Exclusief voor abonnees

HLN test de populairste pretparken van Europa. Vandaag: Plopsaland De Panne. "Kinderparadijs, maar het mag meer kriebelen”

Heidi The Ride gaat voor Sarah “iets sneller dan verwacht". Haar dochters lachen smakelijk met de doodsangst die hun moeder uitstaat.
Benny Proot Heidi The Ride gaat voor Sarah “iets sneller dan verwacht". Haar dochters lachen smakelijk met de doodsangst die hun moeder uitstaat.
Schrijf Plopsaland niet te snel af als pretpark voor kleuters. De kinderseries van Studio 100 mogen nadrukkelijk aanwezig zijn, maar de achtbanen imponeren ook volwassenen. Helaas zijn het er niet veel en als enkele grote attracties panne hebben, blijf je op je honger zitten.
Je cookie instellingen zorgen ervoor dat deze inhoud niet getoond wordt.
Pas je cookie instellingen hier aan.

Ik ben een slechte papa. Mijn kinderen, Mara (3) en Maurice (5), ontzeg ik de toegang tot de series van Studio 100 en daardoor weten zij niet eens wie Samson & Gert, Kabouter Plop en Piet Piraat zijn. En vandaag faal ik nog veel meer als vader. Ik heb mijn eigen kinderen thuisgelaten en ben op weg naar Plopsaland De Panne, om er een hele dag op alle mogelijke attracties te kruipen met twee ándere kinderen. Op een reusachtig spandoek verwelkomt Maya de Bij de bezoekers, maar Renske (9) en Fleur (13) slaan er geen acht op. Zij hebben enkel oog voor de houten achtbaan die langs de parking raast. Die achtbaan was ook voor papa Kris (44) een hele geruststelling: oef, er valt hier toch iets te beleven. Of we mama Sarah (37) mee in een karretje krijgen, valt nog te bezien.

Moeite om wakker te blijven

We treden Plopsaland binnen en belanden op het Dorpsplein, het kloppende hart van het park. Overvloedig spuitbeton geeft de gevels een hoge aaibaarheid, maar de aankleding van de terrassen is een rommeltje. Van de Mercedes die plompverloren geparkeerd staat tussen de schattige huisjes vraag je je af wat daar de bedoeling van is. Erg sprookjesachtig oogt het niet. Fleur kijkt verlangend naar een blauwe achtbaan die boven de boomtoppen uitsteekt. Zolang zij en haar zus voldoende snelle attracties vinden, kan de ruimtelijke ordening van Plopsaland hen gestolen worden. Kris wijst naar een watermolentje en zegt iets. "Wablief?", moet ik vragen, want de sfeermuziek staat zo luid dat je elkaar nauwelijks verstaat. Hij wijst nogmaals naar het molentje en grijnst: "Die fase zijn we al voorbij, dat gaat te traag."

Via een versterkt poortgebouw bereiken we het plein van een gotisch kasteel. Boven ons hoofd scheert de Draak, een achtbaan met pittig bochtenwerk. Het gekrijs van de passagiers werkt aanstekelijk, Renske en Fleur weten wat de eerste attractie van de dag wordt. Zelfs Sarah gaat mee: "Het ziet er te doen uit." We knallen metershoog boven het Kasteelplein en laveren tussen dinosaurussen. Er zitten zelfs een paar leuke drops in het parcours, de momenten dat je even lijkt te zweven en waardoor je buik kriebelt. "Het ging zeker niet te snel", oordeelt Sarah achteraf. Kris trekt een gezicht alsof hij moeite moest doen om wakker te blijven. "Ik heb een beetje rondgekeken", zegt hij.

Ook voor Renske en Fleur mag het pittiger. Ze turen al naar een charmant Zwitsers dorpje aan de overkant van het plein. Daar vertrekt de houten achtbaan die je ziet van op de parking: Heidi The Ride. Sarah twijfelt, maar schuift toch mee aan. De wachtrij is niet lang, waardoor ze geen tijd krijgt om zich nog te bedenken. Tijdens de intense rit, vol steile drops, hoor ik Sarah de hele tijd krijsen. Haar man en haar dochters lachen bij de uitgang smakelijk om de foto's die verschijnen op de schermen: Sarahs gezicht is verkrampt van pure doodsangst. "Het ging iets sneller dan verwacht", zegt ze zuinig. "Het was superleuk, echt een goeie!", zegt Fleur. Renske knikt en ook Kris is tevreden. Als de rest van Plopsaland even geestig is, zal het park mijn verwachtingen ruimschoots overtreffen.

Koude douche

We stappen meteen naar de Dino Splash, de oude wildwaterbaan die begin dit jaar helemaal in het thema van de dinosaurussen werd gestoken. Een glijbaan sjeest van de flank van een imposante vulkaan en wij verlangen naar een nat pak. Helaas is de koude douche die we krijgen van figuurlijke aard: de baan is defect. Het is de eerste grote ontgoocheling van de dag. De K3 Roller Skater kan het gemis niet goedmaken. "Te kinderachtig", pruilt Fleur na het ritje op de rozige achtbaan. Op de ROX-flyer, een zweefmolen die je op zeventig meter hoogte rondslingert, slaakt ze bij het opstijgen wel enkele gilletjes. Achter ons zit Kris, met Renske aan zijn zij, doodgemoedereerd te filmen met zijn smartphone. Ik kan best genieten van het uitzicht over het polderlandschap. "Kijk daar!", wijs ik. "De zee!" "Ça va? Heb je het niet gevoeld aan je maag?", vraagt Sarah wanneer we landen. Renske fronst: "Wát gevoeld?"

(lees verder onder de foto)

Supertof, Anubis The Ride, alleen wat kort: 48 seconden duurt hij, meer niet.
Simon Mouton Photo News Supertof, Anubis The Ride, alleen wat kort: 48 seconden duurt hij, meer niet.

Als we ons voorbij het Kermisplein van Samson & Gert en de Bumbaspeeltuin hebben gesleept, horen we opeens een koor van gekrijs. Achter het struikgewas stuift een wagentje heel laag voorbij over de blauwe achtbaan waar Fleur zo naar verlangt: Anubis The Ride. De enige attractie in Plopsaland waarin je overkop gaat. Kan die onze dag redden? De rollercoaster boort zich door de eerste verdieping van het Huis Anubis, een kasteeltje dat hier gerust al een eeuw zou kunnen staan. Na het vertrek bolt de baan zachtjes naar beneden en plots vliegen we uit het niets bliksemsnel vooruit-later zullen we leren dat magneten het wagentje lanceren. Fleur schreeuwt het uit, wat al eens gebeurt als je in twee seconden tijd een snelheid van 90 km per uur bereikt. We schieten kaarsrecht omhoog, goed om ons te lanceren in een baan rond de aarde, en meteen daarna storten we weer naar beneden. We ervaren airtime: het gevoel dat je lijkt te zweven. De baan zwenkt en krult en zwiert ons op het einde nog eens helemaal rond in een kurkentrekker. Fleur hield niet op met schreeuwen en straalt wanneer we tot stilstand komen: "Cool!" Renske knikt: "Nog een keer!" De Anubis ontkracht het vooroordeel dat Plopsaland oudere kinderen en volwassenen niets te bieden heeft. Dat deze launch coaster al meermaals verkozen is tot beste achtbaan van België, is geheel terecht. Aan de Vlaamse kust vind je een sensatie die geen enkel ander park kan bieden - het is maar best dat Sarah aan de grond bleef. "Dat begin is echt verrassend", grijnst Kris. "Alleen mocht de rit langer duren." Inderdaad: 48 seconden is kort.

Irritatie

Om de hoek ligt een andere attractie die hoog op ons verlanglijstje staat: de SuperSplash. Fleur en Renske popelen om met een metershoge plons in de vijver te eindigen. Maar helaas: een technisch probleem heeft ook de SuperSplash uitgeschakeld. Dat is meteen de tweede grote teleurstelling van de dag. Wat nu? Onze opties worden stilaan schaars. Uit armoede stappen we in een bootje voor de rondvaart door het Bos van Plop. De brochure belooft een wonderlijke tocht, maar het overdekte kabouterbos wekt vooral irritatie op. "Het gaat zo traag", zucht Fleur. Sarah knikt: "Ja, en de geluidsband staat te luid, je hoort de hele tijd alles door elkaar." Het Bos van Plop mist de magische overtuigingskracht waar de Efteling een patent op heeft en waar ook volwassenen van kunnen genieten. Ik vrees dat zelfs mijn driejarige dochter zou zeggen: "Ekke hier weg willen." Ik wijs naar een nooduitgang tussen twee plastic bomen: "Gaan we?" Sarah knikt: "Wij volgen."

Tegen de middag hebben we het gevoel dat we de belangrijkste attracties hebben gedaan. We nemen onze tijd voor een braadworst op het Dorpsplein, zodat technici intussen de SuperSplash en de Dino Splash kunnen repareren. Opeens brult de tune van F.C. De Kampioenen door de luidsprekers. Een massa fans - enfin, twintig man - juicht Balthasar Boma, Marcske en Fernand toe wanneer die in een cabrio kruipen. Marijn Devalck en Herman Verbruggen zijn in character, Jaak Van Assche loopt erbij alsof hij liever op de zeedijk zou zitten met een trappist.

(lees verder onder de foto)

Als onze testers tussen twee plastic bomen een nooduitgang zien, weten ze het wel: wegwezen uit het Bos van Plop!
Simon Mouton/ Photo News Als onze testers tussen twee plastic bomen een nooduitgang zien, weten ze het wel: wegwezen uit het Bos van Plop!

Na ons middagmaal zijn de waterattracties nog altijd even defect. We kruipen op De Piratenboot, in de hoop dat het schommelschip ons de kriebels bezorgt die we zo missen. Ik zit met de twee zussen op de achterste bank en bij iedere duik naar beneden schatert Renske. "Ik heb genoten van haar gelach, maar voor de rest voelde ik niets", zegt Kris bij het uitstappen. "Het was saai."

Aan de houten achtbaan staan geen wachtrijen, dus laten we ons drie keer na elkaar rondrijden. Renske wil nog een vierde keer, maar Kris ziet lege boomstammetjes van de vulkaan glijden. Hij gaat informeren of we nu eindelijk op de Dino Splash mogen. De technici schudden het hoofd: ze testen de attractie, maar er mag vandaag niemand meer op. "Dit was het enige wat ik nog had willen doen", zucht Kris. "Dat de attractie werkt, maar dat we er niet op mogen, doet pijn."

"Los van de Anubis, de Heidi en de twee Splashen is er in Plopsaland eigenlijk geen attractie waarvoor we naar hier zouden komen met onze kinderen", zegt Kris. "Als de helft van de coole attracties dan in panne staat, is dat een teleurstelling." Sarah beaamt: "Fleur en Renske zijn te oud voor dit park."

Als we Plopsaland verlaten, dansen Mega Mindy, Bumba en Bumbalu onder de kiosk op het Dorpsplein. Enkele kindjes volgen de pasjes perfect. Eerlijk waar: ook mijn kinderen zouden zich in dit park ontzettend hard hebben vermaakt. Plopsaland is wat zij zich voorstellen bij de hemel, al kennen ze de tv-figuren niet. Maar Renske en Fleur halen hun schouders op. Zij kijken al uit naar de parken waar ze wél voluit kunnen jagen op intense kicks.

Praktisch

TicketsAl wie groter is dan een meter, betaalt 36,99 euro - tijdens de laatste drie uren vóór het sluitingsuur krijg je wel 10 euro korting. Heel jonge kinderen mogen gratis binnen, kindjes tussen 85 centimeter en een meter betalen 12,50 euro.

Openingsuren: In het hoogseizoen is het park open van 10 uur tot 19 uur, op woensdag en vrijdag zelfs tot 22.30 uur.

Route: De Panne ligt in Adinkerke. Met de wagen geraak je er via de E40. De afrit staat aangeduid en er zijn wegwijzers naar het park. De Kusttram heeft er een eigen halte, ideaal voor wie al aan de kust verblijft. Ook het station van De Panne ligt op wandelafstand. Er zijn combitickets beschikbaar via De Lijn en de NMBS.

Parking: Er is een parking voor 2.100 wagens, parkeren kost 10 euro.

Grootte: Plopsaland De Panne is met zijn 30 hectare een bescheiden park. Het park doet vooral aan inbreiding: zoveel mogelijk attracties op een beperkte oppervlakte.

Aantal attracties: 52

Aantal achtbanen: 5

Algemene score

Plopsaland De Panne heeft het imago van kinderpark en haast alle attracties zitten in het thema van een Studio 100-serie. Kindvriendelijkheid is prima, zolang ook grotere kinderen zich niet vervelen. De achtbanen Anubis The Ride en Heidi The Ride helpen uitstekend om de verveling te verdrijven, maar helaas waren twee andere grote attracties defect tijdens ons bezoek: de Dino Splash en de SuperSplash. Er waren nog leuke attracties, maar finaal blijft de indruk hangen dat het park erg focust op de jongste kinderen. Een pluspunt is dat de wachtrijen in de eerste weken van juli haast onbestaande zijn.

Renske: 2,5/5 

"Niet veel snelle dingen. En de leukste attracties stonden in panne."

Fleur: 2 /5: 

"Dit park is voor kleine kinderen.”

Sarah: 3 /5:

 "Het is wel héél commercieel.”

Kris: 2 /5: 

"De meeste attracties waren weinig verrassend. Het park is gericht op de allerkleinsten."

Spectaculairste attractie: Anubis The Ride

De magnetische versnelling van Anubis The Ride is spectaculair, het parcours krult en keert heerlijk. Helaas duurt de rit ook heel kort, minder dan een minuut. Heidi The Ride mist de versnelling van de Anubis, maar biedt heel veel airtime en duurt haast een halve minuut langer. Geen enkele andere attractie komt in de buurt van die twee.

Grootste afknapper: Bos van Plop

Dat de twee waterattracties, de SuperSplash en de Dino Splash, kapot waren, temperde de pret. Van de attracties die wel werkten, was het Bos van Plop de grootste afknapper. De rondvaart betovert je niet, wat een kabouterbos toch zou moeten doen. Het geheel is te luid en te chaotisch.

De sfeer: Veel te luide muziek

De inkom van Plopsaland is meer functioneel dan feeëriek: een spandoek straalt weinig fantasie uit. Het Dorpsplein etaleert wel een rommelige gezelligheid, al ontsiert de bouwwerf van een hotel het plaatje. Door het vele spuitbeton ontbreken er scherpe kantjes, wat een beetje voor het hele park geldt. De sponsoring mist vaak subtiliteit en vloekt hard met de fantasierijke stijl van sommige bouwsels. Dat er overal in het park wagens van Mercedes rondslingeren, is opmerkelijk in een kinderpark. Op voorhand hadden bevriende gezinnen gewaarschuwd dat er niet te ontsnappen valt aan de luide themamuziek, maar gelukkig zijn er wel plaatsen waar het volume net iets stiller staat.

Wachttijden: Vallen goed mee

In de eerste twee weken van juli vallen de wachtrijen heel goed mee, 's avonds zijn ze zelfs onbestaande. Wij reden drie keer na elkaar mee op Heidi The Ride zonder te hoeven wachten. Zodra het bouwverlof ingaat, wordt Plopsaland heel wat drukker. De laatste weken van augustus zijn ook kalmer.

Hoe is het eten? Lekkere churros

Her en der in het park bevinden zich kraampjes van broodjeszaak Panos. Ook gefrituurde snacks zijn haast overal te verkrijgen. Wij aten op het Dorpsplein een braadworst in een broodje en het waren worsten van echt gehakt, niet van industriële vleespap. De geur van churros die je regelmatig tegemoet waait, is onweerstaanbaar. Ook aan wafels en pannenkoeken is er geen gebrek.

HLN test de populairste pretparken van Europa. Lees hier de andere afleveringen:

Tivoli in Denemarken: “Betoverende sfeer, maar gebrek aan echt sensationele attracties is grote ontgoocheling”

De Efteling: “Wie voor de ruige attracties openstaat, moet en zal de daver op het lijf krijgen”

Europa-Park: “Zotte kicks in een indrukwekkend decor. Dit park benadert de perfectie.”




6 reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.


  • WILLIAM TAELMAN

    Mij zien ze daar niet meer , het gaat daar enkel nog om poen

  • Geert De Winne

    Efteling is veel beter !!

  • Bart Wijsdekkers

    Ga naar de Efteling, veel goedkoper en voor elke leeftijd. Er is ook minder commercieel gedoe.

  • Joris Janssens

    Het park is dan ook voor een jongere doelgroep. Mijn 3 jaar oude zoon had de tijd van zijn leven.

  • Georgette Verheyden

    IK vind het heel erg dat dit beoordeeld wordt door twee verwende kinderen en een vader die zijn kinderen studio 100 verbied Plopsaland is een mooi familie park waar iedereen aan zijn trek komt Als ge bij de draak bijna in slaap valt is er echt wel iets mis En als de kinderen liever op hun gsm bezig zijn dan te genieten zegt veel over hen zelf Er zijn veel families die de kans niet krijgen om dit park of andere parken te bezoeken en zouden super gelukkig zijn door het bos van plop te varen