Exclusief voor abonnees

Niet iedereen heeft reiskriebels: “Ik vraag me soms af of er iets verkeerd is met mij”

Getty Images
Op basis van je Instagramfeed zou je denken dat iedereen last heeft van wanderlust. De een gaat relaxen in Bali, de ander is op safari in Namibië of op ontdekkingstocht in Chili. Maar de realiteit ziet er toch anders uit. Nee, we trekken niet allemaal naar de verste uithoeken van de wereld. En ja, sommigen houden zelfs niet van reizen. Wij gingen naar hen op zoek: het ras van de thuisblijvers. 

“Ben jij nog nooit naar New York geweest?”, vroeg een collega recent. Verschillende paar ogen keken me van over de tafel verbluft aan. “Dat het een fantastische stad is, zéker een bezoekje waard.” Daar twijfel ik niet aan, want the city that never sleeps staat zeker op mijn verlanglijstje. Het is er gewoon nog niet van gekomen. De vraag op zich is ook niet zo vreemd, wel de stiekeme verbazing die er achter schuilt. Anno 2020 lijkt het alsof er een soort druk op onze schouders ligt om steeds verder en verder de wereld te verkennen.

Dat komt voor een deel door Instagram, waar globetrotters ons overstelpen met idyllische foto’s van verre bestemmingen. Maar heus niet iedereen reist de weide wereld rond. Uit een nieuwe enquête van het Garantiefonds Reizen en de Association of Belgian Travel Organisers blijkt immers dat het grootste deel van de Belgen dichtbij huis op reis gaat. Naar Frankrijk, Spanje, Duitsland en Nederland. 1 op de 10 geeft zelfs de voorkeur aan een trip in eigen land. Evenveel mensen hebben de komende 2 jaar zelfs geen uitstapje gepland. Om budgettaire redenen, maar ook omdat ze gewoon niet graag reizen. 

Scheve blikken

Dat druist lijnrecht in tegen de verwachting dat we met z’n allen de uithoeken van de wereld willen ontdekken. Wie binnen Europa blijft, gaat zonnen aan de Belgische kust of beslist om een weekje thuis uit te rusten, wordt scheef bekeken. Dat heeft ook de 28-jarige Hannah Rothe opgemerkt. “Ik heb wel al reizen gemaakt binnen Europa, maar ik ga even graag naar de Ardennen. Als ik dat zeg tegen mijn collega’s vallen die precies uit de lucht. ‘Maar waarom, wat is daar dan te zien?’”

“Als ik zulke reacties krijg, vraag ik me weleens af of er iets verkeerd is met mij. Is dat raar dat ik niet per se ver wil reizen? Dat is eerlijk gezegd ook de grootste reden dat ik met mijn man op huwelijksreis ga naar Thailand. Wij zijn niet de types die houden van grote roadtrips en verre avonturen, maar we willen toch een poging wagen om eens te proeven van een andere cultuur.”

“Aan de andere kant ben ik altijd dolgelukkig als ik terugkom van de Ardennen. Die groene omgeving maakt me echt blij. Misschien omdat ik altijd in een stad heb gewoond dat ik nu extra hard geniet van die rust. Nog een voordeel is dat je de stress van het vliegen omzeilt. Dan moet je alles op voorhand inpakken, zien dat je koffer niet te veel weegt, op tijd op de luchthaven raken en dan nog eens inchecken. Maar als je naar Wallonië gaat, ben je amper twee uur onderweg. Vanaf dat je in de auto zit en wat zomerse muziek opzet, heb je direct het gevoel dat je op vakantie bent.”

Staycation

Hannah is vast en zeker niet de enige die graag thuisblijft. Het fenomeen ‘staycation’ wordt stilletjes aan weer hip. Steeds vaker laten mensen hun koffers op de zolder staan en worden de exotische oorden ingeruild voor de Costa del eigen achtertuin. Dat bleek eerder al uit een consumentenbarometer van zoekertjessite Kapaza. Je zou het niet verwachten, maar de thuisblijvers zijn vooral mensen jonger dan 35 jaar. Ze hebben vaak net een huis gekocht of voor gezinsuitbreiding gekozen, waardoor ze bewuster willen omgaan met hun vakantiebudget. Een van hen is de 29-jarige Rufus Verswijvel. “Mijn vrouw en ik zijn praktisch ingestelde mensen. We hebben een huis gekocht en dan moet je een beetje op safe spelen”, vertelt hij. “Dat we eeuwige twijfelaars zijn, helpt ook niet. Moeten we een lange reis dan volledig op voorhand regelen? Of moeten we gewoon onze koffers pakken en vertrekken? Dat is onbekend terrein voor ons.”

“Soms heb ik ook wel m’n twijfels. Ik word bijna 30 jaar, en dan vraag ik me wel eens luidop af waar ik mee bezig ben. Veel werken, dat sowieso, ook thuis. Maar ik wil ook nog dingen bereiken. Dus reizen staat zeker nog op de planning.” Welke landen er dan op zijn wishlist staan? “Ierland, Schotland, Italië en Scandinavië. Dat komt omdat ik een sterke affiniteit heb met de Europese geschiedenis. Ik heb totaal geen drang om Azië te ontdekken. Als je per se in India op een olifant wil rondrijden, doe gerust, maar voor mij hoeft dat niet. Ik ga liever in mijn eigen land of dichter bij huis een rondreis maken.”