Succesauteur Karin Slaughter: “Ook als kind schreef ik gewelddadige verhalen”

Auteur Karin Slaughter en redactrice Birte Govarts.
Birte Govarts Auteur Karin Slaughter en redactrice Birte Govarts.
Sinds eergisteren ligt Karin Slaughters tweeëntwintigste (!) boek ‘Laatste weduwe’ in de winkelrekken. Na twee standalones, keert de succesauteur terug naar haar hoofdpersonages Sara Linton en Will Trent. Wij interviewden Slaughter, die speciaal naar ons land kwam om ‘Laatste weduwe’ voor te stellen, gisteren in Brussel.

Naar goede gewoonte begint je nieuwste boek met een gruwelijke gebeurtenis die het leven van hoofdpersonages Sara Linton en Will Trent helemaal op z’n kop zet. De twee hebben in de loop van jouw carrière al heel wat meegemaakt. Zie je uiteindelijk een happy end voor hen?

‘Als Sara en Will een rustig leventje zouden leiden, zou ik niet over hen schrijven. Anderzijds: elk boek uit de reeks heeft een hoopvol einde, waardoor ze toch een beetje een happy end krijgen. Ik schrijf al twintig jaar over Sara Linton. Voor mij voelt ze aan als een echt persoon. Ik denk dat ik me eenzaam zou voelen als ze er niet meer zou zijn … Ik houd van de verhalen die ik over haar en Will vertel. Door de jaren heen is Sara ook erg veranderd. Dat komt door wat ze al allemaal heeft meegemaakt. Zo zit het échte leven ook in elkaar: de dingen die ons overkomen, bepalen ons.’

Klopt het dat de televisierechten van de boeken over Sara en Will verkocht zijn?

‘Dat klopt, maar momenteel ligt het hele project stil. We vinden geen geschikte schrijver voor het script. Er was er eentje aangenomen, maar toen hij op een bepaald ogenblik zei dat een van mijn vrouwelijke personages een echte bitch was, had ik niet het gevoel dat hij me snapte.’

Ben je nu op zoek naar een vrouwelijke scriptschrijver?

‘Niet per se. Ik ben er zeker van dat er mannen zijn die het script pérfect zouden kunnen schrijven, maar hij was niet the one. Ik moet ook wel toegeven dat ik op dat vlak niet zo makkelijk ben. De boeken liggen me zo na aan het hart, dat ik het belangrijk vind dat het script juist wordt aangepakt.’

Je schrijft al van kindsaf. Wanneer wist je dat je over misdaad zou gaan schrijven?

‘Het was niet echt een bewuste beslissing, ik ben gewoon heel erg geïnteresseerd in misdaad. Ook toen ik jong was, waren mijn verhalen vrij gewelddadig. Ik ben de jongste van drie zussen, dus de meeste van mijn verhalen gingen over mijn zussen die stierven of iets vreselijks meemaakten.’ (lacht)

Je leven kon dus twee richtingen uit: ofwel werd je schrijfster, ofwel seriemoordenaar.

‘Misschien ben ik stiekem wel allebei!’ (lacht)

Houd je ook van true crime? Zelf luister ik bijvoorbeeld vaak naar de Amerikaanse podcast ‘My favorite murder’ …

(onderbreekt enthousiast) ‘Oh, die is geweldig!’

Blij dat je het zegt! Voor de lezers die het niet weten: ‘My favorite murder’ is de podcast van de Amerikaanse comediennes Karen Kilgariff en Georgia Hardstark, die elkaar wekelijks vertellen over een moord of misdaad die ze interessant vinden. Welke moord uit jouw thuisstad Atlanta zal jou altijd bijblijven?

‘De Atlanta Child Murders. Die vonden plaats van 1979 tot en met 1981, en werden vermoedelijk gepleegd door ene Wayne Williams, al is hij nooit veroordeeld. Maar ik herinner me die zaak nog levendig, en het was gruwelijk.’

Wat me altijd verbaast aan jouw boeken, is dat ze zo gedetailleerd geschreven zijn. Ik kan me niet voorstellen hoeveel research in elk boek kruipt. Hoe begin je daaraan?

‘Ik vind misdaad gewoon heel erg fascinerend en houd er dan ook heel erg van om me helemaal in een onderwerp onder te dompelen. Je bent zelf een true crime-fan, dus ik neem aan dat je dat wel begrijpt.’

Ik las ergens dat je zelfs in je douche een notitieblok hebt liggen.

‘Klopt. Het is waterproof. Ik bedenk op alle mogelijke momenten verhaallijnen, dus het is heel handig. Ik schrijf mijn boeken vooral in mijn hoofd. En als ik er klaar voor ben, rijd ik naar mijn hut in de bergen – op twee uur rijden van mijn woonplaats – en begin ik te schrijven. En dan komen de verhalen er meestal heel goed uit.’

Ben je niet bang als je alleen in de bergen zit, en de gruwelijkste verhalen schrijft?

‘Nee, omdat ik als auteur natuurlijk pérfect weet wat er gaat gebeuren.’

Veel van je personages zijn sterke vrouwen. Welke vrouwen zijn jouw rolmodellen geweest?

‘Mijn stiefmoeder. Zij was de directeur van de bank in de stad waar ik opgroeide, en een heel indrukwekkende vrouw. Ik heb ook veel inspirerende leraressen gehad. De belangrijkste was de lerares Engels die ik had rond mijn twaalfde. Zij was de allereerste die me zei: ‘Je schrijft goed, maar ik ben er zeker van dat je nog beter kan!’ Ze daagde me uit en leerde me het belang van mooi taalgebruik. Toen mijn boeken succes kregen, was ze erg trots.’

Op je Facebookpagina onderhoud je contact met je fans. Je post er elke dag. Doe je dat zelf?

‘Ik ga volledig eerlijk zijn: ik zoek alles zélf, maar ik stuur het wel altijd even door naar iemand om een tweede mening te vragen. Anders zou ik gegarandeerd in de problemen komen. Ik heb nogal een sterke politieke mening en wil niet dat mijn Facebookpagina een plaats wordt waar mensen ruzie beginnen te maken in de comments. Het moet plezierig blijven, en daarom post ik er vooral grappige foto’s van katten.’ (lacht)

Ik weet dat Mo Haydr een van je favoriete auteurs is. Heb je nog een auteur of boek die je aan onze lezers kan tippen?

‘Ik ben hélemaal gek op ‘Mijn zusje, de seriemoordenaar’ van Oyinka Braithwaite. Het speelt zich af in Nigeria en Braithwaite heeft zo’n verfrissende manier van schrijven. Als je – zoals ik – een zus hebt die zichzelf regelmatig in de problemen werkt, herken je jezelf er hélemaal in. En als je gek bent op true crime: er is een nieuw boek uit over de slachtoffers van Jack The Ripper, dat helemaal geweldig is. Het heet ‘The Five’, werd geschreven door Hallie Rubenhold en het werpt een heel nieuw licht op de zaak. Ik houd heel erg van geschiedenis en vind het enorm vernieuwend hoe Braithwaite het heeft over het Londen van anderhalve eeuw geleden.’

Bedankt voor de tips, Karin. Ik weet weer wat te lezen!

-
Harper Collins -



Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.