Exclusief voor abonnees

Vier dansbeesten over hun liefde voor de dansvloer: “Ik haal nu in wat ik in mijn jeugd gemist heb”

-
Getty Images -
Januari? Voor deze dansbeesten is het het hele jaar feest. Ze staan als eerste on the floor en gaan er als laatste af. “Als ik mijn liedje hoor, móét ik dansen.”
Johannaes Vande Voorde

Lee (55): ‘Een avond dansen is mijn zelfzorg, zoals een frisse neus halen in het park’

Elke maand probeert Lee minstens één keer te gaan dansen. En dat doet ze desnoods in haar eentje. Waar de leuke feestjes zijn en welke dansvriendinnen er zullen zijn, ontdekt ze via social media.

“Als ik ga dansen, smijt ik me, maar ik ben geen haantje-de-voorste: op een tafel zal je mij nooit zien staan. Toen ik jong was, was ik minder zelfverzekerd, en zelfs wat verlegen als ik danste. Dansen alsof er niemand naar me kijkt, ik heb dat moeten leren.”

“Ik vertrek meestal in mijn eentje, ik kom altijd wel iemand tegen die ik ken. En ook als ik niemand ken, waag ik me op de dansvloer. Ik ga mijn tijd niet verdoen door te kijken hoe anderen dansen. Ik wil meedoen, niet aan de zijkant staan. Onlangs had ik reclame gezien voor een ABBA-feestje – mijn favoriete dansmuziek – om toen ik er aankwam te ontdekken dat het een fuif voor studenten was. Veel mensen zouden meteen vertrekken, maar ik ben gebleven. Het was fijn om te zien hoe ze me accepteerden en me meetrokken in hun ambiance, ondanks het grote leeftijdsverschil. Dat is het mooie aan dansen: het schept een band. Zelfs al ken je niemand, aan het einde van de avond heb je met zoveel mensen contact gehad, gewoon door te dansen en af en toe die blik van verstandhouding: ‘Het is hier toch goed, hè!’”

“Zeventien jaar geleden kwam ik als alleenstaande mama in Antwerpen wonen. Voor uitgaan had ik weinig tijd en ik kende haast niemand in de stad. Maar wanneer het kon, ging ik dansen in een danscafé. In mijn eentje. Op den duur kenden ze mij daar en keken ze erop toe dat niemand me lastigviel. Ik kwam er tenslotte om te dansen, niet om mannen op te pikken.”

Yolo

“De afgelopen jaren zijn op persoonlijk vlak zwaar voor mij geweest en dat heeft mijn kijk op het leven veranderd. Ik werk om te leven, niet omgekeerd. Ik wil nog zo veel mogelijk plezier maken. Yolo, zoals mijn negentienjarige zoon zou zeggen. (lacht) Dansen past in die filosofie: zorgeloos genieten, goeie muziek, toffe mensen om je heen, hoofd leeg en even alles achterlaten. Dat is ook zelfzorg, zoals een frisse neus halen in het park.”

“Na een avondje dansen voel ik me de hele week energiek, opgeladen. Een beetje brak ook wel: ik heb rugklachten, maar als ik dans vergeet ik dat. Toch tot de volgende dag. (lacht)”

Wie is zij?

Job: administratieve duizendpoot, in between jobs

Relatie: happy single, heeft een zoon van 19

Favoriete dansplaat: Dancing Queen van ABBA

Johannaes Vande Voorde

Ben (44): ‘Ik haal nu in wat ik in mijn jeugd gemist heb’

In zijn job als eventplanner organiseert Ben de dansfeesten die hij zelf leuk vindt.

“Ik begon uit te gaan in de jaren negentig. Ik ging naar fuiven en dancings, maar voelde me daar niet thuis. Het was me er te kil, de muziek te monotoon. Ik verlangde naar de romantiek van de jaren vijftig en zestig, toen
mensen zich opkleedden om uit te gaan en dansen iets was wat je samen deed, als koppel. Omdat ik mijn ding niet vond in het uitgaansleven, ging ik vaak naar rockabillyoptredens. Maar ook dat klopte naar mijn gevoel niet: de muziek was geweldig, maar niemand danste. En ik wilde dansen.”

“Met mijn broer Tim ben ik toen de Elvis-coverband Benvis and his Rockets, en later het dj-duo Benvis Brothers begonnen. Daarna ging ik met Radio Modern de dansfeesten organiseren waar ik zelf zin in had. Met de dj’s en de bands die ik goed vond en de muziek waarop ik wilde dansen. Ik vind het nog altijd kicken om met de perfecte partner op de dansvloer te staan, samen die paar minuten alles te geven, om dan achteraf te denken: wat was dat!? Dat gevoel is onbetaalbaar.”

“Maar ik dans ook graag in mijn eentje. Soms beland je op een feest waar alles goed zit: de muziek, de sfeer, het gezelschap. Dan moet je all the way gaan. Onlangs kwam ik met mijn broer en wat vrienden in een café waar de dj oude nummers uit de Manchester-scene speelde: The Smiths, The Stone Roses, Joy Division ... We hebben ons volledig gesmeten en het kot daar afgesloten. In de late uren kom je in een roes: je lijf is moe, je benen kapot, maar je voelt het niet, want door het dansen komt er een soort euforie over je heen. Als je zoiets meemaakt met vrienden, dan smeed je banden die onverbreekbaar zijn. Mannen doen dat minder dan vrouwen, eens goed gaan dansen, terwijl dat zo plezant is. Op de flow van een goed feest kan je een week verder.”

“Ondertussen organiseer ik met Wifty, een 50+-community, feesten met de sfeer van de grote clubs uit de jaren tachtig en negentig, onder de naam Oldskool Belgium, met muziek in verschillende genres, van new wave over disco tot house. Ik haal nu in wat ik in mijn jeugd gemist heb. Plots dans ik wél op de muziek die in dancings gespeeld werd en ik vind het heerlijk. Al dansend kan ik twee uur lang in trance gaan. Al merk ik wel dat je de aard van het beestje niet zomaar verandert: zelfs als ik alleen dans, heb ik de neiging om iemand vast te pakken om samen te dansen. Dansen blijft voor mij toch vooral een sociaal gebeuren: ik wil dat delen met anderen.”

Wie is hij?

Job: evenementenorganisator Radar Events en Oldskool Belgium

Relatie: heeft co-ouderschap voor zijn zoon van vijf

Favoriete dansplaat: Everybody Dance van Chic

Zin in een feestje? facebook.com/oldskoolbelgium

Johannaes Vande Voorde

Birgit (38) en Xenia (36): ‘Bij ons op het werk heeft iederéén dansbenen’

Al twaalf jaar zijn Birgit en Xenia collega’s. Elk bedrijfsfeest staan zij als een van de eersten op de dansvloer.


Birgit: “Wij hebben in het bedrijf misschien wel een reputatie hoog te houden, ja. (lacht) Vorige week hadden we nog een afterworkdansfeestje. En we hebben ons weer eens goed laten gaan.”

Xenia: “Al heel vroeg op de avond is het feestje ontploft. Toen we tegen middernacht naar huis gingen, voelde het alsof het twee uur ’s nachts was en we uren hadden staan dansen. Nu we allebei kinderen hebben, is het wel tof om op tijd naar huis te gaan en toch – kort maar krachtig – gedanst te hebben.”

Birgit: “Als je een gezin hebt, ga je niet meer zo vaak uit. Dat we leuke bedrijfsfeestjes hebben, is echt wel fijn. Wij hebben een heel goeie teamspirit onder de collega’s, en we feesten allemaal graag. Als er een feest is, weten we dat er stevig gedanst zal worden. Zo goed als alle collega’s dansen graag. Het is bijna alsof dat een voorwaarde is tijdens sollicitaties. Bijna iedereen die hier komt werken heeft dansbenen.”

Xenia: “Misschien denken nieuwe collega’s wel even: wat is dat hier? Maar zo worden ze ook meteen meegezogen. Bij ons hoef je je niet in te houden op een bedrijfsfeest.”

Birgit: “Ik herinner me mijn eerste feest nog goed. Ik had die eerste maanden de kat uit de boom gekeken en nog niet veel gezegd. Maar toen zag ik mijn collega’s losgaan en dacht ik: dus zo zit dat hier. Cool! (lacht) Samen onnozel doen op de dansvloer is dé ijsbreker.”

Xenia: “Onze collega’s zouden misschien wel raar opkijken als wij níét zouden dansen.”

Birgit: “Ik denk inderdaad dat Xenia en ik altijd als een van de eersten op de dansvloer staan. Meestal openen de vrouwen het feest. En wanneer de mannen een pint ophebben, schuifelen ook die dichterbij, het werkt aanstekelijk. (lacht)”

Xenia: “Sommige collega’s hebben typische dansmoves en worden sowieso in de loop van de avond aangemoedigd om hun ding te doen midden in een kring. Dat is ondertussen een toffe traditie geworden.”

Birgit: “Bij ons in het bedrijf heeft niemand het gevoel dat hij ‘serieus’ moet zijn, omdat hij nu eenmaal onder collega’s is. Zelfs de managers en directeurs smijten zich helemaal. Waarom zou je je op het werk anders moeten voordoen? Ik kan dat niet, op mijn stoel blijven zitten als de muziek goed is.”

Xenia: “Horen we een goed liedje en zijn we in gesprek, dan zeggen we: ‘Sorry, dit is mijn liedje. Ik móét even gaan dansen.’ (lacht)” 

Wie zijn zij?

Birgit

Job: coördinator audiovisual production

Relatie: woont samen en heeft een dochter

Favoriete dansplaat: Pump Up the Jam van Technotronic

Xenia

Job: conceptmanager

Relatie: getrouwd, twee kinderen

Favoriete dansplaat: op Michael Jackson kan ik moeilijk blijven stilstaan