnen, voelt het als thuiskomen.”

De vrouwen

De twee jonge novicen zijn niet immuun voor vrouwelijk schoon. “Neen, als ik een knappe vrouw zie, draai ik mijn hoofd ook om”, lacht Nicolas. “Ik heb ogen gekregen. Anders kun je jezelf beter opsluiten in je kamer en nooit buiten komen. Het hangt er natuurlijk vanaf wat je ermee doet. Laatst was ik in Denemarken voor een bezoek aan een kerk en de familie die de kerk runde, had een knappe dochter. Ik beken: ik ben er twee uur mee aan het praten geweest en vergat de wereld rondom mij. Maar het is niet zo dat ik haar nu per se voor mij wil. Dat zou egoïstisch zijn. Ja, we zijn bevriend op Facebook en daar blijft het bij.”

“Die passie zit in elke mens maar die liefde moet je vanuit het celibaat kunnen beleven”, voegt Wout eraan toe.

Het leven in de abdij is ook… lekker eten. “We hebben vier professionele koks in dienst”, zegt Nicolas. “De eerste die zegt dat het eten hier niet te vreten is, krijgt van mij een klets rond de oren. Soms is het er zelfs wat over. We eten altijd drie gangen: met een dessert. Het eten gaat ook altijd gepaard met gebedsmomenten. En of we ook een Averbode mogen drinken? Enkel op zondagnamiddag!”




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.