Ga naar de mobiele website
^ Top

"Wat we vandaag kunnen doen met Liam, stellen we niet meer uit"

De warmste verhalen van 2017 | OUDERS STIJN EN CINDY BLIKKEN TERUG OP 2017: HET JAAR DAT HUN ZOON ERBOVENOP KWAM

Stijn, Liam en Cindy bij de kerstboom in hun woonkamer: drie stralende gezichten.
Foto Rutger Lievens Stijn, Liam en Cindy bij de kerstboom in hun woonkamer: drie stralende gezichten.
Een kerstboom en een spelende kleuter ten huize De Koker, wat een verschil met vorig jaar. Toen brachten Stijn en Cindy Kerst en Nieuwjaar door in het ziekenhuis in Gent waar peuter Liam (nu 2,5) een levensreddende stamcel- transplantatie moest ondergaan. De ingreep slaagde, Liam kwam erbovenop en mocht in november naar de kinderopvang, zoals elk ander kindje. In september 2018 lonkt de eerste kleuterklas.

Een gezond kindje, met die kerstwens zaten Cindy en Stijn een jaar geleden in het Universitair Ziekenhuis van Gent. Ze hadden al dochter Jana verloren, bij Liam was dezelfde zeldzame bloed- en beenmergziekte vastgesteld. Een stamceltransplantatie en een jaar later is die wens uitgekomen. Geen ziekenhuiskamer meer en veel minder bij de dokter. Liam is thuis, eet koekjes, morst melk op de vloer, 'kookt' aan zijn speelgoedkeuken heerlijke gerechten voor mama en papa, doet wat alle peuters horen te doen en wordt overstelpt met liefde.

RV

40.000 euro

Wanneer we Cindy, Stijn en Liam zien zijn ze net terug van domein Puyenbroeck waar ze een radiointerview gaven bij Linde Merckpoel voor de Warmste Week. Met hun Foundation Jana De Koker houden Cindy en Stijn dochter Jana in leven en hebben ze er hun levensdoel van gemaakt om ziekenhuizen financieel te steunen om kindvriendelijker te worden. Een cadeautje voor elk kind dat een spuitje krijgt, bergen speelgoed en snoep brengen Cindy, Stijn en hun vrijwilligersteam naar de ziekenhuizen.


"Ik denk dat we in totaal 40.000 euro zullen ingezameld hebben met De Warmste Week. Elke week stuurt een ziekenhuis ons een lijstje met wensen. Zo leveren we tussen Kerst en Nieuwjaar twee autootjes in de Aalsterse ziekenhuizen. Zo van die auto's waar kinderen kunnen inzitten en mee kunnen rijden. Daarmee zullen de kinderen van hun ziekenhuiskamer naar het operatiekwartier kunnen rijden", zegt Stijn. In totaal worden er ongeveer 30.000 kinderen ondersteund door de Foundation Jana De Koker", zeggen Cindy en Stijn fier.

Impulsief

De angst en de pijn bij Cindy en Stijn ebben stilaan weg, maar de gebeurtenissen hebben hen uiteraard veranderd, in positieve zin dan. "Onlangs waren we op uitstap in de Beekse Bergen in Nederland. Het was goed weer en we hebben tegen mekaar gezegd: 'kom we rijden nog eens tot in Nieuwpoort. We hebben er lekker gegeten en op strand gewandeld", vertelt Stijn.


"Onlangs zagen we op internet dat Bumba in het winkelcentrum van Eke was - en Liam is zot van Bumba - dus zijn we de auto ingesprongen en naar daar gegaan. We hebben een Plopsaland-abonnement en Liam is verzot op 'meet and greet' met bekende Studio 100-figuren. In de rij staan om Piet Piraat, Plop of Maya De Bij te ontmoeten en als dat gebeurd is weer achteraan in de rij gaan staan. Het zou kunnen dat we straks nog naar Plopsaland rijden om om 18 uur de kerstparade te zien. Wat we vandaag kunnen doen, stellen we niet uit. We zijn daar veel impulsiever geworden. Er mag dan een berg afwas staan, die doen we morgen dan wel", aldus Stijn en Cindy.

Angst

De gulzigheid waarmee ze tegenwoordig in het leven staan valt simpel uit te leggen: "We hebben vijf jaar lang ook niks mogen doen", zeggen ze. "Zelfs een barbecue bij vrienden was moeilijk. Is het goed weer? Zijn er kinderen ziek? Als het begint te regenen dan moet iedereen naar binnen, maar dan moeten wij naar huis want dat kon niet met Liam", zegt Cindy. Op dit moment mag Liam alles wat een ander kind mag, maar de angst blijft. "Laatst had Liam overgegeven en hij was misselijk, dus verwittigden we meteen het ziekenhuis in Gent. 'Ga maar gewoon naar de kinderarts', zeiden ze daar. Vroeger moesten we alles melden, dus dat is aanpassen."

Spannend

Op de vraag die veel mensen stellen, of Liam nu genezen is, zeggen ze niet onomwonden 'ja'. "Want wat is genezen? Wat is zekerheid? Met wat wij meegemaakt hebben met Jana en Liam zijn we daar voorzichtig in. Zeker is dat Liam totaal nieuw beenmerg heeft en dat er geen slechte cellen meer in zijn lichaam zitten. Hij moet elke maand nog eens op controle en dat is telkens een enorm spannend moment. De bloedwaarden zijn goed, maar de angst zal nooit weggaan. Het liefst zou ik een scannertje hebben dat ik elk moment van de dag over zijn lichaam kan laten glijden en dat me direct de resultaten laat zien. Als mensen vragen of Liam genezen is dan antwoord ik 'hij is stabiel'", zegt Cindy.

Kinderopvang

Sinds november gaat Liam naar de kinderopvang. "Op 7 november is hij gestart met halve dagen. Normaal gezien zou hij in februari 2018 naar school beginnen gaan maar het zal september worden. Het zou te snel gaan, na een paar maanden kinderopvang al naar school. Wat je merkt is dat Liam de andere kindjes wat op afstand houdt. Hem is altijd gezegd geweest afstand te houden van de kindjes, om te voorkomen dat hij er ziek van werd. Dat is nu niet meer nodig maar we zien dat Liam nog altijd wat afstand houdt. School zou nog een beetje te snel komen, laat hem nog maar wat wennen in de kinderopvang."



Meld een bug