Exclusief voor abonnees

Nathalie Meskens en Cathérine Moerkerke: "Ik heb na al die jaren nog altijd geen olifantenvel"

Sigfrid Eggers
Zo mooi, zo blond, en zo getalenteerd. Zet Nathalie Meskens (35) en Cathérine Moerkerke (40) - twee leading lady's van VTM - op een regenachtige middag samen in een cocktailbar en de rest volgt vanzelf. "Zeg, mag ik jou eens iets vragen?" "Alleen als ik jou éérst iets mag vragen."

NATHALIE: "Om met de deur in huis te vallen: ik heb jou altijd een keimooie vrouw gevonden. Zo van 'die wil ik echt beter leren kennen’'"

CATHÉRINE: "We kennen elkaar al lang, hè, maar enkel van ziens. Tot we drie jaar geleden samen naar de Filipijnen trokken, voor Telefacts."

NATHALIE: (knikt) "We maakten een reportage over Cunina, een ngo die kinderen in de derde wereld naar school stuurt. In die vier dagen, te midden van de armoede en de miserie, hebben we elkaar in sneltempo leren kennen. Ik herinner me onze babbeltjes: dat kwam snel tot de kern. Geen smalltalk."

CATHÉRINE: "Toch zijn we elkaar daarna weer uit het oog verloren, vind ik. We zitten dan ook in een totaal andere boîte. De nieuwsdienst komt amper in contact met de andere 'gezichten' van VTM. Jammer, want ik vind je een van de boeiendste vrouwen in het medialandschap. Zo veelzijdig ook. Trouwens, toen ik destijds vernam dat we die Telefacts-reportage zouden draaien, dacht ik: oh, het is met Nathalie, ik moet écht wel mijn best doen!"

NATHALIE: "Dat méént ge niet? Schattig, zeg." (lacht)

Lees verder onder de foto.

Sigfrid Eggers

CATHÉRINE: "Ik volg je al sinds ‘Kaat & co’, moet je weten. Hoelang is dat geleden?"

NATHALIE: "Amai. Ik zat toen zelfs nog op de toneelschool, ik was twintig."

CATHÉRINE: "Wel, ik vond dat top. Je sprong er meteen uit, door je naturelle manier van spelen. Dat heb je heel je carrière al doorgetrokken, en dat is je grote sterkte. Jij bent geen geboetseerde figuur die meedraait in het medialandschap, maar een en al echtheid."

NATHALIE: "Zeg, zo meteen ga ik blozen. (lachje) Mijn respect is volledig wederzijds. Ik kijk met veel bewondering naar jouw capaciteiten als reporter. Neem nu 'Moerkerke en de Mannen' destijds, die aflevering met de hooligans: het is niet evident om als mooie, jonge vrouw in die specifieke wereld respect af te dwingen. Maar je voelde aan die gasten dat ze open en zacht waren. En dat kon alleen jij bereiken. Om het even welke mannelijke reporter zou dat niet gekund hebben. Je combineert menselijkheid, begrip en curiositeit – zonder dat het opdringerig wordt."

CATHÉRINE: "Zoals jij deed in 'Little Big Shots' vorig jaar. (Nathalie interviewde kinderen met talent, red.) Je hebt me toen gezegd: 'Dit is een van de meest intensieve programma's die ik ooit gedaan heb.'"

NATHALIE: "Ik interviewde in een tempo van tien kinderen per dag, in een studio vol publiek. Dat was pittig – kinderen interviewen ís moeilijk – maar wat vooral niet hielp, was dat ik midden in mijn echtscheiding (van Jeroen Van Dyck, red.) zat. Alles was volop aan het gebeuren, maar ik wilde daar niet over communiceren. Ik zat toen in de slechtste periode van mijn leven ..."

CATHÉRINE: "Maar de show must go on?"

NATHALIE: "Ik móést mijn verantwoordelijkheid opnemen tegenover de zender. Het was de eerste keer dat ik een knop moest omdraaien en tegen mezelf zeggen: 'Nathalie, hoe jij je voelt is nu even niet belangrijk.' Ik put altijd vanuit mijn authenticiteit, maar op dat moment was dat héél moeilijk. Ik moest doen alsof alles goed ging, terwijl ik me keislecht voelde. Er waren momenten dat ik in die studio zat en dacht: ik moet me hier aan de zetel vasthouden, ik ben de naam van dat kindje vergeten, en ik denk dat ik nu ga flauwvallen."

Uit enthousiasme en gulzigheid holde ik mezelf constant voorbij

Nathalie

CATHÉRINE: "Niks van gemerkt! Indrukwekkend dat je dat kon. En wat je zegt, is waar: kinderen interviewen is een hele uitdaging – en al helemaal als je er zelf geen hebt. Dat zijn je interviews nu ook voor 'De Laatste 24 Uur': daar kom je niet vanaf met een paar luchtige vragen. Je moet graven."

NATHALIE: "Twee jaar geleden heb ik al eens een pilootaflevering gedraaid. De zender was heel enthousiast, maar ik heb toen gezegd: ‘Ik ga dat nu niet doen, ik ben daar niet klaar voor, het voelt niet goed. Op de een of andere manier, mogelijk door alles wat er het laatste anderhalf jaar gebeurd is, klopt het nu wél. Ik voel dat het programma nu op mijn pad past. Ik denk dat je die maturiteit, diepgang of whatever, vóélt als kijker."

CATHÉRINE: "Het is een superinteressant concept in elk geval: nadenken over je laatste 24 uur. Tenminste, als je de luxe hebt om gezond te zijn."

NATHALIE: "Absoluut. Ik besef dat het voor veel mensen helaas de realiteit is dat ze afscheid moeten nemen. Maar als je het geluk hebt om gezond te zijn, is het nuttig om de oefening eens maken: wat zou je doen in jouw laatste 24 uur? Je kan daar volgens mij alleen maar baat bij hebben. (denkt na) Het leven is zo’n trein. Als de dingen oké gaan, stel je je bepaalde vragen niet. Je gaat geen confrontaties met jezelf aan. We hebben iets heel heftigs nodig in het leven om écht stil te staan. Ik vind dat we vooral niet moeten wachten op een overlijden, een ziekte, een scheiding. Wacht niet op iets dat je uit het lood slaat, maar denk na over het leven terwijl het goed gaat. Ik vind dat heel waardevol. Als ik via onze zender zoiets kan meegeven, wat voor fantastische job heb ik dan?"

Lees verder onder de foto.

Sigfrid Eggers

CATHÉRINE: "Die liefde voor onze job deel ik. Ik zie mezelf niet als workaholic, want ik doe mijn job zo graag dat het nooit als een opdracht voelt. Ik ben geen slaaf van mijn werk. Ik heb enorm drukke periodes, maar die wisselen af met momenten van rust. Daar kan ik enorm naar uitkijken. Mocht ik die niet hebben, dan zou ik afhaken. Want ik besef, dag na dag, hoe snel de tijd gaat. Straks ben ik wéér ouder. Zijn mijn kinderen wéér groter. Ik durf me ook echt de vraag te stellen: wat heb ik gedaan vandaag en was het interessant genoeg?"

NATHALIE: "Ik ben altijd blijven gaan. Hard werken. Nooit stoppen. Een pauze inlassen, zoals jij net zegt, kende ik niet. En dat was altijd mijn eigen schuld: niemand zei dat ik, naast VTM, ook nog een boek moest schrijven of 'Meskens in Motown' moest doen, hè. Het was mijn keuze. Maar ik wil dat niet meer. Ik wil niet ergens zijn maar in mijn hoofd al op het volgende. Ik wil niet overal te laat komen omdat het vorige uitliep. Ik was nooit gewoon'hier en nu'. En dat was ik beu. Ik holde mezelf constant voorbij – vanuit een enthousiasme, een goesting, een gulzigheid.»

CATHÉRINE: "Jij kan natuurlijk én acteren, én zingen, én presenteren, én reporter zijn. Je hebt veel facetten, het is zonde om er niks mee te doen. Maar het kan op een bepaald moment té veel zijn. En dan moet je keuzes maken."

Ik zie mezelf niet als workaholic. Ik doe mijn job zo graag dat het nooit als een opdracht voelt

Cathérine

NATHALIE: "Je moet beginnen bij de stomme basis: leren nee zeggen. En voor jezelf uitmaken: waar word ik een beter, blijer, gelukkiger mens van? Niet alles is het waard om te doen. Niet elk project móét. Maar ik ben het nog volop aan het leren, hoor. Soms sukkel ik toch weer in datzelfde straatje ..."

CATHÉRINE: "Nochtans lijk je me iemand die hard op haar strepen staat. Je durft het echt zéggen. Ik bewonder dat, het is een tool in het leven. Ik ben eerder iemand die zal toegeven, zo van ‘oké, dan’. Jij hebt de touwtjes veel steviger in handen."

NATHALIE: "Het zit in mijn karakter om voor mezelf op te komen. Soms verlies ik mijn geduld en klink ik wat botter dan ik wil. Maar er bestaat een manier, vind ik, om eerlijk te zijn, en dat hoeft niet hard of arrogant te zijn. Het is alleszins beter dan dat je op z’n Vlaams achter iemands rug om praat. Ik haat achterklap. Dat zet me meteen terug op de speelplaats, waar kinderen roddelden over een ander kind. Gruwelijk. Maar even vaak ben ik een pleaser, hoor, en wil ik aan ieders verwachtingen voldoen."

CATHÉRINE: "Ik zal, als ik met iets zit, het veeleer voor mezelf houden. Maar als ik dat te lang doe, kan ik geen positiviteit meer uitstralen, terwijl ik eigenlijk een hele optimistische ben."

NATHALIE: "Ah, ben je een binnenfretter? Niet doen, hoor. Want dan wordt iets groter. Omdat het geen zuurstof krijgt."

CATHÉRINE: "Ik ben al te vaak een 'pleaser'. En als ik dan een enkele keer durf te zeggen wat er scheelt, verwacht niemand dat. Dan is het van: 'Amai, Moerkerke, wat is dat met u, zeg? Slecht geslapen?' Bij jou weten ze: ach, dat is gewoon Meskens. (lacht) Maar ik ben altijd de diplomatische, en wil voor iedereen goeddoen."

Lees verder onder de foto.

Sigfrid Eggers

NATHALIE: "Ik vind het ook belangrijk wat mensen van me vinden. Ik zou het, net als jij, verschrikkelijk vinden als mijn eerlijkheid in het verkeerde keelgat schiet. Dan ben ik daar kapot van."

CATHÉRINE: "Ik vind kritiek al erg genoeg. Laatst kreeg ik boze mails, na mijn reportage in de pluimveesector. Ik liep mee met de organisatie Animal Rights, maar de kijkers projecteren hun ongunst over die organisatie op mij. Terwijl ik natuurlijk gewoon de reporter ben, en verder niets met Animal Rights te maken heb. Ik probeer dat te relativeren, maar het glijdt toch niet van me af, hoor. Ik heb nog altijd geen olifantenvel na al die jaren. Hoe oud ben jij eigenlijk?"

NATHALIE: "Vijfendertig."

CATHÉRINE: "Gij, jonkie! (lacht) Ik was liever jouw leeftijd dan de mijne: ik ben veertig. De tweede helft van de dertig is zo mooi. Je hebt maturiteit, ervaring, en toch tel je nog honderd procent mee. Veertig is een hele grens."

NATHALIE: "Veel van mijn vriendinnen krijgen hun klop op hun 41ste. Rond het getal veertig is altijd zoveel gedoe dat ze redeneerden: what’s the fuss about? Maar dan, één jaar later, zijn ze totaal de weg kwijt. Misschien sla ik dat wel over allemaal en heb ik mijn midlifecrisis al gehad."

CATHÉRINE: "Bij mij werkte het om vanaf mijn 37ste naar boven af te ronden en te denken dat ik al veertig was. Als de dag dan effectief daar is, is de pil iets zachter. Maar ik vind toch: als veertiger mag je geen klein meisje meer zijn. Zo ervaar ik dat." ...

NATHALIE: "Maar jij ziet er toch echt totaal geen veertig uit!"

CATHÉRINE: "Dank je wel. Maar de dag zal komen dat ik er wél mijn leeftijd uitzie, hè. Ik neem als voorbeeld mijn mama. Die heeft van haar leeftijd nooit veel werk gemaakt. Die zegt: ‘Laat maar komen.’ En die straalt nog altijd."

NATHALIE: "Welke keuze heb je anders? Je kan toch niet elke dag ongelukkig zijn omdat je ouder wordt? Ik wil niet per se weer 25 zijn, hoor. Gij?"

CATHÉRINE: "Nee, dat hoeft nu ook weer niet. Want ik zie ook de voordelen: hoe ouder je wordt, hoe beter je wordt als reporter. Je kan alles beter aftoetsten aan je eigen leefwereld en emoties. Je begrijpt mensen beter. En verder blijf ik vooral voor mezelf zorgen en probeer ik goed voor de dag te komen."

Lees verder onder de foto.

Sigfrid Eggers

NATHALIE: "Ik vind de meeste vrouwen mooier worden met de jaren. Neem nu de actrices uit 'Friends'. Als kind vond ik die zo mooi. Maar als ik Jennifer Aniston zie: zoveel knapper dan twintig jaar geleden! Ik zal straks thuis eens wat oude foto’s van jou opzoeken, Cathérine, maar ik weet zeker dat het ook bij jou zo is. Jij hebt het voordeel dat je een natuurlijke schoonheid bent."

CATHÉRINE: (wimpelt het compliment weg) "Ach, dat is toch vooral wat je uitstraalt? Kijk naar jezelf. Zo mooi, als je lacht alleen al."

NATHALIE: "Ja, dát hebben we wel gemeen: we hebben niet bepaald de meest subtiele lach. Tanden overal!" (lacht)

CATHÉRINE: "Wat ik fijn vind – en de media zijn daarin wel wat veranderd – is dat je geen perfect mooie vrouw moet zijn om op tv je ding te doen. Als ik op tv kom, wil ik niet té opgedirkt zijn. Mijn outfit moet niet té perfect zijn. Ik wil niet afstandelijk overkomen als 'de madam van den tv'. Dat is niet hoe ik ben."

NATHALIE: "Ik ben nog erger dan jij. Mijn moeder zegt soms: 'Nathalie, ge komt op televisie. Kan je een béétje iets deftigs aandoen?' (lacht) Als ik niet in beeld kom, zelfs dan nog, heb ik het liefst een jogging aan. Zie mij hier zitten: in een broek zo oud dat ze bijna helemaal verduurd is. Ik hecht daar geen belang aan. Ik ben een heel slechte shopper. Soms probéér ik eens naar een nagelsalon te gaan. Maar elke keer denk ik: wat zit ik hier te doen? Mijn haar brushen, of fond de teint smeren? Doe ik niet, tenzij ik aan het werk ben."

Ik ben te lang gefixeerd geweest op mijn lijf. Nu kan ik me eindelijk op mijn binnenkant focussen

Nathalie

CATHÉRINE: "Hm, die nonchalance herken ik volledig. Maar ik draag wél altijd een beetje mascara. Omdat ik varkenswimpers heb."

NATHALIE: "Varkens watte?"

CATHÉRINE: "Varkenswimpers. Hele bleke wimpers. (lachje) Dat ziet er niet uit. Ik heb een toefje mascara nodig. Anders krijg ik al snel de vraag of ik niet héél erg moe of wat ziekjes ben."

NATHALIE: "Ik vind dan weer dat ik te lang gefixeerd geweest ben op mijn lijf. Ik wilde er zus en zo uitzien en dat lukte nooit. Gelukkig hoef ik daar sinds mijn nieuw eetpatroon niet meer mee bezig te zijn."

CATHÉRINE: "Ik vind dat straf. Je hebt je allergieën laten analyseren en je bent helemaal anders beginnen eten, toch?"

NATHALIE: "Ik slik wat supplementen, vitaminen en mineralen, maar dé grote verandering is dat ik bepaalde dingen laat, die niet goed voor me zijn: lactose, gluten. Ik voel me pakken beter en hoef niet meer met mijn lichaam bezig te zijn. Ik kan me eindelijk focussen op mijn binnenkant."

CATHÉRINE: "Was je daarvoor dan wel zo hard bezig met je lijn? Dat verbaast me. Enfin, ik let er ook op, hè. Ik heb ook altijd gesport. Zo begin ik binnenkort te trainen voor 'Mon Ventoux', een beweegcampagne voor het goeie doel, met als klapstuk het opfietsen van de Mont Ventoux in juni volgend jaar. Ik moet bewegen, voor mijn gezondheid. En ik zal me niet snel laten gaan. Maar die fixatie is me vreemd."

NATHALIE: "Ik was er toch wel hard mee bezig, ja. Een jaar of twee geleden begon ik controle te krijgen over hoe ik eruitzag, en dat voelde goed. Nu boeit het niet meer, en kan ik het volledig loslaten. Net door het los te laten, zie ik er vandaag uit zoals ik er altijd heb willen uitzien."

Jaren heb ik heel stellig beweerd: voor mij geen kinderen. Om ervan af te zijn. Nu zeg ik: we zien wel

Nathalie

CATHÉRINE: "Het belangrijkste is natuurlijk dat je je goed voelt. Maar ik geloof dat je mooier bent als het net niet allemaal perfect is. Onlangs was er ergens een oplijsting van tien turn-offs bij mannen, en het kwam hierop neer: hoe natureller de vrouw, hoe minder ze bezig is met haar uiterlijk, hoe aantrekkelijker ze is voor mannen."

NATHALIE: "Ah, mannen! Eindelijk! Mannen worden ook knapper met de jaren, vind je niet? Maar nog íéts later dan vrouwen. Vanaf hun veertigste, vijftigste pas. Zo’n George Clooney is nu toch veel knapper dan toen hij doorbrak met ER?"

CATHÉRINE: "Dat is helemaal waar. Kijk, zelfs onze smaak van mannen komt overeen. George zal geflatteerd zijn." (lacht)

NATHALIE: "Tuurlijk! He will care a lot. (lacht) Trouwens, dat van oudere mannen en knap zijn staat wel een beetje haaks op elkaar, want ik heb nu een jonger lief! We hadden het er net al even over, hè, tijdens de fotoshoot, dat dat cliché helaas klopt: het is niet omdat je bekend bent dat je elke stap van je leven wil delen. Tenzij je er zelf klaar voor bent. Maar ik ben het afgelopen jaar gepakt, op snelheid, door de pers. Dat is geen geestig verhaal. Eerst was er het gegeven van Jeroen: ik probeerde het nog te minimaliseren van 'Er zijn wat problemen', maar toch stond het slechte nieuws overal. En dan was er een 'nieuw lief'. Nadim en ik waren er zélf nog niet uit of we een koppel vormden en we stonden al met een vakantiefoto in magazines en op websites. Dan denk je toch: doe nu eens efkes allemaal gewoon, zeg!"

Sigfrid Eggers

CATHÉRINE: "En hoe reageer je dan het best? Verberg je je dan?"

NATHALIE: "Ik was in shock. Ik had dan nog te maken met iemand die totaal niet thuis is in heel dat mediagedoe, dus ik dacht ook: ocharme, die kerel."

CATHÉRINE: "Je was al bang dat hij zou gaan lopen?"

NATHALIE: (lacht) "Ja, ik mag blij zijn dat hij gebleven is. Nu, laat me eerlijk zijn: de media kunnen ook positief zijn. Als je iets wil aankondigen of fijn nieuws hebt. Maar als het eens even niet goed met je gaat, is het heel andere koek. Ik dacht dat wij geen paparazzi hadden, maar amai." (rolt met ogen)

CATHÉRINE: "Ah, hebben we dat wél dan in Vlaanderen?"

NATHALIE: "Cathérine, je had dat moeten zien. Ik loop op een gegeven moment, putje winter, in een dikke jas en onder een muts op het Zuid, samen met Nadim. En plots verschijnt een ingezoemde, wazige foto in een boekje. Ik dacht: wonen we in Amerika of wat is dat hier?"

CATHÉRINE: "Ik dacht ook dat we daar altijd van gespaard gebleven waren. Dat is dan geen fijne evolutie. En werd je eerst nog opgebeld door het magazine? Voor bevestiging op z’n minst?"

NATHALIE: "Daar reageerde ik niet op, omdat ik vond dat het hun zaken niet waren. Laatst kreeg ik weer telefoon: men had vernomen dat het 'uit' was. Ik heb geantwoord: 'Ah, dan weten jullie meer dan ik.' (lachje) Enfin, ik som nu de negatieve dingen op. Terwijl mijn relatie met de pers altijd goed was. Alle journalisten hebben mijn gsm-nummer, ze mogen bellen, ik heb nooit gedoe gehad. Ik hoop dat de saaiheid van mijn leven nu weer komt bovendrijven. 'Nathalie is van straat. Er valt niks meer te schrijven.'" (lacht)

Mannen worden knapper met ouder worden, en toch heb ik een jonger lief

Nathalie

CATHÉRINE: "Ik ben in de eerste plaats reporter en geen BV, waardoor men mij alleszins anders benadert. Ik ben een ander type tv-figuur dan jij, en het is voor mij makkelijker om in de luwte te blijven. Of misschien is mijn leven ook te saai? (lacht) Wat voor Engels spreek je eigenlijk met Nadim: British of Amerikaans?"

NATHALIE: "Hij spreekt een beetje een mix, want hij is opgegroeid in Afrika, en leerde zijn talen op international schools. Hij heeft een heel eigen accent, laten we zeggen. Wat ik me nog afvraag: hoe doe jij dat, naar de pers toe, met je kinderen? Ga je met hen naar premières, mogen er foto’s gemaakt worden op rode lopers?"

CATHÉRINE: "Nooit. Als je zou googelen, vind je geen enkele foto van mijn kinderen. Ze kunnen het zelf niet kiezen, maar zouden plots als vijfjarigen in een boekje staan? Nee. Stel dat ze me dat later verwijten. Ik zal hen zelf laten beslissen als ze daar groot genoeg voor zijn."

NATHALIE: "Ik heb een aantal jaar geleden heel stellig beweerd: ‘Voor mij géén kinderen.’ Ik zei dat om er een beetje van af te zijn. Want ik had 'de leeftijd' en ik zat in een 'lange relatie': het zou normaal zijn om dan aan kinderen te beginnen. Nadat ik gezegd had dat ik er géén wilde, kwam de vraag niet meer. Top. Ik vind het trouwens nog altijd een onbeleefde vraag. Want stel dat er iets medisch mis was, of dat zwanger raken al jaren niet lukte. Waarom zou ik dat delen met Vlaanderen? Soit. Nu zit ik in zo'n prille relatie dat ze het nog niet dúrven te vragen. Ook top! Vandaag zeg ik: 'Het lijkt me leuk, maar we zien wel.'"

CATHÉRINE: "Dat het leuk is, kan ik alleen maar beamen. Toen ik voor het eerst zwanger was, had ik daar op voorhand niet bij stilgestaan. Ik zat gewoon in de fase: komt het, dan komt het. Komt het niet, dan is dat ook maar zo. Er was geen bepaald keerpunt waarop het per se móést gebeuren. Zwanger worden was iets wat in de flow paste, of zo. Zo is het leven voor mij gegaan. En ik ben, voor alle duidelijkheid, heel blij dat ik uiteindelijk mijn twee kinderen gekregen heb."

Sigfrid Eggers

NATHALIE: "Misschien is net dat wel mijn probleem: ik analyseer dat dood. Alle voordelen, alle nadelen. Ik heb al 35 jaar tijd om na te denken over kinderen. Terwijl je over sommige zaken in het leven misschien net iets impulsiever zou moeten beslissen."

CATHÉRINE: "Voilà. Dat is het."

NATHALIE: "Veel vrouwen zeggen: ‘Nathalie, je zal niet op een dag wakker worden en voelen: ja, ik wil mama zijn.’"

CATHÉRINE: "Klopt. Dat overkomt je. Zonder dat je het zelf beseft."

NATHALIE: "En ik maar al die jaren denken dat ik het zou vóélen. Omdat ik zoveel andere dingen heel fel voel."

CATHÉRINE: "Stel dat het ooit zo zou zijn, Nathalie, dan zal je mij en die andere vrouwen direct begrijpen: ah, dat was dus wat ze bedoelden." (lachje)

NATHALIE: "Of néé, ik wil het toch niet! (lacht) Ach, ik ken vrouwen zonder kinderen die het prima vinden. En vrouwen mét kinderen die durven toe te geven: mocht ik het opnieuw doen, ik zou er geen nemen. Hoe graag ze hun kinderen ook zien. Omdat ze toch ook benieuwd zijn naar een leven zonder die heftige verantwoordelijkheid."

CATHÉRINE: "Ik vind niet dat je je moet laten meeslepen door wat de maatschappij je oplegt. Eenmaal dertig en in een vaste relatie, is dat het perfecte plaatje om aan kindjes te beginnen. Terwijl ik ook best wat kinderloze koppels ken. En ik merk hoe hécht die zijn. Die partners zijn altijd bij elkaar, ze zijn enorm op elkaar gericht en ik vind dat minstens even mooi, hoor."

Ik heb na al die jaren nog altijd geen olifantenvel

Cathériine

NATHALIE: "Absoluut. (plots ernstig) Zeg, Cathérine, mag ik jou nog één heel serieuze vraag stellen? Je moet wel éérlijk antwoorden."

CATHÉRINE: "Euh ja ..."

NATHALIE: "Heb je 'Plan Boost' (boek van Nathalie, red.) al gekocht?"

CATHÉRINE: "Oh zeg, ik dacht dat je ik weet-niet-wat zou vragen. Ik heb het nog niet, maar ik beloof het te kopen. Dan is de laatste vraag voor mij: wat zou jij doen in je laatste 24 uur?"

NATHALIE: "Ik ben allergisch voor bucketlists, dus dat heb ik niet. Maar ik zou met iedereen die ik graag zie – mijn lief, mijn familie, mijn vrienden – de natuur intrekken. Geen fancy of trendy gedoe, maar simpelweg samenzijn, ergens op een klif. Omringd door lekker eten. En drinken. Als we ooit stoppen met het programma 'De laatste 24 uur' mag de laatste aflevering trouwens over mij gaan. Maar alleen als jij mij komt interviewen."

CATHÉRINE: "Deal! Dat staat bij dezen zwart op wit."

'Cathérine’' elke dinsdag om 21.40 uur op VTM.
'De Laatste 24 Uur’' elke donderdag om 20.35 uur op VTM.




3 reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.


  • rudy cloots

    Cathérine is puur natuur en een zeer mooie vrouw.

  • walter mertens

    Paul . zielig hoor !!!. Dat zijn 2 madammen hoor . maar oke ieder zijn dada he

  • Paul Segers

    Ik vraag mij nog steeds af wat de toegevoegde waarde is van het programma van Cathérine.