Exclusief voor abonnees

HLN test de populairste pretparken van Europa. Vandaag De Efteling: “Dat een attractie mij nog eens schaamteloos naar adem doet happen, is best prettig”

De Symbolica — het Paleis der Fantasie — is één van die typische Efteling-atrracties: betoverend voor klein én groot.
RV De Symbolica — het Paleis der Fantasie — is één van die typische Efteling-atrracties: betoverend voor klein én groot.
Je cookie instellingen zorgen ervoor dat deze inhoud niet getoond wordt.
Pas je cookie instellingen hier aan.
De Efteling is zo'n evidentie voor Vlamingen en Nederlanders dat je haast zou vergeten hoe uniek het park is. Zoals de Efteling compromisloos kiest voor een sprookjesachtige sfeer, zo geeft het park geen duimbreed toe op de intensiteit van zijn ruige attracties. Wie ervoor openstaat, moet en zal de daver op het lijf krijgen.

"Is er iéts wat jullie niet durven?", vraagt Anne-Rose, de mevrouw die ons vandaag zal rondleiden door de Efteling. "Die durven alles", wijst Sarah (37) naar haar dochters Renske (9) en Fleur (13). "Maar jij niet, hé", glimlacht Renske terug. Sarah haalt haar schouders op: "Een ijsje eten is ook een belevenis." Papa Kris zal niet braaf bij zijn vrouw blijven, ook hij heeft zin in kicks - zolang hij er niet te lang voor moet aanschuiven: "Als er één ding is dat ik niet heb, is het geduld."

Toch zal Kris nog even geduld moeten hebben, want om te beginnen gidst Anne-Rose ons door het Sprookjesbos. Renske kijkt haar ogen uit en laat zich betoveren door de Trollenkoning: de grijsaard mompelt een spreuk en de grond waarop ze staat, gaat trillen. Fleur verbreekt de betovering door haar zusje aan te manen een beetje sneller te stappen. Zij hunkert naar de echte attracties.

Anne-Rose weet wat gedaan en neemt ons mee naar de jongste aanwinst van de Efteling. Boven op een on-Nederlandse rotspartij ligt Symbolica, het Paleis der Fantasie. In de hal verveelt een lakei ons met een speech in enkele wereldtalen, maar nar Pardoes grijpt tijdig in. De iconische mascotte van de Efteling splijt de statige trap in tweeën en de bezoekers slaken kreten van verbazing. En dan moet de echte rit nog beginnen. We dringen de catacomben van het paleis binnen en nemen plaats in een hoge, ronde wagen die ons door magnifiek aangeklede zalen zal voeren. De wagentjes rijden niet op rails, maar sjezen gewoon over de paleisvloer. In de koningszaal tolt ons wagentje rond alsof het danst op de muziek. Het indrukwekkendste is nog de walvis die de wand van een reusachtig aquarium doet barsten. Renske en Fleur schrikken, zelfs Kris wipt op wanneer hij enkele druppels in zijn nek krijgt. Hij is onder de indruk van de technologie en de beleving. "Maar zou ik hier veertig minuten voor aanschuiven? Neen, dat niet", zegt hij. "Als ik langer dan een halfuur in de rij sta, moet het wel een zéér leuke attractie zijn.”

(lees verder onder de foto)

"Het geestige van de Piraña is de onvoorspelbaarheid. Je zit allemaal tegenover elkaar en je kunt alleen maar hopen dat jij niet nat wordt en de anderen wel"
ANP "Het geestige van de Piraña is de onvoorspelbaarheid. Je zit allemaal tegenover elkaar en je kunt alleen maar hopen dat jij niet nat wordt en de anderen wel"

Leuke schrik

Wat is dan wel het wachten waard? Een kleuter die de tempel van de Piraña verlaat, geeft het antwoord. "Dit is de leukste attractie ter wereld!", kraait het ventje over de wildwaterbaan. Kris glimlacht en knikt. "Ja, hiervoor schuiven wij meer dan een halfuur aan", zegt hij. "Het geestige van de Piraña is de onvoorspelbaarheid. Je zit allemaal tegenover elkaar en je kunt alleen maar hopen dat jij niet nat wordt en de anderen wel."

Ons vlot dobbert met enige vaart naar de eerste stroomversnelling en wie mag er de spits afbijten met een klets water in zijn nek? Jawel: Kris zelf! Zijn dochters schateren om zijn slechte karma, maar krijgen meteen ook een golf te verduren. "Oei, en we hebben geen reservekleren mee", beseft Sarah. "Dit doe ik nooit meer", bromt Renske wanneer ze voet aan wal zet. Kris lacht: "Als er niemand nat wordt, zou het maar saai zijn."

(lees verder onder de foto)

Renske (9) is nog niet groot genoeg om op elke attractie te mogen, tot haar immense teleurstelling.
RV Renske (9) is nog niet groot genoeg om op elke attractie te mogen, tot haar immense teleurstelling.

Fleur heeft al een volgend doel op het oog. Aan de overkant van de waterplas spot ze een rollercoaster die veel weg heeft van een steenkoolmijn op steroïden: de baan duikt loodrecht onder de grond. "Fuck", mompelt ze buiten gehoorafstand van haar moeder. Gestoord, denk ik. We staren naar de Baron 1898, een relatief nieuwe achtbaan. Mensen schuiven er met plezier 45 minuten voor aan. Renske mag er jammer genoeg niet van proeven: zij is één luttele centimeter te klein. Dik tegen haar zin moet ze Sarah vergezellen op de begane grond. Fleur gaat wel mee en heeft last van zenuwen. "Ah, mijn hart!", zucht ze en neemt papa's arm vast. "Ik heb schrik." "Leuke schrik?", vraagt Kris. "Neen! Echte", zegt Fleur. "Ik hoop dat mijn eten er niet uitkomt." We bestijgen het wagentje, dat bestaat uit drie rijen van telkens zes zitjes. Straks zullen we begrijpen waarom het karretje breder is dan het lang is: om iedereen zoveel mogelijk de stuipen op het lijf te jagen. Bij het begin van de rit vliegen we met een ruk omhoog om net voorbij het hoogste punt van de takelheuvel te blijven hangen. Ik staar recht naar beneden: 30 meter lager verdwijnt de achtbaan in een donkere liftschacht. Ik tel af: "Drie... Twee... Eén..." We vallen. Neen, we storten neer. Fleur gilt. En ze gilt nog harder als we onder de grond beginnen aan een halve looping die bovengronds overgaat in een halve kurkentrekker. Er volgt nog een volledige kurkentrekker, een erg intense spiraalbocht en voor je het weet, zit de rit erop. Ik stap uit en mijn lichaam trilt nog na van de allereerste val. Dit is mijn grootste kick sinds - ik kan mij zelfs niet meer herinneren wanneer mijn adrenalinepeil nog zo piekte. Meestal kijk ik op een achtbaan een goeie 20 meter vooruit, zodat mijn evenwichtsorgaan kan anticiperen op de capriolen die volgen. Zo geniet ik in alle rust van het parcours. Alleen: die tactiek werkt niet als de aarde je opslokt. Dat een attractie mij nog eens schaamteloos naar adem doet happen, is best prettig. Ook Kris en Fleur genoten van hun eigen schrikreactie.

(lees verder onder de foto)

Pronkstuk voor wie het écht hard wil: de Baron 1898. Lóódrecht naar beneden, een halve looping en wat kurkentrekkers. Intens!
ANP Pronkstuk voor wie het écht hard wil: de Baron 1898. Lóódrecht naar beneden, een halve looping en wat kurkentrekkers. Intens!

Ruig geweld

We snellen naar de Python, zodat Renske haar schade kan inhalen. Lang geleden was dit de hevigste attractie van de Efteling, de vreemde eend in de sprookjesachtige bijt. Intussen kreeg de rollercoaster gezelschap van ander ruig geweld, maar met zijn twee loopings en een zwierige kurkentrekker blijft het oudje uit 1981 lekker cruisen. "Renske, leef je nog?", vraagt Kris op het einde. Glunderend wipt het meisje uit haar zitje. "Fleur heeft superhard geroepen", zegt ze. "Ik niet."

Ook Joris en de Draak moet eraan geloven. Op die houten achtbaan kies je tussen twéé routes: Water en Vuur. De twee treintjes kronkelen om elkaar heen, om zo snel mogelijk de meet te bereiken. Ergens tussen de vele bochten van de constructie ligt een meterslange draak die vuur spuwt en water spat. Je ziet het monster niet eens doordat de wagentjes zo hevig door de bochten denderen. De waterspetters merken we wel op. Ons treintje verliest de race en dat dondert niet eens. Hier is deelnemen écht even bevredigend als winnen. "Heb je nu wel geroepen?", vraag ik aan Renske. Ze knikt en straalt.

Disney kan niet mee

Het wordt tijd dat we ook Sarah nog eens in actie krijgen en daarom schuiven we aan voor de Bob, een bobsleebaan voor families en kleine kinderen. Anders dan bij een gewone achtbaan rijden de treintjes van de Bob niet op rails, maar in een brede goot. "Precies zoals bij een echte bobslee", merkt Kris rustig op in een scherpe bocht. Naast hem schreeuwt Sarah de ziel uit haar lijf. Op het einde noemt ze de Bob wel een aanrader. Kris haalt zijn schouders op: "Voor mij was het toch wat te traag."

We laten het tempo nog meer zakken met een bezoek aan de Fata Morgana, de rondvaart in het Moorse paleis. De poppen en speciale effecten stammen uit de jaren tachtig, het verschil met Symbolica is waanzinnig. Toch behoudt de enscenering een zekere charme, zoals ook films uit de jaren tachtig nog charmant kunnen zijn. Jazeker, de poppen bewegen houterig, maar de kerkers, achterbuurten en troonzaal blijven sfeervol. We belanden opnieuw waar we de dag waren begonnen: in het Sprookjesbos. Renske en Fleur huppelen enthousiast van de ene wonderlijke installatie naar de andere, maar voor Kris en mij wordt het allemaal een beetje te braaf. De wauwelende sprookjesboom houdt met zijn verhalen de aandacht van jonge kinderen vast, maar volwassen papa's vragen zich na een poosje af waar hun kettingzaag rondslingert.

Net als ik denk dat ik stilaan de grenzen van betovering heb bereikt, pakt Anne-Rose uit met een verrassing: de Droomvlucht, een attractie waarvan ik nog nooit heb gehoord. Je zweeft er, hangend aan een rail, langs elfen, feeën en trollen. Je stijgt op en er zit een verrassende duik in. De scènes zijn van zo'n niveau dat zelfs Disney een tandje zal moeten bijsteken om te volgen. Het hele gezin is onder de indruk. "Zo'n attractie is typisch de Efteling", zegt Kris. "De Fata Morgana, Symbolica en de Droomvlucht moet je gewoon gedaan hebben als je hier bent. Qua beleving is dit park top."

Wanneer we het park verlaten, bewonderen we het Huis van de Vijf Zintuigen, het spectaculaire entreegebouw met zijn steil omhoog priemende punten. Dit is het grootste rieten dak ter wereld. We dralen een beetje, want we weten: zodra we hier buiten stappen, eindigt onze droom abrupt en staan we weer in de grauwe, fantasieloze werkelijkheid van de 21ste eeuw. Er is slechts één troost: de Efteling is nooit veraf.

Praktisch

Prijs: In de zomer betaal je aan de kassa 42 euro, als je bestelt via de website gaat daar 2 euro af.

Openingsuren: Tijdens de zomermaanden is de Efteling geopend van 10 tot 20 uur, op vrijdag en zaterdag is dat zelfs tot 23 uur.

Route: De Efteling ligt in Noord-Brabant en is vanuit België gemakkelijk te bereiken met de wagen. Parkeren kost 12,50 euro. Het openbaar vervoer is ook een optie, op de website van de Efteling staan de routes in detail uitgestippeld.

Grootte: 72 hectare

Aantal attracties: 62

Aantal achtbanen: 7

Algemene score

Het is een cliché, maar de Efteling maakt het moeiteloos waar: hier is voor elk wat wils, van de allerkleinste kinderen tot de grootste waaghalzen. Tijdens ons bezoek was splashbaan De Vliegende Hollander defect, maar wie nat wil worden, zál nat worden, met dank aan de Piraña. De Baron 1898 of Joris en de Draak laat de adrenaline razen. Zelfs bravere fantasieritten als de Droomvlucht en Symbolica zitten zo knap in elkaar dat je betoverd uit je zitje glijdt. De Efteling bevat de wilde attracties die je verwacht van elk modern pretpark, maar geen ander park is zo fanatiek in het uitbeelden van fantasie.

Renske: 4/5 

"De sprookjes zijn zo mooi. En ook de wildwaterbaan vond ik leuk."

Fleur: 4 /5 

"Het is leuk dat er sprookjes zijn en de snelle attracties zijn super."

Sarah: 4 /5 

"Wat is dit park sfeervol. Het personeel is vriendelijk en alles is tot in de details afgewerkt. Het werkt voor jong én oud."

Kris: 4,5 /5

"Ik ben graag in Efteling. De sfeer en gezelligheid zijn top en dan heb je nog eens leuke attracties. Het is een totaalconcept van sprookjesachtige beleving."

Spectaculairste attractie: Baron 1898

De Baron 1898 is kort, maar bijzonder intens. Een loodrechte val van 37,5 meter, waarvan een stuk onder de grond, laat niemand onbewogen. De Python is oud, maar blijft dikke fun. Houten achtbaan Joris en de Draak ontwikkelt een heerlijk tempo, het race-element werkt. In de Piraña is de 'wild' in wildwaterbaan niet gelogen.

Grootste ontgoocheling:  Geen

Echt grote ontgoochelingen heeft Efteling niet in de aanbieding, al was Renske flink teleurgesteld dat ze niet mee mocht op de Baron 1898 omdat ze één centimeter te klein was. Dat de Vliegende Hollander defect was, was jammer, maar de Efteling heeft genoeg andere attracties om dat gemis op te vangen.

De sfeer: Echt als in sprookjes

Sfeer en beleving zijn de departementen waar de Efteling alle andere concurrenten overklast. Zelfs Disney moet hier de duimen leggen. De jongste jaren kreeg de Efteling er enkele ruige attracties bij, maar dat betekent niet dat het park inboet aan sprookjessfeer. Zodra je binnenstapt, slaagt de Efteling erin om die typische atmosfeer op te roepen. Je kunt er je vinger niet op leggen hoe ze dat precies doen, maar wellicht schuilt het geheim in een mateloos gevoel voor detail. Tot in de kleinste hoekjes houdt de Efteling de illusie in stand dat je niet rondloopt in een pretpark, maar in een sprookjeswereld. De fantasiefiguren van de Efteling zijn vaak ook een beetje lelijk: het is net door hun gebrek aan aaibaarheid dat Holle Bolle Gijs, Langnek of de Trollenkoning zo overtuigen als personage.

Wachttijden: Gratis reserveren

Op drukke dagen lopen de wachttijden op, maar als je een beetje uitkijkt, kun je lange rijen omzeilen. Zo heeft de Efteling een gratis app die je verwittigt wanneer het het beste moment is om aan te schuiven. Daarnaast is er het systeem van de boarding passes: op attracties als de Python kun je reserveren, zodat je hoogstens een kwartier hoeft te wachten. Het systeem is gratis, anders dan de fast passes waarvoor sommige parken nog eens fors doorrekenen bovenop de gewone ticketprijs.

Hoe is het eten? Gezond

Overal in de Efteling maken de restaurants deel uit van het decor en de beleving. In pannenkoekenhuis 'Polles keuken' prijken reuzengrote taarten op draaiende karrenwielen. De taarten zelf zijn fake, maar de geur van verse pannenkoeken is echt. Je kunt er kiezen tussen zoete en hartige pannenkoeken. Vlamingen schrikken wel dat er maar één pannenkoek op het bord ligt, want wij zijn er twee gewoon. Op andere plekken kiest de Efteling bewust voor gezond eten. Het buffet bij de Droomvlucht bevat bijvoorbeeld geen vettigheden, maar wel vers fruit en smoothies.

HLN test de populairste pretparken van Europa. Lees hier de andere afleveringen:

Tivoli in Denemarken: “Betoverende sfeer, maar gebrek aan echt sensationele attracties is grote ontgoocheling”

 Plopsaland De Panne. “Kinderparadijs, maar het mag meer kriebelen”

Europa-Park: “Zotte kicks in een indrukwekkend decor. Dit park benadert de perfectie.”




2 reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.


  • erik vercammen

    Altijd fan geweest van Efteling. Maar wat Efteling en andere parken missen is animatie tijdens het aanschuiven. Het begint te beteren maar aan de parken in Amerika kunnen ze nog niet tippen. Ik heb vorige keer 6 attracties kunnen doen waar we telkens een uur voor moesten aanschuiven. Reken daar eten en drinken en parking bij en dat was de dag. Best duur dan en dan!

  • Johan Mestdagh

    de python is een oude baan uit 1981 maar tegelijkertijd ook splinternieuw. In 2018 werd ze helemaal, behalve de lifthill, afgebroken en weer heropgebouwd, overigens door de Belgische firma.