Het motto van presentatrice & reportagemaker Annick Ruyts: “Ooit komt de lente weer”

Tine Claerhout
In het Canvas-programma De slapelozen praat Annick Ruyts met lotgenoten en experts over slaapgebrek. In NINA vertelt de reportagemaker wat haar drijft in het leven.

“Als het even wat minder gaat in mijn leven, dan denk ik: ooit komt de lente weer. De oneliner ‘You can cut all the
flowers, but you cannot keep spring from coming’ van de Chileense dichter Pablo Neruda vind ik zo betekenisvol dat hij thuis aan de muur hangt in Chinese kalligrafie. Hij weerspiegelt een zeer hoopgevende gedachte over de veerkracht van de mens. Mensen die strijden voor de goede zaak, soms in de vreselijkste omstandigheden, vind ik ontzettend bewonderenswaardig. Een sterk gedachtegoed krijg je niet kapot. Nelson Mandela is hiervan het mooiste voorbeeld.”

“Rond mijn twintigste ging ik door een diep dal. Toen ik in drie jaar tijd mijn grootmoeder, mijn vader en vriend verloor, dacht ik dat er geen einde aan kwam. Het was mijn eerste confrontatie met de dood. Van nature sta ik heel positief in het leven, maar mijn verdriet was zo immens groot dat ik vreesde voor de rest van mijn dagen te zullen blijven rouwen. Toch heb ik dat zware verlies op de een of andere manier verwerkt. De lente is teruggekomen in mijn leven. Hoe diep je ook zit, het wordt ooit beter. Die gedachte maakt de put minder zwaar.”

“Gedragstherapie heeft mij geholpen om positiever naar mijn negatieve gedachten te kijken. Dat was nodig, want ik kamp al meer dan vier jaar met slaapproblemen. Gebrek aan slaap, dat maakt je somber en negatief. Bij mij begon de ellende na de aankoop van een nieuwe woning, waar een gigantische bouwovertreding op zat. Ik kon dat niet relativeren, lag er nachten wakker van. Die bouwperikelen waren alleen de trigger. Lang nadat er een oplossing uit de bus gekomen was, bleef ik schaapjes tellen. Met de jaren zal ik wel een zekere slaapschuld opgebouwd hebben door het vele reizen voor mijn tv-programma’s. En ik word ook wat ouder.”

“Intussen slaap ik nog altijd niet lekker, maar ik kan beter omgaan met al dat nachtelijk gepieker. Hartcoherentie en gedragstherapie helpen me om mijn negatieve gedachten opzij te zetten of te heroriënteren. Het maakt me rustiger. Wat ook mooi is, is dat er uit mijn slaapstoornis een radio- en tv-programma, een podcast én een boek ontstaan zijn. Erover praten brengt zoveel herkenbaarheid naar boven. En het geeft me troost, al die verhalen van lotgenoten.”

“Mijn slaapproblemen hebben me zuiniger op mezelf gemaakt. Mijn werkweken zijn vrij druk, het weekend dient om uit te rusten. Vroeger zou ik mijn agenda vol gepland hebben met etentjes en uitstapjes, nu beperk ik weekends tot één afspraak. De fear of missing out is weg. Ik blijf liever een avondje thuis en geniet dan van een bad. Dat ik mijn vriendinnen met grotere tussenpozen zie, neem ik erbij.”

“Als je kinderen hebt, dan wil je dat de wereld aan hun voeten ligt. Mijn jongste zoon heeft van kindsbeen diabetes, maar ik heb hem nooit willen inperken. Ondertussen is hij 25, heeft hij een jaar in Zweden gezeten en volgend jaar studeert hij af in Antwerpen. Ik ben het type moeder dat zegt: ga ervoor. Blijf niet bij de pakken zitten. Mijn zonen zijn ondertussen allebei al uitgevlogen. Romeo, de oudste, heeft een goede job bij een muziekwebsite in Amsterdam. Ik mis het wel hoe mijn kinderen het huis vulden met hun onstuimige ideeën en toffe muziek. Maar als je kinderen onvervaard de wereld in trekken en hard in het leven bijten, kan je enkel concluderen dat je het als ouder goed gedaan hebt. Onze momenten samen zijn heel fijn en intens.”

“In mijn relatie met Walter is het na tien jaar nog altijd lente. De moeilijke momenten wegen niet op tegen de
kwaliteit en stabiliteit van ons huwelijk. Met Walter wil ik oud worden. Hoe hard we ook genieten van de rijkdom
aan cultuur in Brussel, onze weekends willen we zo veel mogelijk doorbrengen in een cabane. Als we reizen, gaan we vaak wandelen in afgelegen gebieden.”

“Twee jaar geleden dacht ik: ik ben 54, ik ben echt niet meer te jong voor grijs haar. Nadat ik mijn haren liet kortwieken, riep heel het kapsalon unaniem: wauw! Dat gaf moed. De pet, die ik voor dit avontuur gekocht had, heb ik niet vaak gedragen. Wim Helsen noemde het ‘lefgrijs’. Als vrouw heb je wel wat lef nodig, om kleur te bekennen in een wereld die jong, slank en sportief moet zijn. Ik sport veel én leef gezond, maar laat me alsjeblief gewoon ouder worden. Daar niet krampachtig over doen, zorgt voor
zoveel gemoedsrust.” 

Wie is zij?

• geboren in 1963

• getrouwd met Walter Couvreur. Mama van Romeo (28) en Milo (25)

• presentatrice en reportagemaker, bekend van Grenzeloze liefde, We are from Belgium en Te Gek!?

• werkt nu vooral als eindredactrice bij Alleen Elvis blijft bestaan op Canvas 




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.