Thesis over borstkanker moet taboe doorbreken

AN LATOIR (45) TREKT AANDACHT VAN VERSCHILLENDE GOEDE DOELEN

An Latoir met haar thesis over 'Borstkanker bij mensen met een verstandelijke beperking'.
Foto Rutger Lievens An Latoir met haar thesis over 'Borstkanker bij mensen met een verstandelijke beperking'.
De thesis van An Latoir (45) uit Aalst over 'Borstkanker bij mensen met een verstandelijke beperking' heeft de aandacht getrokken van Kom op tegen Kanker en Pink Ribbon. "Eén op de acht vrouwen wordt geconfronteerd met de ziekte. Vrouwen met een verstandelijke beperking worden niet gespaard, maar als het al zo moeilijk is om vrouwen zonder beperking duidelijke info te geven, wat moet het niet zijn voor mensen met een beperking?", zegt An, die zelf borstkanker overwon.

An Latoir werkte voor het Schoonderhaeghe, een centrum voor mensen met een beperking, toen ze in 2012 opnieuw begon te studeren. Ze koos voor de studie Gezinswetenschappen aan de hogeschool Odisee, maar in december 2014 moest ze het studeren onderbreken.


"Toen kreeg ik te horen dat ik borstkanker had. Ik moest mijn werk onderbreken. Nog een half jaar studie had ik te gaan. Ik heb die examens in twee jaar afgelegd, sommige met een pruik op, omdat ik mijn haar kwijt was door de chemo. Ik ging op mezelf verder, maar stoppen wilde ik niet. Ik had dat nodig", zegt ze.

Verstandelijke beperking

Tijdens de behandelingen tegen de borstkanker kwam ze Martha tegen, een vrouw van 51 met een verstandelijke beperking die ook borstkanker had.


"Ik had het al moeilijk om te begrijpen wat de dokters precies allemaal tegen mij vertelden en wat er allemaal gebeurde. Toen ik Martha zag, vroeg ik me af hoe zij dat allemaal ervaarde. Tijdens een van de behandelingen vroeg ik het aan haar 82-jarige moeder en die zei dat ze er niet te veel van besefte. Maar toen Martha erbij kwam vroeg ze: 'Gaan we sterven?' En ze begon onophoudelijk te wenen. Ze was haar vader aan darmkanker verloren en nu hoorde ze dat mensen kanker linkten aan haar", zegt An. Met An gaat het ondertussen beter. De kanker is weg, maar ze moet wel nog elke zes maanden op controle.

Aanpassen

Ze pleit ervoor dat de medische wereld zich aanpast aan het niveau van de patiënt wanneer er info wordt gegeven. "Het bestaat niet, werken met prenten en foto's, dingen die het voor mensen met een verstandelijke beperking bevattelijker zouden kunnen maken. In mijn thesis stel ik een aantal zaken voor die de situatie voor deze mensen zou kunnen verbeteren. Waarom geen lotgenotengroepen voor mensen met een beperking in het leven roepen. Emoties kunnen uiten is wél belangrijk en bij deze mensen kan je dat bijvoorbeeld doen via muziek. Werk met foto's en prenten wanneer je ingewikkelde dingen moet uitleggen", zegt ze.

Laaiend enthousiast

De docenten van Odisee waren alvast laaiend enthousiast over de thesis van An en gaven haar een 17 op 20. Maar daar stopt het niet. Ze wil de boodschap naar een breder publiek brengen. "Er zijn contacten met Gezin en Handicap, Pink Ribbon en Kom op tegen Kanker. Het is alsof de mensen met een beperking een blinde vlek zijn voor al wie met de materie bezig is. Nochtans krijgt één op de acht vrouwen ooit borstkanker, dus ook één op de acht vrouwen met een beperking. Deze drie organisaties gaven mij al het signaal dat ze zeker mee willen pleiten voor meer aandacht voor deze problematiek", zegt ze.