Uitgetest: back to basics voor beginners. Wij gingen buitengewoon kamperen in een tipitent

Bivakzone Troostemberbos.
VW Bivakzone Troostemberbos.
Helemaal bovenaan het zomerse verlanglijstje van mijn kinderen: kamperen. Helemaal onderaan het mijne? U raadt het al. Drie keer raden wat wij afgelopen weekend deden.

Als je me enkele maanden geleden verteld had dat ik deze zomer zou gaan kamperen in een tent, zonder ‘echte’ sanitaire voorzieningen in de buurt, dan had ik je ongetwijfeld vlak in je gezicht uitgelachen. Niet dat ik een luxebeestje ben, maar... ik hou wel van een beetje luxe. Een bed, een douche, een toilet en vier stevige muren rondom mijn slaapplek zijn doorgaans het absolute minimum aan comfort waarvoor ik kies in de zoektocht naar een verblijfplekje. Het was dus best even slikken toen ik te horen kreeg dat ik deze zomer een nachtje zou gaan kamperen.

Mijn gemoedsrust werd er niet meteen beter op toen ik de site van Buitengewoon Kamperen er op nalas en daar begrippen als ‘douchezak’ en ‘ecologisch droogtoilet’ tegenkwam. Mijn innerlijke 15-jarige padvinder was bang. Doodsbang.

Kamperen of emigreren?

Het was dan ook met een klein hartje dat ik op de bewuste vrijdagochtend begon aan het inpakken van mijn koffer. Luchtmatrassen? Check! Een samenraapsel van slaapzakken en donsdekens? Check! Twee dozen koffiekoeken omdat wij niet weten hoe we buiten moeten koken? Dubbelcheck! 

Het eerste wat me opviel aan dit kampeeravontuur was ongetwijfeld hoeveel spullen er mee moeten om min of meer comfortabel in de natuur te kunnen overnachten. Voor vijf maanden naar het buitenland emigreren of een nachtje slapen in het bos? Wie de koffer van mijn wagen opentrok, had ongetwijfeld op optie nummer 1 gegokt.

Onze volle autokoffer doet vermoeden dat we voor onbepaalde tijd naar het buitenland verhuizen.
rv Onze volle autokoffer doet vermoeden dat we voor onbepaalde tijd naar het buitenland verhuizen.

Gepakt en gezakt vertrekken we vervolgens richting Troostembergbos in Tielt-Winge. Daar, en op enkel tientallen andere plekken in Vlaanderen, hebben Natuur en Bos en Natuurinvest tipitenten neergeplant die stuk voor stuk in of naast prachtige natuurgebieden liggen. 

Buitengewoon mooi

En het woordje ‘prachtig’, dat is zeker niet overdreven. Hoe bang ik ook was voor dit kampeeravontuur, dat de locatie waarop in Tielt-Winge de tenten zijn gezet adembenemend mooi is, daar kan zelfs de grootste criticus niet omheen. Omgeven door een imposant bos werden er op de bivakzone 8 tipitenten geplaatst met een uitzicht over de omliggende weilanden. 

Eens uitgepakt, parkeer ik mijn auto op het erf van de plaatselijke boer en kan het genieten beginnen. Want hoewel ik met enige tegenzin aan dit avontuur begon, moet ik toegeven dat dat kamperen best wel eens z’n charmes zou kunnen hebben. Dat de tipitenten bijna 3 meter hoog en heel erg ruim zijn doet mij en m'n man, allebei 1m80+, opgelucht ademhalen. Bovendien zien ze er spiksplinternieuw uit én zijn ze kraaknet. Mijn vrees voor middernachtelijke bezoekers in de vorm van mieren, spinnen en ander gespuis kan in bij deze dus ook van tafel vegen. 

Naast wandelen kan je je in het Troostembergbos ook wagen aan een touwenparcours.
VW Naast wandelen kan je je in het Troostembergbos ook wagen aan een touwenparcours.

Een bezoekje van de plaatselijke boswachter, die wanneer wij aankomen toevallig net z’n ronde doet, leert ons dat er zich achter onze tenten een heus touwenparcours bevindt. In de beek op een 50-tal meter voor onze kampeerplaats zouden dan weer bevers gespot kunnen worden tijdens de nachtelijke uurtjes. 

We besluiten de bevers voorlopig te laten voor wat ze zijn, maar wagen ons wel aan het touwenparcours en een stevige wandeling doorheen het omliggende bos. Wanneer onze benen moe zijn en onze magen grommen, keren we terug naar de tent, waar onze koffiekoeken al op ons liggen te wachten. En hoewel het verre van een échte kampeermaaltijd is genieten we met z’n allen van ons ‘diner’ in open lucht.

VW

Daarna breekt echter het moment aan waar ik misschien nog het meest tegenop zag van de hele trip. Een bezoek aan de ‘ecologische droogtoilet’ dringt zich op, en met enige tegenzin begeef ik me in het gezelschap van mijn rol toiletpapier naar het kleinste kamertje. Waar ik vreesde voor middeleeuwse taferelen met een put in de grond en een boomstam op te zitten (heb ik al gezegd dat ik een beetje een dramaqueen ben?!) word ik aangenaam verrast wanneer ik de deur van het bewuste toilet openzwaai. Het gebrek aan vieze geurtjes én het aanzicht van een comfortabele toiletbril doen me beseffen dat dit lang zo erg niet is als ik gevreesd had. Dat ik na afloop mijn boodschap moet bedekken met een schepje zagemeel neem ik er dan ook met plezier bij. 

Wanneer de nacht is aangebroken nestelen we ons op onze luchtmatras en wordt het ons weer even duidelijk dat wij geen echte kampeerders zijn. Zo’n matrasje is niet meteen comfortabel te noemen en bovendien wordt het al snel behoorlijk koud wanneer je niet het juiste kampeermateriaal bij je hebt. Dat zijn echter kleine ongemakken, die ik al snel vergeet wanneer ik ‘s ochtends wakker word en ook de natuur om me heen hoor ontwaken. Dit is - tegen al mijn verwachtingen in- voor herhaling vatbaar!

Alleen maar blije gezichten na ons nachtje buitengewoon kamperen.
VW Alleen maar blije gezichten na ons nachtje buitengewoon kamperen.

Praktisch

Kamperen kan in een tent voor vier of zes personen. Voor de kleine tent betaal je 30 euro plus 10 euro per volwassene. Een grote tent kost 40 euro plus tien euro per volwassene. Kinderen kunnen dus gratis mee. Meer info én andere locaties vind je op de website




1 reactie

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.


  • Wilfried Ingels

    Kan heel plezant zijn en zeker met jonge kinderen maar is niet voor mij als gepensioneerde dat begrijp je toch.