"Wie hier binnenkomt, HEEFT GEEN NAAM"

DIEPGELOVIGE ELENA BAAT EROTISCHE BARS AMERICAN BAR EXTREME EN EXIT UIT

Elena is diepgelovig. Achter de bar staan heiligenafbeeldingen en gewijd water bij een brandend kaarsje.
Bollen Elena is diepgelovig. Achter de bar staan heiligenafbeeldingen en gewijd water bij een brandend kaarsje.
"Meisjes die vroeger tot dertig klanten per dag moesten afwerken, werken hier zonder dat ze seks moeten hebben of dingen tegen hun zin doen. En dan word ik beschuldigd van aanzetten tot prostitutie?" De correctionele rechtbank van Leuven deed nog geen uitspraak, maar Elena Rafailidou gaat strijdvaardig in het verweer. De uitbaatster van de American Bar Extreme en Exit in Aarschot vertelt openhartig over de wereld achter de schermen van de stripteasebar.

Het is nog vroeg in de namiddag als we afspreken met Elena in de toplessbar Exit aan de Leuvensesteenweg . Te vroeg voor de eerste klanten en Elena zit met enkele meisjes te keuvelen op het terras en te genieten van het zonlicht. In de bar zelf wordt de zon angstvallig buitengesloten en verlichten rode lampen de zetels, een danspaal en enkele kamertjes achter gordijnen voor wie een private lapdance wilt. Die lapdance kost volgens de prijslijst op de toog 20 euro, een striptease 50 euro. Een magnumfles champagne, inclusief stripteaseshow, kost je een ronde duizend euro.


De kleine Elena is een ondernemende dame, al van voor ze 25 jaar geleden Griekenland ruilde voor Aarschot. "Ik had er een leven opgebouwd, ik werkte er en runde enkele kledingboetieks", vertelt ze. "Maar toen ik scheidde van mijn man, maakte die me het leven zuur. Het werd zo erg dat ik besloot te vertrekken. Een emotionele reactie. Via een kennis kwam ik in Aarschot terecht", vertelt ze.


Elena ging aan de slag in de American Bar Extreme. "Een gewoon café toen, waar op de parking ook mobilehomes werden verkocht. Maar omdat ik een ondernemende vrouw ben, besloot ik zelf een café te openen. Bij Elena. Het was een afgeleefd café, maar ik heb het zelf opgeknapt en geschilderd. Niets had ik toen. Zelfs geen geld om mijn eerste drank te betalen. Een drankhandel in Aarschot heeft met toen geholpen, sindsdien is die mijn vaste leverancier. Ik vergeet het niet snel als iemand me helpt. Toen ik met een kennis toevallig een bar binnenstapte - in Griekenland is een bar een gewoon café - zag ik hoe het er aan toe ging. Er werd volop champagne gedronken en daar werd veel voor betaald. Dus veranderde ik Bij Elena in Bar Elena."


Haar eerste erotische bar was het begin van een klein imperium. Bar Elena groeide uit tot een zaak waar klanten konden 'kameren', maar daarnaast leidde Elena ook striptease- en toplessbars Afroditi, Poco Loco, American Bar Extreme en Exit. Alleen deze twee laatste zijn momenteel nog open. Poco Loco is tijdelijk gesloten voor renovatie.

Elena Rafailidou, uitbaatster van de American Bar Extreme en Exit (zie inzet) in Aarschot.
Bollen Elena Rafailidou, uitbaatster van de American Bar Extreme en Exit (zie inzet) in Aarschot.

Albanese maffia

De wereld van bars en erotiek is een schemerwereld, tussen het wettelijke en wat daarbuiten valt in. Bar Elena - een "hoerenkot" zegt ze zelf - is intussen gesloten. Vorig jaar viel de politie bij haar binnen voor een huiszoeking. Ze werd beschuldigd van aanzetten tot prostitutie en financieel gesjoemel. Na enkele weken gevangenis is ze voorlopig vrij tot er een uitspraak is door de correctionele rechtbank.


"Ik zou banden hebben met de Albanese maffia, meisjes aanzetten tot prostitutie, geld witwassen. Ik? Komaan zeg. Ik heb een Albanese vriend, dat klopt. Maar mag dat niet? En 95 procent van de klanten betaalt elektronisch, dus dat wordt netjes geregistreerd. Achter mij zit echt geen verborgen netwerk, maar dat geloven ze niet van een kleine, Griekse vrouw."


Ze voelt zich geviseerd door het gerecht en vermoedt dat daar een malcontente klant achter zit. "Een klant die in de American Bar Extreme seks wilde met een meisje", vertelt Elena. "Dat is een striptease bar, daar hebben de meisjes geen seks. Die man dreigde me kapot te maken. Het was iemand met een hoge positie en hij is een jacht op mij begonnen."

De prijslijst op de toog: 20 euro voor wie een lapdance wil, 50 euro voor een striptease. Een magnumfles champagne, inclusief stripteaseshow, kost je een ronde duizend euro.
Bollen De prijslijst op de toog: 20 euro voor wie een lapdance wil, 50 euro voor een striptease. Een magnumfles champagne, inclusief stripteaseshow, kost je een ronde duizend euro.

Verbitterd uit gevangenis

De gevangenis was een pijnlijke ervaring. "Maar ik ben sterk, hierboven", ze wijst naar haar hoofd. "Alleen de zorg voor mijn honden en mijn dagelijkse telefoontjes naar mijn moeder in Griekenland die ik niet meer kon doen, zaten me dwars. Het stoorde me dat niet-Belgen sociale steun kregen, zoals geld, kleding en een telefoonkaart. Ik kreeg dat niet. Weken had ik geen contact met de buitenwereld. Ik had nog maar net een operatie aan mijn tanden achter de rug, maar toch kreeg ik geen dokter te zien. Ik was razend kwaad toen uit de gevangenis kwam. Ik nam me voor om voortaan de mensen alleen als geld te zien, niets anders."


Het deed Elena nadenken over wie haar echte vrienden zijn. "Alleen van mijn honden krijg ik echte liefde. Die zijn niet zo slecht als mensen", zucht ze. "Mijn echte vrienden kan ik op een hand tellen. Mijn advocaat en vriend Vorias, Dirk van café Chaplin in Aarschot, mijn vrienden Eva en Cliff, en mijn Albanese vriend Viktor Hoxha. Dat zijn ze."


Hoe hartelijk ze ook naar de klanten lacht van achter de toog van een van haar bars, klanten zijn klanten en geen vrienden. Maar anonimiteit, daar kunnen ze wel op rekenen. "Wie hier binnenkomt, heeft geen naam. Toppolitici, zakenlui of gangsters, het maakt me niet uit. Ooit bood iemand me 1,5 miljoen oude Belgische frank om me te laten getuigen over de aanwezigheid van een klant. Ik heb dat geweigerd. De meisjes kennen de klanten niet, want het zijn geen Belgische meisjes. Sinds ze op het VTM-Nieuws ooit een Belgische politicus herkenden als klant, zet ik altijd een buitenlandse zender op."

Bollen

Mes op de keel

Lastige klanten heeft ze ook wel eens. Maar ze staat haar mannetje. "Als ik kwaad ben, ben ik gevaarlijker dan een man", lacht ze. Eén keer kreeg ze een mes op de keel. "Vier mannen waren de zaak binnengekomen en dreigden de boel kort en klein te slaan, tenzij ik hen betaalde. Ik zei: sla maar alles stuk. Toen greep een van de mannen me aan mijn haar beet en zette een mes tegen mijn keel. Geld of ik maak je af, zei hij. Ik ben alleen bang voor God, zei ik hem, en ik toonde hem het kruisbeeldje dat rond mijn hals hing. Toevallig en gelukkig was de man ook gelovig. Hij liet me los en gaf teken aan zijn kompanen om de zaak te verlaten."


Elena is diepgelovig. Achter de bar staan heiligenafbeeldingen, gewijd water, brood en de Griekse vlag bij een brandend kaarsje. Een wat vreemd tafereel in een erotische bar. "Dat kaarsje brandt altijd als de bar open is", zegt ze. "Ik bid veel en ga in Scherpenheuvel naar de mis. De kerk is de enige plek waar mijn emoties tot rust komen. Als ik nood heb aan een Grieks-orthodoxe priester, komt er eentje langs in de zaak."

Maria Magdalena

Is dat geloof wel te verzoenen met haar leven in de erotiek? "Ik heb met veel Griekse priesters gepraat. Zij hebben het over Maria Magdalena die tot inkeer kwam. Maar ik leg hen uit dat ik eigenlijk goede dingen doe. Veel meisjes die bij mij werken, hebben er een leven in de escorte of achter een vitrine op zitten. Waar een pooier hen laat betalen. Daar vind je de echte prostitutie. Sommigen moesten wel dertig klanten per dag afwerken. Bij mij komen ze dansen, praten, plezier hebben. Seks hoeft helemaal niet. Ik heb een heel goede band met de meisjes. Als ik dan word beschuldigd van prostitutie, dan doet dat pijn."

'Mama'

Elena is een beetje een moederfiguur voor haar werknemers. "Als ik een meisje dronken zie, ben ik kwaad. De klant profiteert dan van hen en dat wil ik niet. Zelf neem ik geen drugs, ik drink geen alcohol als ik werk, ik rook niet. Mijn zoon in Griekenland worstelt al 17 jaar met een verslaving. Ik weet wat het is. Als ik meisjes van 20, 25 jaar drugs zie nemen, word ik boos."


De meisjes die in de American Extreme Bar en Exit werken, slapen in de kamers boven. "Soms werken ze enkele weken en zijn dan weer weg, tot ze weer terugkomen." Elena toont de sms'jes die ze van hen krijgt. Uit Hongarije, uit Roemenië en andere Oost-Europese landen. Ze noemen haar allemaal 'mama'. "Het is hier goed werken en ze verdienen goed. Het drinkgeld mogen ze zelf houden, en ze krijgen 30% van de drankopbrengst. Veel beter dan een pooier die alles in beslag neemt, niet?"