Exclusief voor abonnees

Van liefdesrivales naar boezemvriendinnen: Charlotte, Eva en Roos zijn exen van dezelfde gek

Beeld ter illustratie.
Shutterstock Beeld ter illustratie.

Geheimen. We steken ze weg, houden ze stil, bewaken ze met ons leven. Redactrice Sabine Vermeiren luistert elke week naar een Vlaming die wél praat. Eén keer alles op tafel. En dan nooit meer. 

Eerst waren ze drie liefdesrivales. Charlotte (33) gedumpt voor Eva (32), Eva gedumpt voor Roos (30). Drie vrouwen die elkaars bloed wel konden drinken. Tot ze het patroon zagen. En beseften dat ze iets gemeen hadden dat groter was dan hun wederzijdse haat: hartzeer, aangericht door eenzelfde manipulatieve man. “Clément controleerde mijn doen en laten, moest elke seconde weten waar ik was en met wie. Seks hadden we, na een tijd, steeds minder. Hij vond me vies .”

 Ook een geheim? Mail Sabine.vermeiren@persgroep.be

Als mensen een geheim te vertellen hebben, komen ze meestal alleen naar de afspraak. Daarom heet het ook ‘een geheim’: het is iets dat ze op hun eentje dragen, dat alleen zijzelf weten. Maar het mailtje van Eva had het al verraden: soms gaan geheimen ook over méér mensen. In haar geval drie. Vier eigenlijk, als je ‘hem’ meetelt.

Een weekdag in een taverne. Ze komen binnen en tateren honderduit. De ene haakt in bij de andere en er wordt gelachen. Een vreemd beeld, als je weet dat deze vrouwen ooit elkaars ogen konden uitkrabben. Elk hadden ze een moment in hun leven waarop ze dezelfde man beminden. Tot ze koudweg ingewisseld werden voor hun opvolgster. Hier, vandaag in de taverne, bekijken ze elkaar allang niet meer als ‘opvolgster’ of als ‘rivale’. Het zijn gewoon ‘vriendinnen’. Geheime vriendinnen.

Ze vertellen hun verhaal beurtelings. Het begint bij Charlotte. “Ik heb Clément leren kennen in 2018. Hij kwam net uit een relatie. Over z'n ex kreeg ik de gemeenste dingen te horen. Dat ze zich had gedragen als een klein kind. En ook: dat hij zich zo anders voelde bij mij. Ik was verkocht. Iemand die mij zo op handen droeg, dat voelde ongelooflijk.”

Charlotte kreeg er een imposante schoonfamilie bij. Een schoonpa die, als selfmade man fortuinen verdiende en veel aanzien genoot in de ruime regio. En een schoonma die zich ledig hield met - ja, met wát eigenlijk? Een omgeving waar Charlotte, zelf nochtans ook niet van slechte huize, aan moest wennen. Etentjes van duizenden euro’s. Kleerkasten vol designerstukken. Reizen, duurder dan ze zelf ooit kon betalen - zoals die keer naar de Caraïben. Maar gelukkiger werd ze er niet van. “Al snel merkte ik hoe obsessief Clément was. Hij controleerde mijn  doen en laten, moest elke seconde weten waar ik was en met wie. Intussen pakte hij met z'n charme en z'n geld m’n vrienden in. Seks hadden we, na een tijd, steeds minder. Hij vond me vies. We waren veertien maanden samen toen ik, op skivakantie, merkte dat hij alsmaar berichten stuurde op z'n telefoon. Naar z'n mama, zei hij. Terug thuis kwam het uit. Hij had iemand anders.” 

Er waren ook vakanties. Maar zo sjiek, dat ik er ongemakkelijk van werd. In ieders valies stak, bij afreis, 10.000 euro zwart geld. Tegen het einde van de reis was dat allemaal op

Eva

‘Iemand anders’, dat was Eva. “Een week na die skivakantie wilde hij al dat ik bij hem introk. Hij vertelde de verschrikkelijkste dingen over Charlotte. Dat  ze enkel uit was geweest op z’n geld. Dat ze lui was. En nooit eens kookte, nooit poetste - terwijl, ik ken intussen het appartement van Charlotte, dat is daar kraaknet. Ik had met hem te doen. Natuurlijk had ik niet tussen een koppel willen komen. Maar hij deed het uitschijnen alsof hij in een hel leefde en zo kon ik het voor mezelf rechtvaardigen. Hij zei dat hij nooit eerder zo verliefd was geweest. Ik was z'n ware. En ik geloofde hem.”

Door een relatie te starten met Clément had ook Eva het te doen met een indrukwekkend stel schoonouders. “De zondagen waren voor hén. Zo wou de familietraditie het. Dan gingen we met z'n allen uit eten. Sterrenniveau. Er waren ook vakanties. Prachtige reizen - daar niet van. Maar zo sjiek, dat ik er ongemakkelijk van werd. In ieders valies stak, bij afreis, 10.000 euro zwart geld. Tegen het  einde van de reis was dat allemaal op.” 

Voor Eva hoéfde al die luxe niet. Liever een gewoon leven met een gewone Clément. Maar die raakte ze steeds meer kwijt. “Na een maand of acht werd Clément me beu. Achteraf ben ik te weten gekomen dat hij rondstrooide dat ik hem bedroog - zijn manier natuurlijk, om de weg vrij te maken voor alweer een nieuwe liefde. Mensen bekeken me scheef en ik had geen idéé waarom. Hij begon me te kleineren en werd vies van me. Steeds meer voelde ik me verstikt. Verstikt in een uitzonderlijke omgeving en verstikt in zijn pogingen om mij afhankelijk te maken. Ik kreeg ook het gevoel dat ik gevolgd werd. Begin 2019 is de bom gebarsten en ben ik in het holst van de nacht vertrokken. Zes dagen later was hij samen met iemand anders.”

‘Iemand anders’, dat was Roos. “Ik kwam Clément tegen op Tinder. Een heel ander type dan mezelf, maar ik dacht ‘ik geef ‘t een kans’. Al meteen op onze eerste date kuste hij me op de mond. Kort erna stuurde hij bloemen. Hij pakte me in en - stom, weet ik nu -  ik was verkocht. Ik adoreerde hem. Hij was nog geen week uit elkaar met Eva of op Facebook postte hij al dat hij een relatie met me had. Hij toonde me een foto van Eva en zei dat hij met zo’n vrouw onmogelijk nog seks kon hebben. Ik wist niet wat ik zag. Eva was een bééld van een vrouw. Waar hád hij het over?”

Op een dag ben ik met mijn auto naar een bevriend garagist gereden en heb ik gezegd: ‘Desnoods haal je de auto binnenstebuiten maar ik moét weten wat hier aan de hand is.’ Geen vijf minuten later haalde hij er een track & trace onderuit

Roos

Er volgde een droomreis en ook Roos werd geïntroduceerd aan de schoonouders. Maar net als haar voorgangsters voelde Roos al na een paar maanden dat er iets niet klopte. Clément bleek manipulatief, controleerde haar en leek elke avond te weten wat Roos overdag had uitgespookt. “Op een dag ben ik met mijn auto naar een bevriend garagist gereden en heb ik gezegd: ‘Desnoods haal je de auto binnenstebuiten maar ik moét weten wat hier aan de hand is.’ Geen vijf minuten later haalde hij er een track & trace onderuit. Ik heb Clément ermee geconfronteerd, de dag erna is hij met hangende poten vertrokken.” Meteen erna had hij een nieuwe vriendin.

Soa met levenslange gevolgen

Charlotte, Eva en Roos bleven - elk apart - achter met niks dan vragen. Charlotte ook nog met een soa, waar ze levenslang de gevolgen van draagt. Drie gebroken vrouwen, die niet begrepen wat hen was overkomen. En zich afvroegen: ‘Ligt het aan mij?’ Dat de antwoorden niet van Clément gingen komen, was wel duidelijk. Charlotte ging de hare zoeken bij een psycholoog. Maar Eva dacht: ‘Ik vraag het gewoon aan iemand die het kan weten.’ “Ik heb Charlotte een sms-je gestuurd. ‘Hey, ik zou graag eens met je praten. Over Clément. Ik zit met vragen. Jij ook?’” 

Clément heeft ons veel ellende bezorgd, veel afgepakt. Maar één ding krijgt hij niet kapot: onze vriendschap

Shock bij Charlotte. “Jij durft! Eerst Clément van mij afnemen. En nu dit?” Toch spraken ze af. Twee vrouwen, bij een kop koffie, aan één tafel, in een neutrale taverne. Eerst nog vol argwaan en vooroordelen over de ander. Maar langer dan vijf minuten zijn die niet overeind gebleven. “We zijn beginnen praten en dat was alsof we elkaar al jaren kenden. Alsof we al jaren vriendinnen waren. Bleek: we hadden krak hetzelfde meegemaakt. Krak dezelfde controle. Krak hetzelfde manipulatieve gedrag. Krak dezelfde leugens. We vielen van de ene verbazing in de andere en hebben vijf uur gepraat." 

Charlotte is die avond honderd kilo lichter naar huis gegaan. “Pas toén, die avond, heb ik dat hoofdstuk met Clément kunnen afsluiten. Ervoor dacht ik dat het allemaal aan mij lag. Door naar Eva te luisteren zag ik dat mij geen schuld trof. Mijn leven kon weer verder.”

Later sloot ook Roos aan bij het clubje. Roos: “Ik dacht: ‘die Eva, dat zal wel een tuttebel zijn’. Clément had er mij de vreselijke dingen over verteld. Wat ‘n onzin. Je ziet het zelf. Een prachtige, hele fijne vrouw.” 

Nummer vier ook welkom

Eén afspraak werden er twee. Twee werden er drie en gaandeweg groeide er iets moois. “Eerst ging het op die avonden alléén maar over Clément. Maar toen begonnen we elkaar te kennen en hadden we het ook al eens over iets anders. Ons werk. Of een nieuw lief.” Clément raakte steeds verder op de achtergrond en wat overbleef was een fijne vriendinnengroep. Drie vrouwen, die van uiterlijk en karakter niet verder uit elkaar kunnen liggen. Maar die samen, als vriendinnen, meer toekomst hebben dan ze ooit hadden met Clément. En die haar welkom zullen heten, als straks nummer vier komt aankloppen.

Elke paar weken spreken ze af. Iets drinken, samen iets eten of gezellig wat kletsen. Nooit hebben ze Clément rechtstreeks met hun vriendschap geconfronteerd. Maar hij weet er wel van. “De gekke exen-club”, noemt hij het. Zelf draaien Charlotte, Roos en Eva dat liever om. Exen van een gek. 

“Clément heeft ons veel ellende bezorgd, veel afgepakt. Maar één ding krijgt hij niet kapot: onze vriendschap.”

* Charlotte, Eva en Roos zijn fictieve namen

Lees hier nog meer verhalen uit de reeks Mijn geheim.

Marie doneerde in het geheim een eicel aan haar collega: “Ik durfde het alleen per sms voorstellen. ‘Hey Greet. Wat als ik je nu eens een eicel zou geven?’”

Inge heeft openlijk een relatie op het werk: “Seks met mijn lief, seks met mijn man. Maar nooit op dezelfde dag”

Nathalie (37) werd slachtoffer van een loverboy: “Ik zag hem als de ware. Maar hij werd mijn pooier”