"Help, mijn lief kijkt naar de Tour"

photo_news
Ik heb heel wat guilty pleasures in het leven. Ravioli, Taylor Swift en kattenfilmpjes, om er enkele te noemen. Wielrennen? Not so much. Jammer genoeg denkt het lief daar heel anders over en spendeer ik nu ieder vrij moment met het kijken naar mannen in strakke pakjes. En dat is minder leuk dan het klinkt.

"Benoot geeft na zware val op in Tour." Eén van de hoogtepunten op het nieuws vanmorgen. En een wake-upcall van formaat voor ondergetekende sukkelaar.

Je weet dat je de Tourgekte te ver hebt laten komen wanneer je bovenstaand bericht hoort en précies weet over wie het gaat. Of wanneer je thuiskomt, en meteen getrakteerd wordt op een troep mannen die zichzelf (en hun fietsje) halfdood naar de top van een berg slepen. Net ná het vijf uur durende live-verslag gearriveerd? Dan is er altijd nog 'Vive le vélo'. En het beste nieuws: de pret duurt nog tot eind juli. Driewerf hoera.

Hoe het ooit zo ver is kunnen komen? Het begon in de zomervakantie van 2011. Het lief en ik waren net samen. Hij een sportmens, ik nog niet in de verste verte. Je kent het wel: die eerste verliefdheid. Je staat nog een halfuur vroeger op om vervolgens met een snoet vol make-up - "zo zie ik er nochtans altijd uit hoor" - weer onder de lakens te kruipen. Je verbijt de krampen na die vettige kebab om toch maar de illusie hoog te houden dat je nooit naar het toilet moet. Of ... je verbloemt dat je een hartgrondige hekel hebt aan wielrennen. En voor ik het goed en wel besefte, hoorde ik mezelf zeggen: "Laat maar opstaan hoor, stoort niet." Wist ik veel dat de relatie zou blijven duren en ik zonet het einde had ingeluid van mijn onbezorgde, Tourloze zomers.

Wist ik veel dat onze relatie zou blijven duren en ik zonet het einde had ingeluid van mijn onbezorgde, Tourloze zomers.

DE TOURGIDS VOOR ALS JE WIELRENNEN MAAR STOM VINDT

Nu is de verleiding groot om in een vlaag van zelfmedelijden de hoofdtelefoon en je laptop met Netflix erbij te nemen. Maar er zijn ook heel wat voordelen aan de Tour. En voor iedereen die momenteel te diep zit om het zelf nog te kunnen inzien, som ik ze maar al te graag even op.

1. Leedvermaak is toegestaan. Dacht je dat jij zielig was omdat je bij 30 graden naar een kudde zwetende mannen zit te kijken? Beeld je dan maar in hoe stomvervelend het is om jezelf een ongeluk te trappen om iemand ànders uit je team over de finish te krijgen. Want - zo heb ik geleerd - de Tour is blijkbaar meer dan en masse zo hard mogelijk op die pedalen stampen om als eerste over de streep te zijn. Het merendeel van de sukkelaars moet gewoon trappen om hun ploegmaat over de meet te helpen. Dát is pas zielig.

2. Familie-uitjes zijn plots léuk. Nonkel Jef die steeds jouw conversatie steeds onderbreekt om luidkeels zijn mening te verkondigen? Of doodleuk over een totaal ander onderwerp begint? Die zit nu voor de buis. Samen met opa Jos, oom Koen en die oervervelende nieuwe vriend van je zus. Zoveel gesprekstijd hebben jullie nog nooit gehad. Score! Of wacht, dat was een andere sport zeker?

3. Je hoeft niet meer na te denken over een weekend-activiteit. Want zaterdag is Tourdag. En zondag ook. En dinsdag, woensdag, donderdag en vrijdag. Maakt het leven ook weer lekker makkelijk.

4. Je kan eindelijk meer lezen. Ga niet als de eerste de beste aso je eigen programma zitten kijken met ostentatief de hoofdtelefoon op. Blijf gezellig en neem een boek erbij. Extra voordeel voor je innerlijke ramptoerist: zonder oortjes in kan je aan de intonatie van de commentator - en de stemming van je lief - snel afleiden wanneer er een valpartij zit aan te komen. Net gemist? Niet getreurd, er komt sowieso nog een herhaling of vijfhonderd.

5. Die commentaar is trouwens best leuk. Toegegeven, het fietsen zelf is knettersaai. Geen wonder dat menig man al na een halfuur ligt te slapen - maar waag vooral niet om van zender te veranderen. Ook al gebeurt er urenlang geen hol, er is gelukkig nog altijd de commentaar. Want met gevleugelde uitspraken als "net een hond op een frikandel" of "principes zijn als vrouwenborsten, soms slapper dan je denkt" is niet Dumoulin of Froome, maar Michel Wuyts mijn topfavoriet.

6. Het bingewatch-tijdperk breekt weer aan. Hoopte jij door de week alsnog een aflevering van je favoriete serie mee te pikken? Mooi niet. De Tour heeft voorrang, altijd en overal. Ja, ook op het nieuwe seizoen van je favoriete serie. Maar dat betekent wel dat jij na afloop meteen een heleboel afleveringen na elkaar kan kijken, en dat heeft ook zijn charmes.

7. Hallo, zomergevoel. De Tour is als de aangebrande smaak van dat barbecueworstje dat er achteraf gezien toch niet zo lekker was als het eruit zag, of die mug die iets te familiair komt zoemen aan je oor. Je staat er niet per se meteen om te springen, maar het hoort nu eenmaal onmiskenbaar bij de zomer.

Je hoeft niet meer na te denken over een weekend-activiteit. Want zaterdag is Tourdag. En zondag ook. En dinsdag, woensdag, donderdag en vrijdag. Maakt het leven ook weer lekker makkelijk.




6 reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.


  • Glenn Wouters

    En nu moeten mannen hun beklag eens maken als ze mee moeten gaan "shoppen" met de vrouwen. Ik heb geluk, mijn vrouw haat shoppen. Maar als ik sommige figuren dan eens zie dan krijg ik medelijden.

  • Hilde Eykens

    Voor mij is dat virtuele vakantie, ik zie zo veel mooie plaatsen die ik anders nooit zou kunnen zien

  • Bad Info

    Ieder zijn leefwereld. Maar ik zou je uitdagen om zelf te gaan fietsen ipv te kijken.

  • T M

    Help mijn vrouw geeft te veel geld uit en zaagt over het kleinste

  • Basil Fawlty

    Vrouwen en sport he..